Δάσκαλος ελληνικών στο Borås το 1970: «Με προσέλαβαν για να μεγαλώσω τα παιδιά τους ως Έλληνες»

Μετά το σουηδικό σχολείο, το μάθημα συνεχιζόταν αυτή τη φορά στα ελληνικά. Τον Δεκέμβριο του 1970, η Borås Tidning παρουσίαζε την καθημερινότητα 24 Ελληνόπουλων στο Μπορός, που αφιέρωναν δύο ώρες κάθε απόγευμα στη γλώσσα της πατρίδας. Με δάσκαλο τον Ioannis Moustos και τη στήριξη του δήμου, η ελληνική κοινότητα φρόντιζε να διατηρήσουν τα παιδιά τους δεσμούς τους με την Ελλάδα. Για πολλούς γονείς, άλλωστε, η επιστροφή δεν ήταν απλώς μια νοσταλγική σκέψη, αλλά το σχέδιο για τα επόμενα χρόνια.

"Πολιτισμική σύγκρουση και προβλήματα στη διδασκαλία"- Borås tidning 1970-12-19

Είναι δύσκολο να επιστρέψει κανείς στην Ελλάδα χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα, τονίζουν οι Έλληνες του Μπορός. Πολλοί από αυτούς σκοπεύουν να επιστρέψουν στην πατρίδα έπειτα από μερικά χρόνια. Κυρίως γι’ αυτό θέλουν τα παιδιά τους να διατηρήσουν τη μητρική τους γλώσσα. Οι ίδιοι οι γονείς ήταν εκείνοι που πίεσαν για να οργανωθεί η διδασκαλία για τα Ελληνόπουλα του Μπορός. Θέλουν κάτι περισσότερο από όσα προσφέρει το σουηδικό σχολείο μέσω της ενισχυτικής διδασκαλίας, η οποία βοηθά τους μαθητές με μεταναστευτικό υπόβαθρο να προσαρμοστούν στο νέο περιβάλλον και στη νέα γλώσσα. Θέλουν τα παιδιά τους να μάθουν να μιλούν, να διαβάζουν, να γράφουν και να κάνουν αριθμητικές πράξεις στα ελληνικά και, παράλληλα, να γνωρίσουν την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό.

Εδώ και σχεδόν έναν χρόνο —από τα μέσα Ιανουαρίου— λειτουργούν μαθήματα ελληνικών στο Μπορός. Την ευθύνη έχει η ελληνική κοινότητα. Εκείνη οργανώνει τη διδασκαλία και εκείνη προσέλαβε τον Έλληνα δάσκαλο Ioannis Moustos.

Ο Δήμος του Μπορός στηρίζει την πρωτοβουλία. Η οικονομική επιτροπή του δήμου έχει εγκρίνει κονδύλια που ουσιαστικά καλύπτουν τον μισθό του δασκάλου. Η σχολική διοίκηση έχει παραχωρήσει αίθουσα και μέρος του απαραίτητου εκπαιδευτικού υλικού.

Μεγάλες σχολικές ημέρες

Σήμερα, 24 παιδιά παρακολουθούν μαθήματα στα ελληνικά για δύο ώρες κάθε απόγευμα, στην αίθουσα 2 του σχολείου Caroliskolan. Το προηγούμενο εξάμηνο υπήρχαν 33 μαθητές, όμως ο αριθμός μειώθηκε, καθώς ορισμένοι έφυγαν από την πόλη και άλλοι επέστρεψαν στην Ελλάδα.

Οι μαθητές φοιτούν στις τέσσερις πρώτες τάξεις της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Οι περισσότεροι συμμετέχουν επίσης στη σουηδική ενισχυτική διδασκαλία. Στα ελληνικά μαθήματα χωρίζονται σε δύο ομάδες. Οι δεκατρείς μαθητές της πρώτης και της δεύτερης τάξης αποτελούν τη μία ομάδα και οι έντεκα μαθητές της τρίτης και της τέταρτης την άλλη.

Οι σχολικές ημέρες γίνονται μεγάλες για τα Ελληνόπουλα. Δύο απογευματινές ώρες κάθε σχολική ημέρα σημαίνουν δέκα επιπλέον ώρες μαθημάτων την εβδομάδα, πέρα από το κανονικό σχολικό πρόγραμμα.

— Μερικές φορές φαίνεται ότι οι ημέρες είναι μεγάλες, λέει ο Ioannis Moustos. Τα παιδιά κουράζονται. Ίσως να μη συμμετέχουν όλα με τόσο μεγάλο ζήλο στα μαθήματα. Οι γονείς και τα παιδιά αποφασίζουν αν θα συμμετέχουν. Συχνά, καθοριστικό ρόλο παίζει η ανατροφή που θέλουν οι γονείς να δώσουν στα παιδιά τους.

Ένα νέο αλφάβητο

Συμμετέχουν σχεδόν όλα τα Ελληνόπουλα που φοιτούν στις τέσσερις πρώτες τάξεις στο Μπορός. Μόνο λίγα μένουν εκτός της διδασκαλίας. Έχουν προσκληθεί επίσης τα παιδιά από το Svaneholm και τη Fritsla. Ωστόσο, δεν έχουν έρθει. Οι δυσκολίες μετακίνησης αποτέλεσαν το μεγαλύτερο εμπόδιο.

Στην ομάδα με τους μικρότερους μαθητές, τα παιδιά μαθαίνουν κυρίως να διαβάζουν, να γράφουν και να κάνουν αριθμητικές πράξεις στα ελληνικά. Στη δεύτερη ομάδα προστίθεται η διδασκαλία της ελληνικής ιστορίας και του πολιτισμού.

Πολλοί μαθητές βρίσκονται στη Σουηδία έξι ή επτά χρόνια και δεν έχουν φοιτήσει ποτέ σε άλλο σχολείο πέρα από το σουηδικό. Ορισμένοι ήρθαν αργότερα, ενώ κάποιοι είναι καινούργιοι αυτό το εξάμηνο.

— Είναι απολύτως σαφές ότι όσα παιδιά ξεκινούν κατευθείαν από την πρώτη τάξη στη Σουηδία τα καταφέρνουν πολύ ευκολότερα στο σουηδικό σχολείο από εκείνα που έχουν φοιτήσει μερικά χρόνια στην Ελλάδα, επισημαίνει ο δάσκαλος Ioannis Moustos.

Όσα παιδιά δεν έχουν πάει σχολείο στην Ελλάδα —δηλαδή η μεγάλη πλειονότητα— γνωρίζουν, από την άλλη, ελάχιστα για το ελληνικό αλφάβητο. Αυτό φαίνεται από τα σχόλια των μαθητών, όταν τους ζητάμε να γράψουν τα ονόματά τους για τις λεζάντες των φωτογραφιών.

— Είναι πολύ πιο εύκολο στα σουηδικά, λένε μερικά παιδιά. Είναι τόσο δύσκολο να γράφεις ελληνικά.

Ταυτόχρονα, τα πράγματα περιπλέκονται λίγο όταν ένα από τα παιδιά που ήρθαν πρόσφατα χρειάζεται βοήθεια για να γράψει το ελληνικό του όνομα στα σουηδικά. Είναι δύσκολο να έχεις δύο γλώσσες και ακόμη δυσκολότερο δύο αλφάβητα, στα οποία οι ήχοι δεν αντιστοιχούν αμέσως σε ένα συγκεκριμένο γράμμα.

Απομονωμένα — όχι

Τα παιδιά που βρίσκονται στη Σουηδία εδώ και κάποιο διάστημα μιλούν εντυπωσιακά καλά σουηδικά. Μιλούν χωρίς ξενική προφορά, βοηθούν πρόθυμα και κάνουν τους διερμηνείς όπου χρειάζεται. Ίσως αυτό να οφείλεται στο ότι, τελικά, είναι σχετικά λίγα. Για να τα καταφέρουν στις κανονικές τους τάξεις, πρέπει να γνωρίζουν σουηδικά.

Χρειάστηκαν έξι μήνες, ίσως και ένας χρόνος, μέχρι να μπορέσουν να μιλήσουν με τους Σουηδούς συμμαθητές τους, θυμούνται μερικά από τα μεγαλύτερα παιδιά.

Οι μαθητές μάς κοιτάζουν με κάποια απορία όταν τους ρωτάμε για Σουηδούς φίλους.

— Φυσικά και έχουμε Σουηδούς φίλους. Μαζί τους παίζουμε ποδόσφαιρο και μαζί τους παίζουμε γενικότερα.

Στην πραγματικότητα, κάνουν περισσότερη παρέα μαζί τους παρά με τους Έλληνες φίλους τους.

Απομονωμένος;

— Τι σημαίνει αυτό;

Μόνος, δηλαδή;

— Όχι. Μόνος; Γιατί να είναι κανείς μόνος;

Η έκπληξη των μαθητών είναι τόσο εμφανής και φαίνεται να θεωρούν τόσο αυτονόητο το να κάνουν παρέα με τους Σουηδούς, ώστε μπορεί κανείς να εμπιστευτεί τις αντιδράσεις τους: τα Ελληνόπουλα φαίνεται να έχουν προσαρμοστεί καλά στο σχολείο και στο νέο τους περιβάλλον.

Απομονωμένοι — ναι

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα προβλήματα, επισημαίνει ο Ioannis Moustos. Από τους περίπου 500 Έλληνες που ζουν στο Μπορός, πολύ λίγοι ενήλικες γνωρίζουν σουηδικά. Ούτε καν το δέκα τοις εκατό, τολμά να εκτιμήσει. Δυσκολίες μπορεί να προκύψουν όταν τα παιδιά αρχίζουν να αισθάνονται μεγαλύτερη άνεση με τα σουηδικά παρά με τα ελληνικά.

— Οι Έλληνες είναι στην πραγματικότητα πολύ απομονωμένοι, λέει ο Ioannis Moustos. Δεν τα καταφέρνουν με τα σουηδικά και γι’ αυτό συναναστρέφονται αποκλειστικά συμπατριώτες τους. Οι γονείς έχουν πολύ μικρή επαφή με το σουηδικό σχολείο.

— Επιπλέον, ζουν με διαφορετικές παραδόσεις από τους Σουηδούς. Αυτό τους απομονώνει ακόμη περισσότερο.

— Οι περισσότεροι έρχονται στη Σουηδία για να βγάλουν χρήματα. Υπολογίζουν ότι θα επιστρέψουν έπειτα από μερικά χρόνια. Γι’ αυτό ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να διατηρήσουν τα παιδιά τους την επαφή με τη μητρική τους γλώσσα, καθώς και με την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας τους. Πολλοί θα ήθελαν ασφαλώς να υπάρχουν ελληνικές τάξεις μέσα στα σουηδικά σχολεία. Τουλάχιστον εκείνοι που σκοπεύουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα.

Τρόποι διδασκαλίας που συγκρούονται

Η αντιπαράθεση ανάμεσα στο ελληνικό και το σουηδικό στοιχείο επηρεάζει και τη δουλειά του Ioannis Moustos. Η ελληνική παιδαγωγική διαφέρει από τη σουηδική. Διαφορετική είναι η πειθαρχία στο ελληνικό σχολείο, διαφορετική και η σχολική παράδοση.

— Η σουηδική προσέγγιση είναι πιο ελεύθερη. Εμείς έχουμε άλλες παραδόσεις, έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης.

— Στο σουηδικό σχολείο οι μαθητές μαθαίνουν έναν τρόπο συμπεριφοράς και μελέτης. Στα ελληνικά μαθήματα πρέπει να μάθουν έναν άλλον. Γνωρίζω πώς γίνεται η διδασκαλία στη Σουηδία. Την έχω μελετήσει. Μεταξύ άλλων, είναι πολύ πιο ελεύθερη από την ελληνική.

— Αυτό δυσκολεύει τη δουλειά μου. Ύστερα από μια ημέρα στο σουηδικό σχολείο, οι μαθητές έρχονται εδώ και πρέπει να προσαρμοστούν στον ελληνικό τρόπο διδασκαλίας.

Ποια μέθοδος είναι καλύτερη; Ποια θα προτιμούσατε εσείς προσωπικά;

Ο Ioannis Moustos διστάζει. Το ποιον τρόπο διδασκαλίας προτιμά ο ίδιος μοιάζει να μην έχει σχέση με το ζήτημα.

— Έχω προσληφθεί από τους Έλληνες γονείς για να διδάσκω στα παιδιά ελληνικά και για να τα αναθρέψω ως Έλληνες. Επομένως, πρέπει να διδάσκω με τον τρόπο που ορίζει το ελληνικό σχολείο.

Ο ίδιος ο Ioannis Moustos έχει ελάχιστη διδακτική εμπειρία στην Ελλάδα. Ήρθε στη Σουηδία και στο Μπορός πριν από δύο χρόνια, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των πανεπιστημιακών του σπουδών. Η μόνη διδακτική πρακτική που είχε κάνει στην Ελλάδα ήταν δοκιμαστικά μαθήματα, κατά τα οποία ο διευθυντής ή κάποιος [το υπόλοιπο της πρότασης είναι κομμένο στη φωτογραφία].

Borås tidning 1970-12-19

Συντακτική ομάδα 

1967–Ελληνικός γάμος στη Σουηδία: «Πρέπει να περιορίσουμε τη χαρά μας» – Τα ελληνικά έθιμα που δεν χωρούσαν στη νέα τους πατρίδα

 

Στις 14 Οκτωβρίου 1967, ο σουηδικός Τύπος κατέγραφε έναν ξεχωριστό ελληνορθόδοξο γάμο στην πόλη Χέσλεχολμ (Hässleholm) της νότιας Σουηδίας.

Ο Χρήστος Ρακαχόβαλης και η Ισμήνη Πραβίτα, που είχαν μεταναστεύσει στη Σουηδία μόλις έναν χρόνο νωρίτερα, ετοιμάζονταν να παντρευτούν, προσπαθώντας να διατηρήσουν τα ελληνικά έθιμα στη νέα τους πατρίδα.

Το δημοσίευμα περιγράφει τις παραδόσεις του ελληνικού γάμου, την ελληνική παροικία της περιοχής και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες στη διατήρηση της ορθόδοξης πίστης τους.

Ελληνικός γάμος στο Χέσλεχολμ της Σουηδίας - 1967-10-14

Σήμερα, η εκκλησία του Χέσλεχολμ (Hässleholm) θα φιλοξενήσει έναν ελληνορθόδοξο γάμο.

Μπροστά στο ιερό θα σταθούν ο Χρήστος Ρακαχόβαλης (Christos Racahovalis) και η Ισμήνη Πραβίτα (Ismini Pravita), ενώ την τελετή θα πραγματοποιήσει ο βοηθός ιερέα Χριστόφερ Κλάσον (Christoffer Klasson) από το Κρίστιανσταντ (Kristianstad).

Πριν από τη γαμήλια τελετή θα πραγματοποιηθούν δύο βαπτίσεις.

Δυστυχώς, οι δύο νέοι Έλληνες δεν θα μπορέσουν να ζήσουν στο σύνολό τους τα παραδοσιακά έθιμα της πατρίδας τους. Δεν θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τις παραδόσεις σύμφωνα με τις οποίες οι συγγενείς του ζευγαριού, καθ’ οδόν προς την εκκλησία, εκφράζουν τη χαρά τους τραγουδώντας.

Ωστόσο, όταν το ζευγάρι επιστρέψει στην Ελλάδα σε μερικά χρόνια, η τελετή θα επαναληφθεί. Τότε θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν την αυθεντική ελληνική γιορτινή ατμόσφαιρα.

Πριν από έναν χρόνο έφτασαν στη Σουηδία ο Χρήστος Ρακαχόβαλης και η Ισμήνη Πραβίτα. Ήδη έχουν προσαρμοστεί πολύ καλά στη νέα τους πατρίδα και, έχοντας εξασφαλίσει εργασία στην επιχείρηση ενδυμάτων Nobelkläder στο Χέσλεχολμ, όλα κυλούν ευχάριστα.

Ωστόσο, ο σημερινός γάμος δεν θα είναι, δυστυχώς, η γιορτή που θα επιθυμούσαν τόσο το ελληνικό ζευγάρι όσο και η ελληνική παροικία.

«Θα πρέπει να προσπαθήσουμε να προσαρμοστούμε στις σουηδικές συνθήκες και να περιορίσουμε κάπως τη χαρά μας», δηλώνουν.

Εάν ο γάμος πραγματοποιούνταν στην Ελλάδα, ο γαμπρός και οι συγγενείς του θα ξεκινούσαν με πομπή προς το σπίτι της νύφης, τραγουδώντας και γιορτάζοντας.

Έπειτα από διάφορες συζητήσεις και προτροπές, και πάντοτε μέσα σε εορταστική ατμόσφαιρα, θα συμφωνούσαν τελικά όλοι να κατευθυνθούν πεζή προς την εκκλησία.

Καθ' όλη τη διάρκεια της διαδρομής θα έβγαζαν τα ποτά που είχαν φέρει μαζί τους, ενώ τα τραγούδια θα έδιναν σταδιακά τη θέση τους στους χορούς, στους δρόμους και στα σοκάκια.

Αυτό το κομμάτι της γαμήλιας παράδοσης δεν θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι κάτοικοι του Χέσλεχολμ. Θα μπορέσουν, όμως, να παρακολουθήσουν το ελληνορθόδοξο τελετουργικό μέσα στην εκκλησία.

Το ελληνικό ζευγάρι σχεδιάζει να επαναλάβει τον γάμο ύστερα από μερικά χρόνια, όταν θα έχει επιστρέψει στην Ελλάδα.

Η απουσία των γονέων τους από τον σημερινό γάμο είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι δύο νέοι δεν στενοχωριούνται τόσο πολύ για τους περιορισμούς στην τελετή.

Λίγο πριν από τη γαμήλια τελετή, η οποία θα αρχίσει στις 17:00 στην εκκλησία του Χέσλεχολμ, θα πραγματοποιηθούν δύο βαπτίσεις. Το ένα από τα δύο ζευγάρια γονέων προέρχεται από το Γκνόσε (Gnosjö).

Η έλλειψη ελληνορθόδοξων ιερέων αναγκάζει τους Έλληνες να διανύουν μεγάλες αποστάσεις προκειμένου να βαπτίσουν τα παιδιά τους.

Arbetet 1967-10-14

Συντακτική ομάδα 

1978-01-22:Ιστορική ημέρα για την Ορθοδοξία στη Σουηδία – Τα εγκαίνια του Αγίου Γεωργίου στη Στοκχόλμη

Στις 23 Ιανουαρίου 1978, η σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter δημοσίευσε ρεπορτάζ για τα επίσημα εγκαίνια του Ελληνορθόδοξου Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στη Στοκχόλμη, ο οποίος θα αποτελούσε σημείο αναφοράς για περίπου 20.000 Έλληνες της Σκανδιναβίας.

Η τελετή έγινε με παρουσία του Έλληνα βουλευτή Χρυσοστόμου Καραπιπέρη, ο οποίος εκπροσώπησε την Ελληνική Βουλή στην ιστορική τελετή. Ο Καραπιπέρης είχε διατελέσει υφυπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων (1956–1958), καθώς και υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1974–1976), επί κυβερνήσεων Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εκπροσωπήθηκε από τον Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Μελίτωνα, ενώ στην τελετή συμμετείχαν περίπου 500 πιστοί και προσκεκλημένοι από θρησκευτικές κοινότητες της Σουηδίας και του εξωτερικού.

Εγκαινιάστηκε ελληνορθόδοξος ναός στη Στοκχόλμη

Dagens Nyheter – 23 Ιανουαρίου 1978

Ο ελληνορθόδοξος Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Γεωργίου στη Στοκχόλμη εγκαινιάστηκε την Κυριακή ( 22 Ιανουαρίου 1978) με μια πανηγυρική τελετή, κορυφαία στιγμή της οποίας ήταν η τοποθέτηση ιερών λειψάνων στην Αγία Τράπεζα.

Ο ναός θα αποτελέσει σημείο συγκέντρωσης για τους 20.000 Έλληνες που ζουν στη Σκανδιναβία.

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως εκπροσωπήθηκε στα εγκαίνια από τον Μητροπολίτη Μελίτωνα Χαλκηδόνος.

Η Ελληνική Βουλή είχε αποστείλει στην τελετή τον βουλευτή Χρυσόστομο Καραπιπέρη.

Στην τελετή παρευρέθηκαν 500 μέλη της ενορίας και προσκεκλημένοι από διάφορες θρησκευτικές κοινότητες της Σουηδίας και του εξωτερικού.

Ο ναός βρίσκεται στη γωνία των οδών Birger Jarlsgatan και Odengatan, στη Στοκχόλμη.

Dagens Nyheter 1978-01-23 

Dagens Nyheter 1978-01-23

Συντακτική ομάδα 

GP 1968: Όταν οι Ορθόδοξοι της Σουηδίας συγκέντρωναν χρήματα για δική τους εκκλησία–Ανάμεσά τους και 5.000 Έλληνες

 

Στις 23 Απριλίου 1968, ο σουηδικός Τύπος αναφερόταν στις προσπάθειες των Ορθοδόξων Χριστιανών να αποκτήσουν τη δική τους εκκλησία στη Σουηδία, με ιδιαίτερη αναφορά στο Γκέτεμποργκ. Ανάμεσά τους βρίσκονταν και οι Έλληνες μετανάστες, οι οποίοι προσπαθούσαν να διατηρήσουν την πίστη και τις θρησκευτικές τους παραδόσεις στη νέα τους πατρίδα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, με την υποστήριξη της Σουηδικής Εκκλησίας είχαν ήδη συγκεντρωθεί 30.000 σουηδικές κορώνες για την ανέγερση ορθόδοξου ναού.

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί συγκεντρώνουν χρήματα για τη δική τους εκκλησία- GP 1968-04-23 

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στη Σουηδία έχουν μεγάλη ανάγκη να αποκτήσουν τη δική τους εκκλησία. Με την υποστήριξη της Σουηδικής Εκκλησίας πραγματοποιούνται έρανοι για τον σκοπό αυτό και μέχρι στιγμής έχουν συγκεντρωθεί 30.000 σουηδικές κορώνες.

Η μεγαλύτερη υποστήριξη έχει προέλθει από τις επισκοπές του Βίσμπι (Visby), της Σκάρα (Skara) και του Βεστερός (Västerås), ενώ τώρα εκφράζεται η ελπίδα ότι θα συγκεντρωθούν δωρεές και από τις επισκοπές του Λίνσεπινγκ (Linköping) και του Γκέτεμποργκ (Göteborg).

Τις τελευταίες ημέρες, το επισκοπικό γραφείο του Γκέτεμποργκ απηύθυνε έκκληση προς όλους τους ιερείς της επισκοπής.

Ο επίσκοπος Μπο Γιερτς (Bo Giertz) υποστήριξε θερμά αυτή την έκκληση, όπως αναφέρει ο πρωτοπρεσβύτερος Νικολάι Ράαγκ (Nikolai Raag) από το Γκέτεμποργκ, ο οποίος είναι πρόεδρος του ιδρύματος που έχει συσταθεί για την ανέγερση ορθόδοξου ναού.

Μεταξύ άλλων, υπολογίζεται ότι θα πραγματοποιηθούν έρανοι κατά τη διάρκεια των εκκλησιαστικών ακολουθιών για την ενίσχυση της ανέγερσης του ναού.

Ο πρωτοπρεσβύτερος Ράαγκ εκτιμά ότι ο αριθμός των Ορθοδόξων στη Σουηδία ανέρχεται περίπου σε 17.500 άτομα.

Συγκεκριμένα, στη χώρα ζουν 5.000 Έλληνες, οι οποίοι είναι όλοι Ορθόδοξοι, 15.000 Γιουγκοσλάβοι, από τους οποίους περίπου τα δύο τρίτα είναι Ορθόδοξοι, καθώς και 2.500 Ορθόδοξοι Εσθονοί.

Όλοι αυτοί συγκροτούν μια Ορθόδοξη Εκκλησία προσφύγων, η οποία υπάγεται στη δικαιοδοσία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.

Οι πιστοί συγκεντρώνονται κατά διαστήματα για την τέλεση θρησκευτικών ακολουθιών, αλλά στερούνται ενός ιερού χώρου όπου θα μπορούν να τελούν τη Θεία Λειτουργία με τον τρόπο και κατά τις ώρες που προβλέπει η λειτουργική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Επιπλέον, δεν διαθέτουν τους απαραίτητους χώρους για την κανονική λειτουργία μιας ενορίας.

Σύμφωνα με την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, στην Αγία Τράπεζα πρέπει να υπάρχει ένα «Συνοδικόν», δηλαδή ένα βιβλίο μνήμης για τις επόμενες γενιές.

Σε αυτό πρέπει να καταγράφονται τα ονόματα των ενοριών ή των ιδιωτών που έχουν συνεισφέρει στην ανέγερση του ναού.

Στο Γκέτεμποργκ, το εκκλησιαστικό ζήτημα έχει επιλυθεί προσωρινά, καθώς το ίδρυμα ανέλαβε τη χρήση της παλαιάς εκκλησίας Guldhedskyrkan, όπου τελούνται ορθόδοξες ακολουθίες.

Ωστόσο, δεν γνωρίζουν για πόσο ακόμη θα μπορούν να διατηρήσουν αυτή τη δυνατότητα συγκέντρωσης.

Ορθόδοξες ενορίες έχουν δημιουργηθεί σε διάφορα μέρη της χώρας και καταβάλλονται προσπάθειες για την τέλεση θρησκευτικών ακολουθιών.

Ωστόσο, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αντιμετωπίζουν πολλές δυσκολίες, καθώς κατοικούν διασκορπισμένοι σε μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους.

Και φυσικά, όπως επισημαίνεται στις εκκλήσεις που έχουν αποσταλεί, η απουσία ενός κοινού ιερού χώρου αποτελεί μεγάλη έλλειψη.

Οι Ορθόδοξοι δεν ήρθαν στη Σουηδία ως ανταγωνιστές. Επιθυμούν απλώς να συνεχίσουν να τελούν τις θρησκευτικές τους ακολουθίες στη γλώσσα τους, με τους ύμνους τους και σύμφωνα με το τελετουργικό που έχουν μάθει να αγαπούν από την παιδική τους ηλικία.

GP 1968-04-23

GP 1968-04-23

Συντακτική ομάδα 

Ομογένεια Σουηδίας: Χάλκινο μετάλλιο για τον Άγγελο Παυλίδη στους Πανσουηδικούς Αγώνες Στίβου

Την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία Κ23 κατέκτησε ο Άγγελος Παυλίδης στους Πανσουηδικούς Αγώνες Στίβου, ολοκληρώνοντας μια απαιτητική σεζόν με μια θετική εμφάνιση στη σφαιροβολία. Με βολή στα 15.63 μέτρα, ο νεαρός αθλητής κατάφερε να βρει ξανά τον τεχνικό του ρυθμό στο καταλληλότερο σημείο της χρονιάς, αφήνοντας πίσω του το δύσκολο ξεκίνημα.

Σε δηλώσεις του μετά τον αγώνα στο Greek radio and news in Florida, ο Άγγελος ανέλυσε την παρουσία του στο πρωτάθλημα, τη συνεργασία με τον προπονητή του, αλλά και τους μεγάλους στόχους για τη νέα χρονιά — ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζουν το φράγμα των 17 μέτρων, η κορυφή στην επόμενη εγχώρια διοργάνωση, καθώς και η διεκδίκηση του ορίου για το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Πώς νιώθεις για τον αγώνα και πώς πήγε σε σχέση με την υπόλοιπη σεζόν; 

Αρκετά καλός αγώνας, αν δούμε πώς έχει πάει η σεζόν μέχρι στιγμής. Γιατί από τότε που ξεκίνησε η σεζόν, μόνο όλο χειρότερα πήγαινε. Ένιωσα, ας πούμε, ότι επιτέλους μπορούσα να κάνω έναν καλό αγώνα. Ότι βρήκα ξανά τον εαυτό μου και άφησα το σώμα μου να ρίξει τη σφαίρα και όχι το μυαλό μου, να το πω έτσι.

Πώς αξιολογείς αυτή την επίδοση;

Με βάση το πώς έχει εξελιχθεί η φετινή σεζόν, είναι μια καλή επίδοση. Αν με ρωτούσες όμως όταν αγωνιζόμουν στην εσωτερική σεζόν, στον κλειστό στίβο, δεν θα ήμουν καθόλου ευχαριστημένος με μια τέτοια βολή, γιατί τότε είχα φτάσει στα 16,18 μέτρα. 

Τώρα, όμως, μετά από μια δύσκολη αρχή στην ανοιχτή σεζόν, θεωρώ ότι είναι μια καλή επίδοση και ένα θετικό βήμα.

Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου για του χρόνου; 

Σίγουρα να πιάσω τα 17 μέτρα, είναι ένας στόχος μου. Εννοείται να βγω και πρώτος στους Πανσουηδικούς του χρόνου. Αυτοί οι δύο στόχοι. Μετά έχουμε και το Ευρωπαϊκό του χρόνου, κάπου τον Αύγουστο στην Πολωνία, το οποίο είναι πολύ δύσκολο, αλλά είναι κι αυτός ένας στόχος.

Πότε είναι οι επόμενοι αγώνες σου σε εσωτερικό και εξωτερικό στίβο; 

Τώρα είναι η σεζόν του εξωτερικού στίβου. Εσωτερικούς έχουμε τον Ιανουάριο του χρόνου. Στον εξωτερικό, ίσως κάνω 1-2 αγώνες τέλη Σεπτεμβρίου με αρχές Οκτωβρίου, απλά επειδή μου αρέσει να αγωνίζομαι, αν και η σεζόν έχει τελειώσει σχεδόν.

Πόση διαφορά είχες από τη 2η και την 1η θέση; 

Από τη 2η είχα 40-50 εκατοστά (16.09 έριξε ο δεύτερος). Από τον πρώτο η διαφορά ήταν μεγάλη, έριξε 19.54, αλλά είναι δύο χρόνια μεγαλύτερός μου.

Θεωρείς εφικτό το στόχο των 17 μέτρων για του χρόνου; 

Αν κάνω μια καλή προετοιμασία και βρω αυτά που θέλω στην τεχνική, δεν το θεωρώ ακατόρθωτο. Είναι δύσκολο, πρέπει να ρίξεις σχεδόν ένα μέτρο πιο μακριά, αλλά το πιστεύω. Άμα δουλέψω όπως πάντα, νομίζω θα το πετύχω.

Ποια είναι η συνταγή της προετοιμασίας σου πριν από έναν σημαντικό αγώνα; 

Κάνεις μια καλή προετοιμασία. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες πριν τον αγώνα απλά βρίσκεις έναν ρυθμό στην τεχνική και κάνεις τα ίδια πράγματα συνέχεια. Σκέφτεσαι στο μυαλό σου συνέχεια τον ρυθμό και είσαι πολύ συγκεντρωμένος σε κάθε βολή. Δεν αλλάζεις κάτι, είναι οι πιο απλές εβδομάδες.

Πώς αντέδρασε ο προπονητής σου στο μετάλλιο; 

Το πρώτο που μου είπε είναι ότι πρέπει να είσαι χαρούμενος με το μετάλλιο, με βάση το πώς έχεις ρίξει αυτή τη σεζόν. Χάρηκε. Δεν αγωνιζόμαστε για την 3η θέση, αλλά ένα μετάλλιο είναι καλό.

Συντακτική ομάδα 

Χρήστος Κωστόπουλος: «Ήρθα 14 χρονών από την Ελλάδα στη Σουηδία» – 56 χρόνια ζωής και μετανάστευσης

 

Ο Χρήστος Κωστόπουλος έφτασε στη Σουηδία το Δεκέμβριο του 1970 σε ηλικία μόλις 14 ετών, ακολουθώντας το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα της εποχής. Έζησε από κοντά τη ζωή στις εργατικές συνοικίες του Borås, εργάστηκε σκληρά στις κλωστοϋφαντουργίες και τα βαφεία υφασμάτων, έκανε οικογένεια και αργότερα μετακόμισε στο Anderstorp του Småland.

​Σε συνέντευξη του στο Greek radio and news in Florida, μοιράζεται τις αναμνήσεις του από τα πρώτα δύσκολα χρόνια της προσαρμογής, τις προκλήσεις στο σουηδικό σχολείο, τη νοσταλγία των γονιών του για την επιστροφή στην Ελλάδα, καθώς και τις διαφορές της Σουηδίας του τότε με το σήμερα.

Πόσα χρόνια είσαι στη Σουηδία; 

– Ήρθα το 1970.

Θυμάσαι μήνα, ημέρα; 

– Θυμάμαι, του Αγίου Νικολάου, το Δεκέμβριο του 1970. Σκοτάδι... πολύ λίγα χιόνια... και μια κατάθλιψη, που λέει ο λόγος! Σαν πιτσιρικάς τότε.

Πόσο χρονών ήσουν; 

– Δεκατέσσερα.

Και τι σε έφερε εδώ; 

– Με έφεραν εδώ γιατί οι γονείς μου ήταν ήδη εδώ· είχαν έρθει περίπου έναν χρόνο νωρίτερα. Η δουλειά, όπως όλα τα μεταναστευτικά ρεύματα τότε, για ένα καλύτερο μέλλον. Με την προϋπόθεση ο πατέρας μου να έρθει εδώ, να κάνει κάποιες οικονομίες, για να πάει στην Ελλάδα να αγοράσει ένα σπίτι. Ήταν το μεράκι τότε των Ελλήνων, να έχουν «κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους», όπως έλεγαν. Αυτό μας έφερε εδώ.

Πώς ήταν τότε; 

– Τότε ήταν πολύ δύσκολα. Πρώτα απ' όλα, τότε οι Έλληνες, για λόγους οικονομίας, έμεναν σε κάτι πολύ παλιά σπίτια, από το 1900. Έμεναν στο Borås, στην Allkottsvägen εκεί που είναι τώρα το Κναλελάντ (Knalleland). Είναι ακριβώς εκεί που τα σπίτια ήταν στη σειρά, όπου σήμερα βρίσκεται το Elgiganten. Και το διπλανό κτίριο, το κίτρινο, ήταν μια κλωστοϋφαντουργία υφασμάτων, το Eiser. Και απέναντι ακριβώς, εκεί που είναι το Rya Väven, ήταν το καλτσάδικο, έκαναν γυναικεία καλσόν. Δούλευαν οι γυναίκες εκεί και οι άνδρες από την άλλη μεριά. Η ζωή ήταν δύσκολη, σε ένα άλλο περιβάλλον, ξένο, χωρίς πολλά βοηθήματα όπως σήμερα.

Πώς σας συμπεριφέρθηκαν οι Σουηδοί; – Καλά, αρκετά καλά. Δεν καταλάβαμε, ας πούμε, ρατσισμό. Πολλοί όμως το δέχτηκαν το ρατσισμό. Εμάς μας έλεγαν «μαυροκέφαλους» τότε, επειδή ήρθαμε και είχαμε μαύρα μαλλιά. Αλλά δεν μας πείραζε. Μετά, οι γονείς ήταν πολύ συντηρητικοί. Ήταν ένα πράγμα ακριβώς όπως είναι σήμερα οι Άραβες: να μην φύγουν τα παιδιά από τους γονείς κοντά, από τη θρησκεία, να μάθουμε ελληνικά... Αλλά εμείς μετά, ευτυχώς, δεν ακούσαμε τους γονείς — για μένα μιλώ και μείναμε στη Σουηδία. Κάναμε οικογένειες εδώ. Ήταν δύσκολα τα χρόνια εκείνα.

Πήγαινες σχολείο; Στο σουηδικό; 

– Πήγα σχολείο περίπου ενάμιση χρόνο. Στο σουηδικό σχολείο. Αλλά δεν είχαμε καθοδηγητές καλούς, δεν προχωρήσαμε. Εγώ, δηλαδή, δεν προχώρησα. Δεν έμαθα γράμματα, δεν πήγα να σπουδάσω που λέμε.

Έκανες μαθήματα μητρικής γλώσσας; 

– Όχι, δεν έκανα, γιατί στην Ελλάδα είχα τελειώσει την πρώτη Γυμνασίου και δεν χρειάστηκε να κάνω μητρική γλώσσα· αυτά τα ελληνικά που ήξερα μου έφταναν.

Ήταν δύσκολο το σχολείο; 

– Ναι, πολύ δύσκολο. Δεν είχαμε βοηθήματα. Και πέσαμε τότε σε κάτι τάξεις που οι Σουηδοί τις έλεγαν "obs" (observering). Δηλαδή, ήταν όλα τα παιδιά που δεν είχαν όρεξη για δουλειά και μας έβαζαν σε τέτοιες τάξεις τότε.

Και στο σχολείο μέχρι τι τάξη έφτασες; 

-Εδώ όταν ήρθα, ήμουν στην 8η και μετά στην 9η. Πήγα δηλαδή μισό χρόνο στην 8η και έναν χρόνο στην 9η. Ήταν αυτό όλο. Μετά όμως δεν είχαμε κάποιους να μας καθοδηγήσουν, να πάμε σε κάποιο Gymnasium, να πάμε δηλαδή να μάθουμε μια τέχνη ή οτιδήποτε. Και μετά αρχίσαμε για δουλειά κατευθείαν, στη φάμπρικα, στα εργοστάσια.

Πώς ήταν στη φάμπρικα; Ήταν εύκολο να βρεις δουλειά; 

Όχι, πολύ δύσκολα για τους νεαρούς εκείνη την εποχή. Ήταν δύσκολα τα βαφεία, ειδικά που βάφαμε υφάσματα, ήταν πολύ δύσκολα. Ήσουν δηλαδή οκτώ ώρες βρεγμένος. Ήταν οι δουλειές πολύ δύσκολες. Αλλά εντάξει, με λίγη υπομονή... Μετά δούλεψα εγώ μέχρι το 1975. Μετά πήγα στην Ελλάδα στρατιώτης. Έκανα τη θητεία μου 28 μήνες.

Πόσο εύκολο ήταν να μάθεις σουηδικά;   Εκείνον τον καιρό πολύ δύσκολα. Είχαμε ένα λεξικό πολύ φτωχό, ελληνικό, και τα σουηδικά που μάθαμε ήταν όλα «του δρόμου»: από παρέες, από φίλους Σουηδούς, ας πούμε, και μόνοι μας ό,τι ακούγαμε από την τηλεόραση, από το ραδιόφωνο. Άργησα πάρα πολύ να τα μιλάω καλά. Πήρε χρόνια.

Ήταν εύκολη η ενσωμάτωση στη σουηδική κοινωνία; 

Όχι, δύσκολη. Γιατί οι γονείς δεν μας άφηναν να κάνουμε πολλές παρέες. Έλεγαν «θα φύγουμε», «μην κάνεις αυτό, θα φύγουμε», «μην κάνεις το άλλο, σε 5 χρόνια φεύγουμε, σε 4 φεύγουμε» και μας φρέναραν πάρα πολύ. Αλλά μερικοί είχαν μπει στην κοινωνία πολύ εύκολα. Εγώ όχι, άργησα πολύ.

Πόσοι Έλληνες είχαν έρθει τότε; 

– Στο Borås ήμασταν αρκετοί, μια μεγάλη κοινότητα τότε. Στο Borås είχαμε δύο κοινότητες. Ήταν, να το πούμε, η αριστερή και η δεξιά! Είχαμε δύο κοινότητες.

Ήταν εύκολο να κάνεις Σουηδούς φίλους; 

– Ναι, ναι, ήταν εύκολο. Αλλά εμείς, λόγω του ότι η κουλτούρα η δική μας, τα ήθη και έθιμα... Μερικοί τους απέφευγαν. Αλλά είχε, εντάξει, με κορίτσια, ας πούμε, και αγόρια. Πολλοί Έλληνες έκαναν τότε οικογένειες με Σουηδέζες, είχαμε πολλούς στο Borås. Οι Έλληνες μας είχαν λίγο «στα πάνω τους», λόγω του ότι πήγαιναν πολύ στη Ρόδο. Ξέρεις, η Ρόδος ήταν σχεδόν η τρίτη μεγαλύτερη σουηδική πόλη τότε!

Και μετά τη βιομηχανία, τι έκανες; 

– Μετά τη βιομηχανία δούλεψα τρία χρόνια, μετά πήγα στην Ελλάδα για στρατιώτης να κάνω τη θητεία μου... Έκανα 28 μήνες στρατιώτης, μετά γνώρισα τη γυναίκα μου και ήρθα επάνω το '79, αρραβωνιασμένος και έκανα οικογένεια μετά.

Πόσο εύκολο ήταν όταν έκανες οικογένεια; Βοήθησε το κράτος; 

– Κοίταξε, βοήθησε με τα επιδόματα που έδινε για τα παιδιά, τίποτα άλλο. Μετά έφυγα από το Borås το 1983 και πήγα στο Småland, πιο νότια, λόγω εργασίας. Λόγω του εργοστασίου Eiser που δούλευα, πουλήθηκε στους Φινλανδούς και μετά, αναγκαστικά, ψάχνοντας για δουλειά, κατέληξα στο Småland, σε ένα μικρό χωριό που λεγόταν Målsryd, στην περιοχή του Gnosjö. Και λόγω του ότι δεν υπήρχαν σπίτια εκεί, αναγκάστηκα να νοικιάσω σπίτι στο Anderstorp.

Αν το συγκρίνεις με το σήμερα;

 – Σήμερα είναι άνετα. Σήμερα η Σουηδία πετάει! Από εκείνον τον καιρό... Το 1970 ήταν όλοι μέσα στη μελαγχολία, ας πούμε. Δεν είχα κάτι καλό, δεν υπήρχε τηλεόραση, υπήρχαν μόνο δύο κανάλια. Ενώ τώρα, με τις δορυφορικές και τα ιντερνετικά κανάλια, βλέπεις τα πάντα.

Οι περισσότερες δυσκολίες που είχατε αντιμετωπίσει ήταν περισσότερο κοινωνικές; – Κοινωνικές, ναι, όχι οικονομικές. Γιατί οι περισσότεροι έκαναν μεγάλη οικονομία, τρομερή οικονομία έκαναν οι Έλληνες τότε.

Πόσο δύσκολα ήταν κατά την εποχή της δικτατορίας για τους μετανάστες; 

–Τότε ήμουν μικρός, δεν πολύ καταλάβαινα και πολλά πράγματα. Πολλοί είχαν προβλήματα, πάρα πολλοί εδώ. Εγώ δεν κατέβαινα συχνά στην Ελλάδα. Αλλά και πολλοί δεν είχαν προβλήματα καθόλου, πήγαιναν κάθε καλοκαίρι. Κατέβαιναν τότε με αυτοκίνητα, όλοι είχαν αυτοκίνητα. Το πρώτο ταξίδι που έκανα εγώ ήταν το '73 με αυτοκίνητο, και το '74 που έγινε η επιστράτευση.

Τι κάνατε μαζί με τους Έλληνες; 

Υπήρχαν κοινές δραστηριότητες; – Δραστηριότητες ήταν τα καφενεία, ήταν οι κοινότητες... Σαν πιτσιρικάδες τώρα, πολλοί καταστράφηκαν εδώ πέρα, νέοι: στο ποτό, στο χαρτί. Ήταν πολύ δύσκολα να παρασυρθείς τότε, εκείνον τον καιρό. Είχαμε και μια πολύ καλή ομάδα εδώ στο Borås, την Ολυμπιάδα. Είχε ελληνική ντισκοτέκ, την Ακρόπολη! Ναι, μαζευόμασταν εκεί τα παιδιά, εδώ στο Borås.

Τότε υπήρχε πολιτική δραστηριοποίηση στους μετανάστες; 

– Τότε ήταν πιο πολύ οι σοσιαλιστές, οι Σοσιαλδημοκράτες, όταν ήρθα εγώ το '70. Λόγω του ότι ήταν και το θέμα με το Βιετνάμ, έκαναν πολλές πορείες για το Βιετνάμ, επηρεαζόμασταν όλοι από αυτό το κόμμα. Ο Έλληνας δεν το είχε αυτό, να πολιτευτεί τόσο, να μπει μέσα στα κόμματα. Ήταν πολύ ελάχιστα τα άτομα.

Τα παιδιά σου προσαρμόστηκαν εύκολα; 

– Έχω τρία παιδιά. Όλα είναι τακτοποιημένα, δεν έχω παράπονο από τη σουηδική κοινωνία. Και έφυγαν από τις ιδέες που είχε ο πατέρας, είχε ο παππούς... Δηλαδή δεν έχουν το μυαλό τους να μαζέψουν λεφτά να πάνε στην Ελλάδα να χτίσουν κάτι. Είναι προσαρμοσμένα εδώ, δηλαδή είναι η πατρίδα τους.

Αν έλεγες σήμερα σε έναν νέο που θέλει να μετακομίσει στη Σουηδία, το συνιστάς; 

– Αν θέλει για δουλειά, για να εξελιχθεί σαν άνθρωπος, το συνιστώ, δεν υπάρχει πρόβλημα. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες εδώ να εξελιχθείς σε κάτι, αν θέλεις φυσικά. Αλλά θα θυσιάσεις κάποια άλλα πράγματα. Θα θυσιάσεις τον καιρό, θα θυσιάσεις την παρέα... Εδώ η κοινωνία είναι πολύ κλειστή, ειδικά το χειμώνα

Είναι δύσκολο να καταλάβεις το σύστημα και τους Σουηδούς; 

– Εγώ μέχρι τώρα, που σου είπα είμαι 58 χρόνια, ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω το σκεπτικό τους, πώς σκέφτονται. Έκανα πολλές αναλύσεις, δούλεψα με πολλά άτομα, ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω.

Συντακτική ομάδα 

Borås Tidning 1970:«Όταν τα Ελληνόπουλα του Borås μάθαιναν τη μητρική τους γλώσσα και ιστορία»

   

Στο αρχειακό υλικό της σουηδικής εφημερίδας Borås Tidning, τον Απρίλιο του 1970, εντοπίζεται ένα σπάνιο δημοσιογραφικό τεκμήριο που υπερβαίνει τα όρια της απλής ειδησεογραφίας. Πρόκειται για την καταγραφή της καθημερινότητας της ελληνικής παροικίας στο Borås, σε μια περίοδο που η μητέρα πατρίδα βίωνε τη σκοτεινή πραγματικότητα της δικτατορίας των συνταγματαρχών.

​Το άρθρο αυτό λειτουργεί ως ένας ιστορικός καθρέφτης, αναδεικνύοντας ζητήματα που παραμένουν επίκαιρα στην εποχή μας. Η αγωνία των τότε μεταναστών για τη διατήρηση της γλώσσας και της εθνικής ταυτότητας των παιδιών τους αντανακλά τις σύγχρονες προσπάθειες της ομογένειας παγκοσμίως να κρατήσει ζωντανούς τους δεσμούς με τις ρίζες της. Παράλληλα, οι αναφορές στην «πολιτική αβεβαιότητα» και τον πόθο της επιστροφής συνδέονται άρρηκτα με το σύγχρονο φαινόμενο της μετανάστευσης, υπενθυμίζοντας πως ο ελληνισμός παραμένει μια δυναμική οντότητα που ανθίζει ακόμη και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.

"Τα Ελληνόπουλα διδάσκονται τη μητρική τους γλώσσα" - Borås Tidning 1970-04-26

Μετά το σχολείο, στην αυλή του σχολείου Caroliskolan, 26 ζωηρά παιδιά παίζουν περιμένοντας τον δάσκαλο. Είναι τα παιδιά της ελληνικής παροικίας στο Borås, που τέσσερα απογεύματα την εβδομάδα μαθαίνουν να διαβάζουν τη μητρική τους γλώσσα και την ιστορία της πατρίδας τους. Σχεδόν όλοι οι γονείς υπολογίζουν ότι θα επιστρέψουν ξανά στην Ελλάδα και γι’ αυτό θέλουν η σουηδική εκπαίδευση να συμπληρώνεται με ελληνικά μαθήματα.

— Πολλές ελληνικές οικογένειες στο Borås έχουν αφήσει τα παιδιά τους σε συγγενείς στην πατρίδα. Διαφορετικά θα ήμασταν οι διπλάσιοι, λέει ο δάσκαλος Ιωάννης Μούστον.

Η ηλικία των μαθητών στην τάξη κυμαίνεται από πέντε έως δεκατριών ετών. Οι μαθητές που βρίσκονται δύο ή τρία χρόνια στη Σουηδία μιλούν σουηδικά με αυθεντική διάλεκτο του Borås. Υπάρχουν όμως και νεοφερμένοι που ακόμη δυσκολεύονται με τη σουηδική γλώσσα.

Στην τάξη επικρατεί απόλυτη τάξη μόλις εμφανίζεται ο δάσκαλος. Στον μαυροπίνακα σχηματίζονται ελληνικά γράμματα, που δεν είχαν ξαναφανεί ποτέ σε αυτή την αίθουσα του Caroliskolan.

Ένας από τους γονείς στην αυλή του σχολείου είναι ο Στέργιος Πέτρας. Δεν γνωρίζει πόσο καιρό θα παραμείνει στη Σουηδία. Η αβεβαιότητα είναι πολιτική:

— Δεν θέλω να επιστρέψω στη ελληνική δικτατορία. Όταν αποκτήσουμε δημοκρατικό πολίτευμα, τότε πιθανότατα θα επιστρέψω.

Όπως και ο φίλος του Φώτιος Κατσιγάμνης, ο Πέτρας θεωρεί ότι έχει καλή επαφή με τους Σουηδούς συναδέλφους του στο εργοστάσιο. Στην αρχή άκουγαν καμιά φορά ότι «εσείς οι ξένοι έρχεστε εδώ και παίρνετε τα χρήματά μας». Με τον καιρό όμως οι μετανάστες έγιναν αποδεκτοί στον χώρο εργασίας.

— Ο φόβος για τη δικτατορία είναι βαθύτερος στους Έλληνες απ’ όσο δείχνουν προς τα έξω, λέει ο Πέτρας. Μέσω συμπατριωτών που έχουν ανακριθεί γνωρίζουν ότι η αστυνομία διαθέτει αποκόμματα εφημερίδων και φωτογραφίες Ελλήνων στη Σουηδία. Αυτά χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικό υλικό. Για μένα είναι αδιανόητο να επιστρέψω κάτω από τις σημερινές συνθήκες.

Ο Κατσιγάμνης δεν έχει συγκεκριμένα σχέδια. Όπως οι περισσότεροι Έλληνες του Borås, ήρθε εδώ με σκοπό να επιστρέψει, αλλά δεν ξέρει πότε θα γίνει αυτό. Και οι δύο πάντως θεωρούν σημαντικό τα παιδιά να μη χάσουν την επαφή με την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά. Γι’ αυτό τέσσερις ημέρες την εβδομάδα συμπληρώνουν τη σουηδική εκπαίδευση με μία ώρα μαθημάτων ελληνικών θεμάτων.

Λεζάντα φωτογραφίας:
Στεργίου Πέτρος (αριστερά): «Δεν επιστρέφω στην Ελλάδα της δικτατορίας».
Φώτιος Κατσιγάμνης: «Δεν έχω συγκεκριμένα σχέδια για το μέλλον».

Borås Tidning 1970-04-26

Borås tidning 

Συντακτική ομάδα 

"Ο χορός είναι η πιο άμεση επαφή με τις ρίζες μας"-Μήνυμα της Ελληνικής Κοινότητας Borås από τη Διεθνή Ημέρα Χορού

Στις 29 Απριλίου, με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Χορού, ο Ελληνικός Σύλλογος του Borås συμμετείχε για ακόμη μία χρονιά σε πολιτιστική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Textilmuseet (Μουσείο Υφάσματος)  παρουσιάζοντας τέσσερις διαφορετικούς παραδοσιακούς χορούς από περιοχές της Ελλάδας. 

Στο τέλος της εκδήλωσης, το Greek News and Radio in Florida μίλησε με δύο μέλη του συλλόγου, την Αναστασία και τον Ηλία, οι οποίοι αναφέρθηκαν στη σημασία της συμμετοχής της ελληνικής κοινότητας στην εκδήλωση, στον ρόλο του παραδοσιακού χορού ως συνδετικού κρίκου με τις ρίζες αλλά και στη χαρά της διατήρησης της ελληνικής πολιτιστικής ταυτότητας μέσα από τη συλλογική δράση στην διασπορά. 

– Με ποια αφορμή συμμετέχετε σήμερα στην εκδήλωση;

Σήμερα, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Χορού, παρουσιάσαμε μια μικρή παράσταση με τέσσερις παραδοσιακούς χορούς από διαφορετικές επαρχείες της Ελλάδας. Είναι πολύ ευχάριστο για εμάς το γεγονός ότι ο Δήμος του Borås μας καλεί κάθε χρόνο σε αυτή την εκδήλωση, ώστε να δώσουμε το δικό μας πολιτιστικό στίγμα στην πόλη όπου ζούμε. Μας δίνει τη δυνατότητα να δείξουμε ποιοι είμαστε, τι κάνουμε και να παρουσιάσουμε τις ρίζες και τον πολιτισμό μας.

Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχετε σε αυτή την εκδήλωση;

Όχι. Είναι η τρίτη χρονιά στην σειρά όπου εμείς συμμετέχουμε σε αυτό το φεστιβάλ του Borås όμως φυσικά η Ελληνική Κοινότητα του Borås συμμετέχει εδώ και πολλά χρόνια συνολικά.

– Τι σημαίνει για εσάς ο ελληνικός παραδοσιακός χορός;

Ο χορός είναι ίσως η πιο λαϊκή μορφή παράδοσης. Είναι κάτι που αγγίζει όλους. Ο χορός και το τραγούδι αποτελούν την πιο άμεση επαφή με τις ρίζες μας. Ο χορός είναι πραγματικά μια μορφή ψυχοθεραπείας. Μας φέρνει πιο κοντά στο ελληνικό στοιχείο, το οποίο συχνά μας λείπει λόγω της μετανάστευσης.

– Πόσο συχνά συναντιέστε και χορεύετε ως ομάδα;

Χορεύουμε κάθε Τετάρτη στην Ελληνική Κοινότητα του Borås, στο χώρο μας. Είμαστε μια ομάδα περίπου 15–20 ατόμων και με τη βοήθεια όλων προσπαθούμε να κρατήσουμε αυτή τη δραστηριότητα ζωντανή, γιατί μας φέρνει κοντά στις ρίζες μας και ταυτόχρονα μας προσφέρει χαρά και διασκέδαση.

– Ποιοί μπορούν να συμμετέχουν στις δραστηριότητές σας;

Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι. Δεν είναι απαραίτητο να είναι κάποιος Έλληνας για να συμμετέχει. Στην ομάδα μας έχουμε Σουηδούς, Γάλλους, Κύπριους και ανθρώπους από πολλές χώρες. Είναι ανοιχτή σε όλους.

– Ένα μήνυμα προς τον απόδημο ελληνισμό;

Να συνεχίσουν να χορεύουν, ειδικά σήμερα που είναι η Παγκόσμια Ημέρα Χορού. Ο χορός ενώνει. Ενώνει τους Έλληνες μεταξύ τους, αλλά και τους Έλληνες με άλλους λαούς. Δεν έχει σύνορα και αυτό είναι που μας κάνει να νιώθουμε τόσο κοντά με την Ελλάδα.

Συντακτική ομάδα 

Χρυσή η 13χρονη ομογενής Ολυμπία Κολοβού – Νέα μεγάλη διάκριση και όνειρο η γαλανόλευκη

Η 13χρονη ομογενής αθλήτρια τζούντο από το Borås, Ολυμπία Κολοβού, συνεχίζει να μας κάνει όλους περήφανους. Με την κατάκτηση του τέταρτου χρυσού μεταλλίου της στους πρόσφατους αγώνες που πραγματοποιήθηκαν στο Varberg, επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά το ταλέντο, τη συνέπεια και τη δυναμική πορεία της στο άθλημα του τζούντο.

Η νεαρή αθλήτρια, που εκπροσωπεί την ομάδα της στο Borås και παράλληλα εκφράζει την επιθυμία της να αγωνιστεί στο μέλλον με την Εθνική ομάδα της Ελλάδας, μίλησε στο Greek news and radio in Florida για τη νέα της επιτυχία μετά την επιστροφή της από τραυματισμό, τους στόχους της και την αγάπη της για το άθλημα που έχει γίνει σημαντικό μέρος της ζωής της.

– Ολυμπία συγχαρητήρια. Πως νιώθεις για την νέα σου επιτυχία;

Νιώθω πολύ καλά

– Ήταν ο πρώτος σου αγώνας μετά τον τραυματισμό σου;
Ναι, ήταν ο πρώτος αγώνας μετά από έναν χρόνο αποχής λόγω τραυματισμού.

– Αγωνίστηκες στη δική σου ηλικιακή κατηγορία;
Όχι. Αγωνίστηκα με μεγαλύτερα κορίτσια, ηλικίας 13 και 14 ετών, ενώ κανονικά ανήκω στην κατηγορία 11–12.

– Αυτό έκανε τον αγώνα πιο δύσκολο;
Ναι, ήταν πιο δύσκολος.

– Πόσες αθλήτριες συμμετείχαν στην κατηγορία σου;
Περίπου 10 κορίτσια.

– Συμμετείχαν και αθλητές από άλλες χώρες;
Ναι, υπήρχαν αθλητές από διάφορες χώρες, όπως Βοσνία, Ουκρανία και Βουλγαρία.

– Πώς ένιωσες που επέστρεψες με χρυσό μετάλλιο μετά από έναν χρόνο χωρίς αγώνες;
Ένιωσα πολύ καλά.

– Ήταν το πρώτο σου χρυσό μετάλλιο;
Όχι, ήταν το τέταρτο.

Για την πορεία της στο τζούντο

– Πόσα χρόνια ασχολείσαι με το τζούντο;
Ασχολούμαι περίπου 7 χρόνια.

– Πόσους αγώνες έχεις δώσει μέχρι τώρα;
Έχω δώσει περίπου 12 αγώνες. Δεν ήταν όλοι διεθνείς.

– Πόσα μετάλλια έχεις κερδίσει συνολικά μέχρι σήμερα;
Έχω κερδίσει 12 μετάλλια.

– Τι αλλάζει όταν ένας αθλητής φτάσει στην πράσινη ζώνη στο τζούντο;
Οι κανόνες γίνονται πιο απαιτητικοί. Επιτρέπονται περισσότερες τεχνικές και το επίπεδο γίνεται πιο προχωρημένο.

– Τι είναι αυτό που σου αρέσει περισσότερο στο τζούντο;
Με βοηθά να γίνω πιο δυνατή και σε άλλα αθλήματα και μου αρέσει πολύ να αγωνίζομαι.

– Ποιοι είναι οι στόχοι σου για το μέλλον στο τζούντο;
Θέλω να γίνω καλύτερη και να φτάσω μέχρι την Εθνική ομάδα της Ελλάδας.

– Θα πρότεινες σε άλλα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό;
Ναι, γιατί είναι ωραίο και βοηθάει πολύ.

– Τι χρειάζεται ένας νέος αθλητής για να πετύχει;
Σκληρή δουλειά.

– Πόσο σε βοηθούν οι προπονητές σου;
Με βοηθούν πολύ. Μου λένε τι να κάνω και πώς να βελτιώνομαι.

Για το σχολείο, την Ελλάδα και την οικογένεια

– Πώς συνδυάζεις σχολείο και αθλητισμό;
Βάζω πρώτα το σχολείο και μετά τον αθλητισμό. Δεν είναι πολύ δύσκολο.

– Σου αρέσει το σχολείο στη Σουηδία;
Ναι. Κάνουμε τα περισσότερα μαθήματα μέσα στο σχολείο και δεν χρειάζονται φροντιστήρια.

– Ήσουν η μοναδική Ελληνίδα στους αγώνες;
Νομίζω ναι.

– Πώς νιώθεις που εκπροσωπείς την Ελλάδα;
Νιώθω πολύ όμορφα, γιατί είναι η χώρα μου.

– Σε ποιόν θα ήθελες να το αφιερώσεις αυτό το μετάλλιο; 
Στον μπαμπά μου. Με πηγαίνει στις προπονήσεις και χωρίς αυτόν δεν θα ήταν τίποτα από αυτά δυνατό.

Εδώ σε βίντεο ο αγώνας της Ολυμπίας:

Συντακτική ομάδα 

Στο υψηλότερο βάθρο Έλληνας ομογενής στην Σουηδία:"Στόχος μου να αγωνιστώ σε διεθνείς αγώνες"

Ο Άγγελος Παυλίδης, ο 18χρονος ταλαντούχος Έλληνας ομογενής που έχει στο ενεργητικό του αμέτρητες επιτυχίες, εξασφάλισε τη πρώτη θέση σε διεθνείς αγώνες σφαιροβολίας στην Σουηδία, μετά από μια εντυπωσιακή επίδοση στα 17,18 μέτρα. 

Συγκεκριμένα με την ομάδα του Malmö Allmänna idrottsförening (Αθλητική ένωση Μάλμε) στο πλευρό του, συμμετείχε στον αγώνα Κ20 που πραγματοποιήθηκε στο Växjö υπό την αιγίδα της Σουηδικής Ομοσπονδίας Στίβου (Friidrottsförbundet) κατακτώντας την κορυφή της βαθμολογίας, αλλά και σημειώνοντας προσωπικό ρεκόρ καθώς και καλύτερη φετινή επίδοση για την ομάδα του.

Ο Άγγελος μιλώντας στην ιστοσελίδα μας για την κατάκτηση της πρώτης θέσης, δήλωσε: "Αυτή η επίδοση είναι ότι καλύτερο έχω κάνει στην καριέρα μου. Ερχόμουν από αποχή μετά από μια εγχείρηση κύστης κόκκυγα και έτσι έχασα ένα μέρος της προετοιμασίας αλλά με αυτή την επίδοση φαίνεται ότι πάω αρκετά καλά".  

Στους αγώνες στο Växjö συμμετείχαν αρκετοί καλοί αθλητές τόσο από την Σουηδία αλλά και την Ιρλανδία κάτι που κάνει την επιτυχία ακόμα πιο σημαντική. 

"Αυτή είναι νίκη είναι πολύ σημαντική για μένα αν λάβουμε υπόψη ότι υπήρχαν πολύ καλοί αθλητές. Ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος επομένως πρέπει να συνεχίσω. Τώρα είμαι πρώτος στην κατηγορία μου αλλά γνωρίζω ότι υπάρχουν τουλάχιστον 2 αθλητές που μπορούν να κάνουν πολύ καλές επιδόσεις. 

Η εξαιρετική επίδοση του Άγγελου στα 17,18 μέτρα ήρθε μετά από μια εξίσου καλή βολή στα 16,61 μέτρα. 

"Με χαλάρωσε η πρώτη βολή που έκανα στα 16,61 μέτρα. Έδιωξα από μέσα μου αρκετό άγχος και πριν από την τελευταία βολή στα 17,18 μέτρα είπα στον εαυτό μου τώρα είμαι ελεύθερος να κάνω αυτό που κάνουμε στην προπόνηση"

Σε ερώτηση μας πως αντιμετωπίζεται το άγχος σε τέτοιους αγώνες ο Άγγελος με επαγγελματικό τρόπο μας απαντά:

"Το παραγωγικό άγχος είναι καλό. Σου ανεβάζει την αδρεναλίνη. Όχι όμως το υπερβολικό άγχος που σε κάνει να σφίγγεσαι". 

Παρόλα αυτές τις επιτυχίες, υπάρχει και συνέχεια και η επόμενη μέρα φέρνει τον Άγγελο ενώπιον νέων προκλήσεων αλλά και νέων στόχων για μεγαλύτερες επιτυχίες. 

"Σύντομα έχουμε Πανσουηδικούς αγώνες στίβου στο Γκέτεμποργκ όπου στοχεύω να πάρω μια πολύ καλή θέση αλλά και να κρατηθώ σε ψηλές επιδόσεις. Θα είμαι ευχαριστημένος να είναι μια βολή κοντά και γιατί όχι και πάνω από 17 μέτρα" λέει ο 18χρονος. 

Ο Άγγελος παρόλα αυτά έχει και υψηλότερους στόχους: "Θέλω να αγωνιστώ σε διεθνείς αγώνες, με την εθνική ομάδα"

Για να επιτύχει όμως τους στόχους του χρειάζεται ειδική συνταγή όπου και μας την περιγράφει:

"Σίγουρα η σκληρή δουλειά φέρνει επιτυχίες. Η τεχνική, η γυμναστική αλλά και οι ασκήσεις ευλυγισίας και εκρηκτικότητας είναι στοιχεία που θα πρέπει να συνεχίσω να δίνω βαρύτητα με στόχο την εξέλιξη μου".

Τέλος δεν αποκλείσαμε και την εκπαίδευση όπου ο Άγγελος είναι σε Αθλητικό γυμνάσιο στο Μάλμε: Είμαι ευχαριστημένος με το σχολείο. Στοχεύω να είμαι εξίσου καλός και στο σχολείο. Μπορώ και περισσότερα, καταλήγει ο 18χρονος ταλαντούχος Έλληνας ομογενής.

Συντακτική ομάδα 

10χρονη Ελληνίδα ομογενής στην Σουηδία σαρώνει τα μετάλλια στο τζούντο-"Να αγωνιστώ σε διεθνείς αγώνες"

Μια ξεχωριστή επιτυχία,ευτύχησε να έχει μια 10χρονη Ελληνίδα ομογενής στην Σουηδία. Η Ολυμπία Κολοβού σαρώνει στην κυριολεξία τα μετάλλια αφού κέρδισε 3 χρυσά, 4 ασημένια και 4 χάλκινα σε συνολικά 11 αγώνες τζούντο. Η Ολυμπία παρά την νεαρή της ηλικία, απέδειξε οτι με την θέληση της και την αγάπη της για τον αθλητισμό μπορεί να κάνει πολλά, τόσο για την ομάδα που αντιπροσωπεύει στην Σουηδία όσο και για την χώρα που γεννήθηκε, την Ελλάδα. 

"Θέλω να κερδίσω περισσότερα μετάλλια και να αγωνιστώ σε υψηλώτερους αγώνες" δηλώνει αρχικά η 10χρονη αθλήτρια τζούντο. 

Η 10χρονη Ολυμπία, γεννηθείς στην Αθήνα, μετακόμισε στην Σουηδία το 2017. Από τότε εισήχθη σε Σουηδικό σχολείο,όπου της αρέσουν πολύ τα Μαθηματικά και τα Σουηδικά.Στον ελεύθερο της χρόνο αρχικά έκανε πατινάζ, τώρα παίζει ποδόσφαιρο όμως η θέληση της για συνεχής εξέλιξη την έκανε να δοκιμάσει και το αγώνισμα του τζούντο. Έτσι εδώ και 4 χρόνια, αντιπροσωπεύει την Σουηδική ομάδα Borås Judoklubb σε αγώνες κάτω των 11 χρονών και 40 κιλών. 

"Κάνω τζούντο εδώ και 4 χρόνια και μου αρέσει πόλύ"λέει η Ολυμπία στην ιστοσελίδα μας όπου και εξηγεί τις τεχνικές του τζούντο. 

"Στο τζούντο δεν έχεις πολύ χρόνο για σκέψη,χρειάζεται γρήγορη τακτική και καλή τεχνική" τονίζει η Ολυμπία όπου και συνεχίζει: 

"Μαθαίνω περισσότερα στο τζούντο. Είναι πίο γρήγορο και χρησιμοποιείς περισσότερη τακτική. Είναι πιο γρήγορες οι κινήσεις και οι σκέψεις.Επίσης στην προπόνηση μαθαίνουμε καινούργιες τεχνικές και κάνουμε ασκήσεις ισορροπίας".  

Απόδειξη των δηλώσεων της ήταν και οι τελευταίοι της αγώνες στο Alingsås όπου πήρε το χάλκινο μετάλλιο. 

"Στους τελευταίους αγώνες που έπαιξα, αντιμετώπισα ένα αγόρι όπου έχανα με 1-0 αλλά σε διάστημα μισού λεπτού το γύρισα αφού τον έριξα κάτω και πήρα την πρόκριση στην επόμενη φάση". 

"Θα ήθελα να αγωνιστώ σε διεθνείς αγώνες"

Oι επιτυχίες και τα μετάλλια που κέρδισε η Ολυμπία, δεν είναι αρκετά για αυτήν αλλά αντιθέτως της ανοίγουν νέους ορίζοντες. 

"Θέλω να πάρω περισσότερα μετάλλια και να αγωνιστώ σε διεθνείς αγώνες" δηλώνει με έμφαση η 10χρονη Ολυμπία. Αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα αφού σε μερικούς μήνες, μπαίνει σε μια άλλη κατηγορία παίρνοντας την πράσινη ζώνη. 

"Ήθελα από την αρχή να πάρω την πράσινη ζώνη κάτι που θα αποκτήσω σύντομα. Η πράσινη ζώνη μου δίνει το δικαίωμα να αγωνιστώ σε elit αγώνες"συμπληρώνει όπου και συνεχίζει: 

"Ο προπονητής μου και η ομάδα μου,Borås Judoklubb, με βοηθούν και με ενθαρρύνουν να δυναμώσω και αλλό, τους έχω εμπιστοσύνη". 

Το Σουηδικό σχολείο

Παρά την νεαρή της ηλικία, η ωριμότητα σε σκέψη και στον λόγο είναι εμφανής στην Ολυμπία. Δεν είναι μόνο το τζούντο και ο αθλητισμός αλλά και το σχολείο, που της αρέσει πολύ για διάφορους λόγους. 

"Ναι μου αρέσει το σχολείο στην Σουηδία.Μου αρέσουν ιδιαιτέρως τα Μαθηματικά και τα Σουηδικά. Σπάνια έχουμε μαθήματα για το σπίτι. Έτσι έχω ελεύθερο χρόνο για την προπόνηση μου" σχολιάζει η Ολυμπία και συνεχίζει:

"Στο Σουηδικό σχολείο επίσης μου αρέσει ότι έχουμε μαθήματα όπου ασχολούμαι με την ξυλοτεχνία και το ράψιμο. Μου αρέσει πολύ η ξυλοτεχνία και το ράψιμο αλλά και να παίζω κιθάρα. Μαθαίνουμε αρκετά πράγματα.Έχουμε επίσης την ευκαιρία να κάνουμε μαθήματα μητρικής γλώσσας".

Στην συζήτηση μας δεν παραλείψαμε την Ελλάδα όπου η Ολυμπία την έχει ξεχωριστά στην καρδιά. 

"Πεθυμώ πολύ την Ελλάδα. Πάω κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Στην Σαλαμίνα και στην Καρδίτσα. Αγαπώ την Ελλάδα και μου αρέσει να την επισκέπτομαι. Δεν ξέρω αν στο μέλλον θα έχω την ευκαιρία να αγωνιστώ για την Ελλάδα αλλά γιατί όχι. Θα δούμε"καταλήγει η 10χρονη πρωταθλήτρια τζούντο. 

Τέλος η Ολυμπία μας αφήνει με μια αφιέρωση που μας συγκινεί ιδιαιτέρως:

"Θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια μου που με βοήθησε πολύ όλα αυτά τα χρόνια.Ιδιαίτερα στον πατέρα μου, που ξόδεψε πολύ χρόνο για μένα παίρνοντας με στις προπονήσεις και στους αγώνες. Είμαι εδώ που είμαι χάρης σε αυτούς. Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι για αυτούς"

Συντακτική ομάδα

Πρώτη χρονιά με 2η θέση και άνοδο για την ομάδα της ομογένειας του Γκέτεμποργκ-"Είχαμε ελπίδες από την αρχή"

                 

Με το δεξί ξεκίνησε την παρθένα του συμμετοχή στις μικρές κατηγορίες της Σουηδίας ο Apollon FF Göteborg. Ο σχεδιασμός της ομάδας πήγε γάντι και έφερε αυτό που πολύ λίγοι πίστευαν. Από την πρώτη χρονιά 2η θέση και καπάκι άνοδος!

"Μόλις είδαμε τι υλικό είχαμε,μας κατάβαλε μια μικρή ελπίδα πως μπορούμε να κάνουμε αυτή την υπέρβαση από την πρώτη σεζόν"δήλωσε ένας από τους ιδρυτές και μέλος του Διοικητικού συμβουλίου του Απόλλων, Γιώργος Κίρχογλου. 

Η θέληση, η όρεξη και ο σωστός προγραμματισμός ήταν μερικά στοιχέια της ιστορικής επιτυχίας για την Ελληνική ομάδα. Ιστορική για τον λόγο οτι γίνεται η πρώτη Ελληνική ομάδα στην Σκανδιναβία όπου από την πρώτη χρονιά ίδρυσης της καταφέρνει να ανέβει κατηγορία και να δώσει χαρά στους ομογενείς στο Γκέτεμποργ. 

Η ομάδα είχε δείξει τα δόντια της από τον πρώτο γύρο αλλά με τις κατάλληλες προσθήκες το καλοκαίρι πήρε στροφές και έκανε το αδιανότητο πραγματικότητα. Η ομάδα τώρα στρέφεται στον προγραμματισμό για την νέα χρονιά όπου οι προκλήσεις και οι στόχοι είναι σίγουρα διαφορετικοί. 

"Σίγουρα το πρώτο πράγμα που θα κοιτάξουμε είναι όσο το δυνατόν την γρηγορότερη παραμονή στην κατηγορία" τονίζει το διοικητικό στέλεχος της ομάδας. 

Παράλληλα με το αγωνιστικό κομμάτι είναι αυτό και του οικονομικού που μαστίζει αρκετές μικρές ομάδες κάτι που η Ελληνική ομάδα δείχνει να έχει πλάνο στο μυαλό της.

"Φυσικά και υπάρχει ενδιαφέρον από Έλληνες επιχειρηματίες και στην πορεία πιστεύω θα ακολουθήσουν και άλλοι" επισημαίνει με έμφαση ο κυριος Κίρχογλου μέσα από μια συνέντευξη που έδωσε στην ιστοσελίδα μας.

Πρώτη χρονιά με άνοδο ήταν κάτι που περιμένατε να γίνει;

Tην ομάδα αρχίσαμε να την στήνουμε σχεδόν ένα χρόνο πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.Μόλις είδαμε τι υλικό είχαμε,μας κατάβαλε μια μικρή ελπίδα πως μπορούμε να κάνουμε αυτή την υπέρβαση από την πρώτη σεζόν και ειδικά μετά την διακοπή του καλοκαιριού και την επανέναρξη τον Σεπτέμβριο όπου το πιστέψαμε με βάσιμες ελπίδες και στο τέλος τα καταφέραμε. 

 

Πως σας υποδέχτηκε η ομογένεια στο Γκέτεμποργκ μετά αυτή την επιτυχία; 

Η ομογένεια χάρηκε στο άκουσμα την δημιουργίας της ομάδας. Στους πρώτους αγώνες δεν είχαμε πολύ στήριξη στο γήπεδο αλλά με τον καιρό τους κάναμε να έρχονται συχνότερα στο γήπεδο. Είμαστε ευχαριστημένοι πάντως. 

 

Ποιός είναι ο στόχος στην νέα κατηγορία; 

Για την νέα σεζόν δεν έχουμε ορίσει ακόμα κάποιον στόχο. Σίγουρα το πρώτο πράγμα που θα κοιτάξουμε όσο το δυνατόν την γρηγορότερη παραμονή στην κατηγορία και από εκεί και πέρα βάση του ρόστερ μας και πως εμφανίζονται οι υπόλοιπες ομάδες θα δούμε τι μπορούμε να κάνουμε και αν δούμε οτι πάμε για άνοδο φυσικά και θα το κυνηγήσουμε. Υπόψιν πως φέτος ανεβαίνει μόνο ο 1ος και ο 2ος πάει μπαράζ ανόδου. Άρα το θέμα άνοδος θέλει πολύ προσπάθεια. 

 

Θα κρατήσετε το βασικό κορμό?

Τι θα γίνει με τους ποδοσφαιριστές;

Κάποιοι παίκτες ήδη μας έχουν ενημερώσει πως θα σταματήσουν λόγο υποχρεώσεων τους εκτός ποδοσφαίρου. Θα γίνουν κάποιες νέες προσθήκες σε θέσεις που χρειαζόμαστε και ελπίζουμε να μείνουν όλα τα υπόλοιπα παιδιά. 

 

Τι αλλαγές αναμένονται με την νέα χρονιά;  

Την νέα σεζόν ένα πράγμα που θα αλλάξει σίγουρα είναι η αύξηση των ατόμων στο ΔΣ. Φέτος το ΔΣ αποτελούταν από 3μελες συμβούλιο. Την νέα σεζόν θέλουμε να το αυξήσουμε σε 5μελες με δύο νέες προσθήκες που πιστεύουμε ότι θα βοηθήσουν την ομάδα. 

 

Υπάρχει ενδιαφέρον από έλληνες χορηγούς ομογενείς; Που στηρίζεστε οικονομικά; 

Φυσικά και υπάρχει ενδιαφέρον από Έλληνες επιχειρηματίες και στην πορεία πιστεύω θα ακολουθήσουν και άλλοι. Φέτος είχαμε και Έλληνες και ξένους που μας βοήθησαν οικονομικά με την χορηγία τους.

Κλήρωση Κυπέλλου 

Η ομάδα δήλωσε επίσης συμμετοχή στο ερασιτεχνικό Κύπελλο Σουηδίας το αποκαλούμενο Södra Cupen, κύπελλο Νότιας Σουηδίας όπου εκεί ανήκει σαν σύλλογος. O Apollon Göteborg κληρώθηκε με τους Lindome Div2, Kållered Div4, Guldheden Div.Οι αγώνες θα γίνουν στις 19/2 , 22/2 , 26/2.

Συνεργασία για δανεισμό παιχτών 

Τέλος σύμφωνα με αξίοπιστες πηγές υπάρχει μεγάλη περίπτωση να γίνει μια είδους συνεργασία μεταξύ του Απόλλωνα και ομάδας Div2 (4η κατηγορίας) όπου ο Απόλλωνας μπορεί να δανείζεται παίκτες 17-18 χρόνων ώστε οι νεαροί ποδοσφαιριστές να πάρουν παιχνίδια στα πόδια τους.

Η ιστοσελίδα μας θα συνεχίσει να βρίσκεται κοντά στην Ελληνική ομάδα της ομογένειας. 

Η συνέντευξη αναδημοσιεύτηκε και στο μεγαλύτερο αθλητικό ραδιοσταθμό της Κύπρου, Super Sport FM.

 Συντακτική ομάδα

Εγένετο Απόλλων Γκέτεμποργκ -"Να φέρουμε τους Έλληνες της ομογένειας πιο κοντά"

Οι εξελίξεις τρέχουν στην ομογένεια στο Γκέτεμποργ αφού πλέον οι νέες γενιές δραστηριοποιούνται με διάφορους τρόπους με στόχο την διατήρηση και εξέλιξη της Ελληνικής παροικίας στο μεγαλύτερο λιμάνι της Σουηδίας. 

Με βάση αυτό αλλά και στην καλύτερη αφομοίωση στην Σουηδική κοινωνία, δημιουργήθηκε μια νέα ποδοσφαιρική ομάδα, με το όνομα του Θεού των Υπερβόρειων, Απόλλων. Η δημιουργία της ποδοσφαιρικής ομάδας έφερε ενθουσιασμό στις χιλιάδες Έλληνες της Σουηδίας, κάτι που επιβεβαιώνεται και από τα επίσημα χείλη του ιδρυτικού μέλος του Απόλλων Γκέτεμποργ, Γιώργου Κίρχογλου. Με τον κύριο Κίρχογλού επικοινωνήσαμε για να πάρουμε μια πρώτη γεύση σε όλη αυτή προσπάθεια που γίνεται στο Γκέτεμποργκ. 

Γιατί και ποιός ο λόγος της δημιουργίας του Apollon FF ? 

Οι λόγοι που δημιουργήσαμε την ομάδα δεν είναι μόνο το αθλητικό - ποδοσφαιρικό κομμάτι  το οποίο μας αρέσει και το αγαπάμε φυσικά.Δημιούργησαμε την ομάδα για να φέρουμε πιο κοντά τον ελληνισμό και όχι μόνο.Φυσικά από τους σημαντικότερους λόγους τουλάχιστον για μένα ήταν και το κοινωνικό κομμάτι καθώς μέρα με την μέρα έρχονται στην Σουηδία και συγκεκριμένα στο Γκέτεμποργκ πολύ άνθρωποι από την Ελλάδα.Έτσι μέσο της ομάδας έχουν και μια δραστηριότητα πέραν της καθημερινότητας και αληλλοβοηθιόμαστε κιόλας στην προσωπική μας ζωη.Η ομάδα έχει δημιουργήσει πολλές φιλίες που δεν θα γινόντουσαν πιο πριν.

Πώς το δέχτηκε η ομογένεια στο Γκέτεμποργκ?

Οι Έλληνες του Γκέτεμποργκ  δέχτηκαν την δημιουργία της ομάδας με πολύ ενθουσιασμό.Τους άρεσε πολύ αυτή η κίνηση και συνέχεια μας ρωτάνε για την εξέλιξη της.Υπάρχουν άνθρωποι που θα έρθουν να μας δουν στην προπόνηση αλλά κυρίως στους αγώνες που έχουμε δώσει μέχρι τώρα η στήριξη τους είναι αξιοθαύμαστη. Στήριξη έχουμε λάβει και από Έλληνες άλλων πόλεων.

Πως είναι η πορεία της ομάδας ? 

Το πρωτάθλημα της Div7 στο Group A Göteborg φέτος διοργανώνετε με 15 ομάδες άλλα σε έναν γύρο μόνο.Αυτο σημαίνει στην πρώτη μας σεζόν θα παίξουμε με άλλες 14 ομάδες από μια φορά μόνο.Μέχρι στιγμής έχουμε δώσει 8 αγώνες με απολογισμό 4 νικες και 4 ήττες με 18 γκολ ενεργητικό και 14 παθητικό.Για πρώτη χρονιά είναι θετικό το πρόσιμο για εμάς μιας και το 80% των παικτών που έχουμε στο ρόστερ δεν έχει ξαναπαίξει στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Σουηδίας.

Μέχρι που μπορεί να φθάσει η ομάδα ?

Η ομάδα μπορεί να φτάσει παντού,ανάλογα τους στόχους που βάζεις.Εμείς για πρώτη χρονιά αυτό που μας ενδιαφέρει πρωτίστως είναι να το χαρούμε όλοι παίκτες - φίλαθλοι και από εκεί και πέρα να τερματίσουμε όσο πιο ψιλά μπορούμε.Σε κάθε αγώνα πάμε για την νίκη γιατί οχι αν μπορούμε και την άνοδο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι βάζουμε στους παίκτες σε ψυχολογική πίεση για το θέμα ανόδου.

Πώς σας αντιμετωπίζουν οι αντίπαλοι?

Μέχρι στιγμής όλοι οι αντίπαλοι μας έχουν αντιμετώπιση με σεβασμό όπως και εμείς επίσης αυτούς.Στην κατηγορία δεν είμαστε η μόνη ομάδα που δεν είναι Σουηδική. Παρόλα αυτά όλες οι ομάδες μας αντιμετώπισαν με σεβασμό. 

Ποιες είναι οι πρώτες σας εμπειρίες από την διοργάνωση ?

Στο αγωνιστικό κομμάτι έχουμε αντιμετώπιση ομάδες με καλούς παίκτες αλλά και με μέτριους.Εχουμε δει ότι το ποδόσφαιρο σε αυτές τις κατηγορίες είναι στην δύναμη και στα σκληρά μαρκαρισμένα όπως είναι φυσικά και στην Ελλάδα και πιστεύω και στην Κύπρο.Υπάρχουν αρκετά παράπονα στο κομμάτι της διαιτησίας και από εμάς και γενικά από όλες τις ομάδες όχι πάντα αλλά σε μεμονωμένους αγώνες.Η Σουηδική ομοσπονδία είναι αρκετά αυστηρή σε θέματα fair play πχ πόσες κάρτες δεχόμαστε και πως είναι συμπεριφορά μας τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικού χώρου και αν δεν είναι σωστή υπάρχουν τιμωρίες και σε ακραίες καταστάσεις επιπτώσεις είτε οικονομικές είτε μείωση βαθμών, γι αυτό προσπαθούμε να είμαστε προσεκτικοί.

Βαθμολογία ομίλου:

Η ιστοσελίδα μας θα παρακολουθεί την πορεία της ομάδας με περισσότερες συνεντεύξεις και ρεπορτάζ από τα παιχνίδια της ομάδας του Απόλλων Γκέτεμποργ. 

Συντακτική ομάδα