Οκτώ άτομα που υιοθετήθηκαν από τη Νότια Κορέα στη Δανία κατέθεσαν αγωγή τη Δευτέρα κατά του δανικού κράτους για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, σε σχέση με την υιοθεσία τους όταν ήταν παιδιά.
Υποστηρίζουν ότι οι δανικές αρχές δεν τήρησαν την υποχρέωσή τους να προστατεύσουν τα δικαιώματά τους και ζητούν ο καθένας αποζημίωση ύψους 250.000 κορωνών (περίπου 33.500 ευρώ) – δηλαδή συνολικά δύο εκατομμύρια κορώνες.
Για τους υιοθετημένους, η υπόθεση αφορά κυρίως το δικαίωμα στην ταυτότητα, την καταγωγή και την οικογενειακή ζωή. Σε ανακοίνωσή τους επικαλούνται το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
«Το δανικό κράτος ενήργησε αντίθετα με τη νομοθεσία που ίσχυε τότε και τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά τις υιοθεσίες από τη Νότια Κορέα – συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή», αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Η υπόθεση προέρχεται από μια παράνομη πρακτική υιοθεσιών που έλαβε χώρα από τη δεκαετία του 1970 έως και τη δεκαετία του 1990.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, χιλιάδες παιδιά – κυρίως από τη Νότια Κορέα – υιοθετήθηκαν στη Δανία με το πρόσχημα ότι ήταν εγκαταλελειμμένα. Ωστόσο, πολλά από αυτά είχαν αφαιρεθεί συστηματικά από τους γονείς τους και στα έγγραφά τους καταχωρήθηκαν ψευδείς πληροφορίες.
Οι υιοθεσίες πραγματοποιήθηκαν μέσω συνεργασίας μεταξύ νοτιοκορεατικών και δανικών οργανισμών υιοθεσίας.
Πρωτοβουλία για αποζημίωση και στήριξη
Η αγωγή κατατέθηκε αφού το Υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων και Στέγασης απέρριψε αίτημα αποζημίωσης που είχαν καταθέσει οι οκτώ υιοθετημένοι τον Νοέμβριο του 2024, με το σκεπτικό ότι η υπόθεση είχε παραγραφεί.
Η Gitte Mose, μία από τους οκτώ και πρωτοβουλιακή της υπόθεσης, μεταφέρθηκε στη Δανία από τη Νότια Κορέα όταν ήταν τριών μηνών το 1982.
Όπως δηλώνει:
«Το θέμα είναι ότι κάθε άνθρωπος – και ιδιαίτερα ένας υιοθετημένος – έχει δικαίωμα να διατηρεί επαφή με την καταγωγή του».
Η ίδια ελπίζει σε οικονομική αποζημίωση, τόσο για την «οδύνη και τον πόνο» που έχουν βιώσει, όσο και για τα έξοδα που αντιμετωπίζουν οι υιοθετημένοι που δεν γνωρίζουν την καταγωγή τους.
Αυτά περιλαμβάνουν, για παράδειγμα:
ταξίδια στη Νότια Κορέα για αναζήτηση της βιολογικής οικογένειας ή επαφή με τον πολιτισμό τους
μακροχρόνια ψυχοθεραπεία
Όπως εξηγεί:
«Η προσωπική μου εμπειρία είναι ότι σε κάθε φάση της ζωής εμφανίζονται νέες προκλήσεις ή ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσεις».
Τονίζει επίσης ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο την αποζημίωση, αλλά και την ανάγκη για υποστήριξη προς τους υιοθετημένους.
Η υπόθεση μπορεί να ανοίξει τον δρόμο και για άλλες
Ο Klaus Josefsen, λέκτορας διοικητικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Aarhus και δικηγόρος, επισημαίνει ότι απαιτούνται ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία για να κερδίσουν την υπόθεση.
«Οι ίδιοι πρέπει να αποδείξουν ότι το κράτος απέτυχε συγκεκριμένα στη δική τους περίπτωση», αναφέρει.
Προσθέτει ότι αν υπάρξουν αποδείξεις πως οι αρχές είχαν λάβει προειδοποιήσεις και δεν ενήργησαν, τότε η υπόθεση ενισχύεται σημαντικά.
Εκτιμά επίσης ότι μια ενδεχόμενη νίκη θα μπορούσε να οδηγήσει και σε άλλες παρόμοιες αγωγές:
«Αν η έκβαση είναι ευνοϊκή για τους οκτώ ενάγοντες, είναι βέβαιο ότι θα εμπνεύσει και άλλους».
Διεθνείς εξελίξεις
Στη Νότια Κορέα, οι αρχές έχουν ήδη ζητήσει πολιτική συγγνώμη, ενώ η κυβέρνηση αποφάσισε να σταματήσει όλες τις διεθνείς υιοθεσίες παιδιών έως το 2029.
Στη Δανία, το σύστημα διεθνών υιοθεσιών έχει τεθεί σε παύση από το 2024 και δεν γίνονται πλέον νέες αιτήσεις.
Ωστόσο, το δανικό κράτος δεν έχει εκδώσει επίσημη συγγνώμη προς τους υιοθετημένους.
Συντακτική ομάδα
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar