Το παρόν κείμενο προέρχεται από τη σουηδική εφημερίδα Aftonbladet στις 26 Μαΐου 1960 και αποτελεί δημοσιογραφική μαρτυρία για την Κύπρο κατά την περίοδο μετάβασης προς την ανεξαρτησία. Μέσα από την περιγραφή του καρναβαλιού της Λεμεσού αποτυπώνεται το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα της εποχής, οι εντάσεις, αλλά και η προσπάθεια επιστροφής στην κανονικότητα.
Το καρναβάλι κράτησε το προσωπείο του - Aftonbladet 1960-05-26
Σιγά-σιγά προσπαθεί κανείς να επιστρέψει στις παλιές, κανονικές συνήθειες. Φέτος θα γιόρταζαν για πρώτη φορά μετά τις ταραχές το μεγάλο καρναβάλι, που παραδοσιακά έχει την κύρια θέση του στη λιμενική και βιομηχανική πόλη της Λεμεσού. Έγινε μια καθαρή ιστορία τύπου Ντον Καμίλο. Μια κωμικοτραγική σύγκρουση ανάμεσα στη Μητέρα Εκκλησία και τον Πατέρα Μαρξ.
Ο δήμαρχος της πόλης είναι πιο έντονος στην αγκιτάτσια του κατά του «καρναβαλικού κομμουνισμού» (αν και πολύ μακριά από το αντίστοιχο της Μόσχας). Ήταν θετικός προς το καρναβάλι. Όμως ο οργισμένος νεαρός ιερέας της πόλης το θεώρησε ασεβή επίδειξη και απαίτησε να μποϊκοταριστεί. Η σύγκρουση προχώρησε από σκληρό γύρο σε σκληρό γύρο. Ταυτόχρονα, η γεωργία του νησιού απειλούνταν από σοβαρή ξηρασία. Το δίλημμα ήταν: βροχή ή καταστροφή; Και σε ορισμένους κύκλους συζητούσαν μήπως έπρεπε να καλέσουν έναν Γάλλο «ειδικό βροχής», που με τη βοήθεια πυραύλων θα μπορούσε να προκαλέσει την πολυπόθητη υγρασία. Ο οργισμένος νεαρός ιερέας ήταν φυσικά έντονα αντίθετος και σε αυτή την ιδέα, την οποία θεωρούσε πρόκληση προς τον Θεό. (Για το αν επιτρέπεται να ποτίζονται μικρότεροι κήποι με το χέρι, δεν εξέφρασε άποψη.) Ο ιερέας γινόταν όλο και πιο οργισμένος, όλο και πιο έντονος στην αγκιτάτσια του κατά του καρναβαλιού· στην εκκλησία και ψηλά στα βουνά θα προσεύχονταν για βροχή. Ο δήμαρχος στήριξε με ζήλο και ενεργητικότητα τους διοργανωτές του καρναβαλιού. — Μία ώρα πριν από την έναρξη του καρναβαλιού άρχισε να βρέχει. Ο δήμαρχος πραγματοποίησε το Σάββατο το απόγευμα και την Κυριακή το «υγρό» του καρναβάλι, κυρίως με τη στήριξη των διαφημιστικών τμημάτων των μεγάλων επιχειρήσεων. Ο οργισμένος νεαρός ιερέας τέλεσε λειτουργίες. Τη Δευτέρα σταμάτησε η βροχή.
Στην καρναβαλική παρέλαση υπήρχαν κανόνια. Ήταν όμως ξύλινα και εκτόξευαν μόνο μπαλόνια. Η ΕΟΚΑ έχει κρατήσει την υπόσχεσή της να παραμείνει ήρεμη κατά τη διάρκεια των πολιτικών διαπραγματεύσεων. Όμως οι κάτοικοι δεν έχουν καταφέρει πλήρως να αποβάλουν τη συνήθεια να οπλοφορούν και να χρησιμοποιούν όπλα. Σε έναν άσκοπο καβγά έξω από έναν κινηματογράφο πυροβολήθηκε πρόσφατα ένας άνδρας. Το λαθρεμπόριο όπλων δεν έχει σταματήσει, αλλά τιμωρείται αυστηρά από τα κυπριακά δικαστήρια. Πρόσφατα συνελήφθη ένας Τούρκος στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, όταν προσπάθησε να εισαγάγει υποπολυβόλα και διάφορα άλλα όπλα· καταδικάστηκε σε τρία χρόνια. Ο δήμαρχος της Πάφου (όπου η Αφροδίτη αναδύθηκε από τη θάλασσα) έχει σε σύντομο χρονικό διάστημα γίνει στόχος δύο απόπειρων δολοφονίας· οι βόμβες ήταν φτιαγμένες από σωλήνες. Ένας γνωστός τύπος, που δυστυχώς πάρα πολλοί Κύπριοι έχουν μάθει να κατασκευάζουν.
• Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ αυξάνεται. Κάθε μέρα μπορεί κανείς να διαβάσει για ληστείες και διαρρήξεις. «Είναι επειδή ο κόσμος είναι φτωχός, δεν έχει ψωμί για την ημέρα», λένε καλοπροαίρετοι ερμηνευτές. «Η αντικοινωνικότητα είναι ανησυχητική, θα είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί», λένε άλλοι. Ένα αγγλικό ζευγάρι, που κατοικεί στο νησί περισσότερα από 20 χρόνια και έπεσε θύμα ληστείας στο σπίτι του στην ύπαιθρο, ζήτησε από έναν δημοσιογράφο να τονίσει ότι η πράξη δεν είχε πολιτικό χαρακτήρα. «Ήταν ένα είδος ενήλικων “Teddy Boys”, ήθελαν μόνο χρήματα και το ραδιόφωνό μας.» (Λαμβάνοντας υπόψη την ποιότητα των ραδιοφωνικών προγραμμάτων, μπορεί κανείς να υποθέσει ότι το γούστο τους ήταν ανώριμο ή ότι σκόπευαν να πουλήσουν τη συσκευή.)
• ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ, όμως, η ζωή στην Κύπρο τώρα, σε σύγκριση με παλαιότερα, είναι πολύ ευχάριστη. Ο κόσμος δεν κάθεται πια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεν αναγκάζεται να ζει υπό τους νόμους της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Οι τουρίστες έρχονται στο νησί· επαινούν την ομορφιά του, το γλυκό κλίμα, το καλό φαγητό και τον αξιαγάπητο λαό.
Η κοινωνική ζωή ζωντανεύει.
ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ παρέλασε φέτος στον ίδιο δρόμο που πέρσι είχε φραχθεί από τα οδοφράγματα του μίσους.
Το μέλλον του εξαρτάται από τις σημερινές δύσκολες διαπραγματεύσεις.
 |
| Aftonbladet 1960-05-26 |
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar