onsdag 30 september 2026

Mohamed Ali (V): «Άφαντη» εταιρεία, ταξίδια στη Σομαλία και σύνδεση με αμφιλεγόμενη σουηδική συμφωνία

   

Ο Mohamed Ali του Αριστερού Κόμματος (V), ο οποίος εξελέγη χάρη στους σταυρούς προτίμησης, παρουσιάζει εδώ και αρκετά χρόνια τον εαυτό του ως ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο μιας εταιρείας που δεν μπορεί να εντοπιστεί σε κανένα μητρώο.

Η εταιρεία που πράγματι κατέχει έχει εδώ και καιρό απολέσει ολόκληρο το μετοχικό της κεφάλαιο.

Παράλληλα, έχει πραγματοποιήσει αρκετά επαγγελματικά ταξίδια στη Σομαλία, προκειμένου να προωθήσει ένα σχέδιο στο πλαίσιο του μεταρρυθμιστικού προγράμματος της χώρας — ένα πρόγραμμα που συγχρηματοδοτείται μέσω μιας αμφιλεγόμενης συμφωνίας με τη σουηδική κυβέρνηση.

Πρόκειται για μια συμφωνία που έχει δεχθεί σφοδρή κριτική από το ίδιο το Αριστερό Κόμμα.

Η συνεργάτιδά του δηλώνει: «Δεν εμπλέκεται».

Ο Mohamed Ali έχει πραγματοποιήσει αρκετά επαγγελματικά ταξίδια στη Σομαλία.

Ο Mohamed Ali εξασφάλισε απροσδόκητα μια έδρα στο σουηδικό κοινοβούλιο, αφού έλαβε 648 σταυρούς προτίμησης στο Borlänge.

Ο πολιτικός του V, που εκτοξεύθηκε εκλογικά μέσω των σταυρών προτίμησης, υποστηρίζει ότι είναι διευθύνων σύμβουλος και ιδρυτής μιας εταιρείας με την ονομασία Verisom. Ωστόσο, η εταιρεία αυτή δεν μπορεί να εντοπιστεί σε κανένα μητρώο — ούτε στη Σομαλία, ούτε στη Σουηδία, ούτε διεθνώς.

Παράλληλα, ο νεοεκλεγείς πολιτικός ισχυρίζεται ότι, ως εκπρόσωπος της Verisom, «συμβάλλει στη δημιουργία στρατηγικών λύσεων για τη διακυβέρνηση της Σομαλίας».

Στη σελίδα του στο LinkedIn, η οποία σύμφωνα με την πλατφόρμα επαληθεύτηκε με έγγραφο ταυτοποίησης τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους, ο Mohamed Ali γράφει ότι έχει «ενεργό ρόλο στην ανάπτυξη της Verisom — μιας αναπτυξιακής πρωτοβουλίας στραμμένης στο μέλλον για μια σύγχρονη και χωρίς αποκλεισμούς Σομαλία».

Το άρθρο με λίγα λόγια

Ο Mohamed Ali δηλώνει ότι είναι διευθύνων σύμβουλος της Verisom — μιας εταιρείας που δεν μπορεί να βρεθεί σε κανένα μητρώο.

Παράλληλα, είναι ιδιοκτήτης και μέλος του διοικητικού συμβουλίου μιας σουηδικής εταιρείας, της οποίας το μετοχικό κεφάλαιο έχει εξαντληθεί.

Το σχέδιο συνδέεται με το εθνικό πρόγραμμα μετασχηματισμού της Σομαλίας, το οποίο έχει λάβει σουηδική αναπτυξιακή βοήθεια.

Τόσο η σουηδική υπηρεσία αναπτυξιακής βοήθειας Sida όσο και το σουηδικό Υπουργείο Εξωτερικών δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν ούτε τον Ali ούτε το συγκεκριμένο σχέδιο.

Ο Mohamed Ali δεν έλαβε αρχικά τη σουηδική υπηκοότητα, μετά από δικαστική απόφαση το 2024. Ο λόγος ήταν ότι, σύμφωνα με την απόφαση, δεν πληρούσε την απαίτηση περί έντιμου τρόπου ζωής.

Σύμφωνα με το δικαστήριο, είχε μεγάλα ανεξόφλητα χρέη και είχε επιδείξει έλλειψη διάθεσης να τα αποπληρώσει. Επιπλέον, έρευνα της σουηδικής Υπηρεσίας Αναγκαστικής Εκτέλεσης, Kronofogden, έδειξε ότι κάθε μήνα είχε έλλειμμα αρκετών χιλιάδων κορωνών, καθώς δεν διέθετε πραγματικό εισόδημα.

Μέχρι τον Ιούνιο του 2027, ο Mohamed Ali βρίσκεται σε διαδικασία ρύθμισης χρεών μέσω της Kronofogden. Η συμφωνία προβλέπει ότι δεν χρειάζεται να αποπληρώνει μέρος των χρεών του, καθώς σύμφωνα με την έρευνα στερείται περιουσιακών στοιχείων και εισοδημάτων.

Τον Φεβρουάριο του 2026 του χορηγήθηκε τελικά η σουηδική υπηκοότητα. Η έρευνα της Expressen δείχνει ότι στην προσφυγή του για τη χορήγησή της είχε επικαλεστεί και το συγκεκριμένο σχέδιο.

Επαγγελματικά ταξίδια στη Σομαλία

Σε επιστολή του προς τη Σουηδική Υπηρεσία Μετανάστευσης τον Ιούνιο του 2025, έγραφε ότι είναι ο εμπνευστής ενός σχεδίου στον τομέα της τεχνολογικής καινοτομίας και της διαφάνειας στη δημόσια διοίκηση, το οποίο είχε «προσελκύσει διεθνές ενδιαφέρον».

Για να μπορέσει να το αναπτύξει περαιτέρω, απαιτούνταν, όπως έγραφε, ένα «σαφές νομικό καθεστώς».

Ωστόσο, η Verisom δεν είναι η μοναδική εταιρεία με την οποία συνδέεται ο Mohamed Ali.

Από τον Οκτώβριο του 2025 συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο της σουηδικής ανώνυμης εταιρείας Afritech Growth AB — μιας εταιρείας που, σύμφωνα με το μητρώο πραγματικών δικαιούχων της Bolagsverket, ανήκει στη συνεργάτιδά του Agneta Nyvall και σε ένα ακόμη πρόσωπο.

Ωστόσο, τα πρακτικά έκτακτης γενικής συνέλευσης του Οκτωβρίου του 2025 παρουσιάζουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα: τότε ο Mohamed Ali εμφανιζόταν ως ο μοναδικός ιδιοκτήτης όλων των μετοχών.

Υπάρχουν αρκετά στοιχεία γύρω από τα οικονομικά της εταιρείας που προκαλούν ερωτήματα.

Η εταιρεία είναι εδώ και αρκετά χρόνια χωρίς ουσιαστικά διαθέσιμα κεφάλαια.

Σύμφωνα με την τελευταία υποβληθείσα ετήσια οικονομική έκθεση, για το 2024, είχε επίσης εξαντληθεί ολόκληρο το μετοχικό κεφάλαιο. Στο τέλος του 2024 τα ίδια κεφάλαια ανέρχονταν σε μηδέν κορώνες, παρά το γεγονός ότι το καταχωρισμένο μετοχικό κεφάλαιο ήταν 100.000 κορώνες.

Η εταιρεία δεν έχει υποβάλει οικονομικές καταστάσεις για το 2025 στη Bolagsverket, παρότι η σχετική προθεσμία έληξε τον Ιούλιο.

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, όταν τα ίδια κεφάλαια έχουν εξαντληθεί, η εταιρεία είναι υποχρεωμένη να συντάξει ειδικό ισολογισμό ελέγχου. Εάν το κεφάλαιο δεν αποκατασταθεί, η εταιρεία πρέπει να τεθεί σε εκκαθάριση — κάτι που δεν έχει συμβεί.

Κίνδυνος διαφθοράς

Όταν ο Mohamed Ali μπήκε στην Afritech Growth AB, η εταιρεία απέκτησε νέο αντικείμενο δραστηριότητας:

«Να συμβάλλει με τεχνικές λύσεις και νέες τεχνολογίες στη βιώσιμη ανάπτυξη κρατικών δομών σε αφρικανικές χώρες, υποστηρίζοντας ένα δικαιότερο, αποτελεσματικότερο και μακροπρόθεσμα βιώσιμο σύστημα διακυβέρνησης».

Η Expressen αναφέρει ότι η σχεδιαζόμενη δραστηριότητα της εταιρείας συνδέεται εξ ολοκλήρου με το πολυσυζητημένο και επικριμένο μοντέλο αναπτυξιακής βοήθειας προς τη Σομαλία, το οποίο αποτελούσε μέρος της συμφωνίας της σουηδικής κυβέρνησης ώστε η χώρα να αρχίσει να δέχεται πίσω Σομαλούς που απελαύνονται από τη Σουηδία.

Το μοντέλο της κυβέρνησης για τη χρηματοδότηση επικρίθηκε λόγω του υψηλού κινδύνου διαφθοράς. Ιδιαίτερα το Αριστερό Κόμμα άσκησε πολύ έντονη κριτική και κατήγγειλε την κυβέρνηση στην Επιτροπή Συντάγματος του σουηδικού κοινοβουλίου, την KU.

Η χρηματοδότηση γινόταν μέσω της Sida, η οποία επίσης χαρακτήρισε το σχέδιο ως υψηλού κινδύνου όσον αφορά τη διαφθορά.

Τα χρήματα προορίζονταν για στρατηγικές παρεμβάσεις σε συνεργασία με το γραφείο του πρωθυπουργού της Σομαλίας.

Σύμφωνα με το σχέδιο, η αναπτυξιακή βοήθεια ύψους 60 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών θα στήριζε δύο συγκεκριμένους άξονες του εθνικού σχεδίου μετασχηματισμού της Σομαλίας.

«Εργαζόμαστε με τη σομαλική κυβέρνηση»

Σε περιγραφή του έργου που συνέταξε ο Mohamed Ali και την οποία έχει δει η Expressen, προκύπτει ότι το σχέδιο στόχευε ακριβώς στα τμήματα του εθνικού προγράμματος μετασχηματισμού που χρηματοδοτούνταν από τη Σουηδία και διοικούνταν από το γραφείο του πρωθυπουργού.

Η Expressen έχει επίσης λάβει γνώση δύο ψηφιακών παρουσιάσεων που δημιούργησε η Afritech Growth σχετικά με το σχέδιο.

Το ένα αρχείο έχει την ονομασία Verisom, δηλαδή το ίδιο όνομα με την εταιρεία που ο Mohamed Ali υποστηρίζει ότι διευθύνει.

Σύμφωνα με τη συνεργάτιδά του, Agneta Nyvall, τα αρχεία που έχει δει η Expressen αποτελούν υλικό εργασίας και τμήματά τους φέρεται να έχουν παρουσιαστεί σε εκπροσώπους της σομαλικής κυβέρνησης.

Αρχικά, η ίδια περιέγραψε τη Verisom ως μια μη ενεργή σομαλική εταιρεία που ανήκει στον Mohamed Ali.

Όταν όμως η Expressen επανήλθε και της εξήγησε ότι δεν μπορούσε να εντοπίσει την εταιρεία πουθενά, εκείνη άλλαξε θέση και έγραψε σε μήνυμα:

«Τότε δεν υπάρχει. Αν δεν βρίσκεις τίποτα, τότε δεν υπάρχει τίποτα».

«Προς το παρόν άνεργος»

Η Expressen αναζήτησε τον Mohamed Ali για να του θέσει ερωτήσεις σχετικά με τις εταιρείες που ισχυρίζεται ότι διαθέτει και τις επιχειρηματικές επαφές του στη Σομαλία, αλλά εκείνος δεν απάντησε.

Την Κυριακή δήλωσε ότι «προς το παρόν είναι άνεργος, αλλά συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο μιας εταιρείας που βρίσκεται σε φάση εκκίνησης και δεν έχει ακόμη έσοδα».

Τον Ιούνιο, ο Mohamed Ali ανάρτησε φωτογραφία από γεύμα στη Σομαλία, γράφοντας ότι είχε παρουσιάσει τις δικές του σκέψεις σχετικά με την εφαρμογή του εθνικού σχεδίου μετασχηματισμού της χώρας.

Η Agneta Nyvall είχε δηλώσει στο παρελθόν ότι ο Mohamed Ali είχε πραγματοποιήσει αρκετές επισκέψεις στη Σομαλία για λογαριασμό της εταιρείας κατά τη διάρκεια της άνοιξης και ότι γνωρίζει συγγενικό πρόσωπο του πρωθυπουργού.

Η ίδια είπε:

«Εργαζόμαστε με τη σομαλική κυβέρνηση για να περάσουμε ένα πακέτο μεταρρυθμίσεων το οποίο έχω επεξεργαστεί μαζί με τον Mohamed. Έχουμε δημιουργήσει ένα πρόγραμμα για να μπει τάξη στη Σομαλία. Δουλεύουμε πάνω σε αυτό περίπου ενάμιση χρόνο».

Ούτε η Sida ούτε το Υπουργείο Εξωτερικών γνωρίζουν κάτι

Σύμφωνα με την Agneta Nyvall, ο Mohamed Ali έχει συναντηθεί με εκπροσώπους της σομαλικής κυβέρνησης. Η ίδια έχει επίσης υποστηρίξει ότι είχαν λάβει από την κυβέρνηση μια επιστολή προθέσεων, ένα λεγόμενο «letter of intent».

Όπως δήλωσε:

«Δεν ξέρω αν έχει συναντηθεί ολόκληρη η κυβέρνηση, αλλά πρόκειται για εκπροσώπους της κυβέρνησης. Ανθρώπους που εργάζονται σε διάφορα υπουργεία, θα μπορούσε να πει κανείς».

Όταν η Expressen τη ρώτησε για το εθνικό σχέδιο μετασχηματισμού, εκείνη εμφανίστηκε εξοικειωμένη με αυτό.

«Το έχουμε συζητήσει και έχουμε γράψει γι’ αυτό», είπε.

Ωστόσο, ούτε η Sida ούτε το σουηδικό Υπουργείο Εξωτερικών δηλώνουν ότι γνωρίζουν τον Mohamed Ali ή το σχέδιό του.

Η υπηρεσία Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών ανέφερε:

«Δεν γνωρίζουμε να είχε ούτε το Υπουργείο Εξωτερικών ούτε το τμήμα Σομαλίας της σουηδικής πρεσβείας στο Ναϊρόμπι οποιαδήποτε επαφή με εκπροσώπους της εταιρείας για την οποία ρωτάτε ή να παρείχε βοήθεια σε σχετικές συζητήσεις».

Στη σελίδα του Mohamed Ali στο LinkedIn αναφέρεται ότι η Verisom δημιουργήθηκε το 2023 και εξακολουθεί να είναι ενεργή, με τον ίδιο στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου.


Γράμμα-ντοκουμέντο στον Carl von Linné το 1751:"Ο Σολομώντας φύτευε αμπέλια από την Κύπρο στην Παλαιστίνη"

 

Σε γράμμα που έστειλε στις 13 Σεπτεμβρίου 1751, ο Σουηδός φυσιοδίφης Fredrik Hasselquist, μαθητής του μεγάλου βοτανολόγου Carl von Linné, καταγράφει εντυπώσεις και παρατηρήσεις από το ταξίδι του στην Παλαιστίνη.

Ανάμεσα στα θέματα που τον απασχόλησαν ήταν και η αναζήτηση ιχνών από τους περίφημους κήπους και αμπελώνες του βασιλιά Σολομώντα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του στο Εν-Γεδδί, όπου, σύμφωνα με την ερμηνεία του, είχαν φυτευτεί αμπέλια προερχόμενα από την Κύπρο.

Σμύρνη, 13 Σεπτεμβρίου 1751

Σύντομα θα έχω την τιμή να σας αποστείλω μια σειρά παρατηρήσεων που έκανα σχετικά με τη βιβλική φυσική ιστορία κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μου στην Παλαιστίνη.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρθηκα να ερευνήσω εάν είχαν απομείνει κάποια κατάλοιπα από όλα εκείνα τα έργα που πραγματοποίησε ο μεγάλος βασιλιάς ΣΟΛΟΜΩΝ, κυρίως στον φυτικό κόσμο· εάν μπορούσε κανείς να διακρίνει ίχνη από τους αμπελώνες που είχε δημιουργήσει ή από τους κήπους που είχε φυτέψει και για τους οποίους ο ίδιος μιλά στα γραπτά του.

Το να αναζητήσει κανείς, όμως, στοιχεία για τη βοτανική γνώση που κατείχε αυτός ο βασιλιάς, θεωρώ ότι είναι περίπου το ίδιο με το να αναζητά τη θέση όπου κάποτε στεκόταν ο Πύργος της Βαβέλ.

Παρόλα αυτά, είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο ΣΟΛΟΜΩΝ, αν λάβουμε υπόψη την εποχή στην οποία έζησε και το έθνος στο οποίο βασίλευσε, διέθετε μεγάλη —και ασφαλώς μεγαλύτερη από οποιονδήποτε άλλον της εποχής του— γνώση της φυσικής ιστορίας.

Αφήνοντας όμως στην άκρη τη βοτανική του Σολομώντα και επιστρέφοντας στις φυτεύσεις του, σήμερα δεν έχει απομείνει ούτε το παραμικρό ίχνος από αυτές.

Μπορεί κανείς μόνο, μέσα από σχετικά ασφαλείς ενδείξεις, να αποκτήσει κάποια γνώση για τις τοποθεσίες όπου βρίσκονταν ορισμένοι από τους κήπους αναψυχής του.

Έτσι, εντόπισα τη θέση του αμπελώνα του στο Εν-Γεδδί, όπου είχε φυτέψει αμπέλια από την Κύπρο και με τα οποία παρομοιάζει την αγαπημένη του στο Άσμα Ασμάτων, κεφάλαιο 1, στίχος 14.

Εκεί υπάρχουν ακόμη και σήμερα αμπελώνες, τους οποίους καλλιεργούν οι Άραβες και το κρασί τους το πωλούν στους χριστιανούς. Δεν παράγουν πλέον, όμως, κυπριακό κρασί, καθώς χωρίς αμφιβολία έχουν μεταβληθεί με την πάροδο τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος.

Δεν θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για τον ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ να προμηθευτεί κλήματα από την Κύπρο για να τα φυτέψει.

Αλλά από πού προμηθεύτηκε τα αμπέλια του Ρήνου που φύτεψε κοντά στη Χεβρώνα, τα οποία εξακολουθούν να αναπτύσσονται εκεί μέχρι σήμερα και παράγουν κρασί τόσο όμοιο με το κρασί του Ρήνου της Ευρώπης;

Εγώ και όλοι οι Ευρωπαίοι που έχουμε φτάσει στην Ιερουσαλήμ το έχουμε πιει ως κρασί του Ρήνου στους Λατίνους μοναχούς, οι οποίοι αγοράζουν τη μικρή ποσότητα που παράγεται κάθε χρόνο στη Χεβρώνα.

Το ίδιο είδος κρασιού δεν απαντάται σε κανένα άλλο μέρος της Ανατολής, ούτε στο Αρχιπέλαγος.

Άραγε αυτή η ποικιλία σταφυλιού υπήρχε αυτοφυής στην Γη της Επαγγελίας και μεταφέρθηκε από τον ΣΟΛΟΜΩΝΤΑ στις φυτείες του;

Και μήπως οι Ευρωπαίοι θα μπορούσαν να είχαν πάρει από εδώ τα πρώτα κλήματα που φυτεύτηκαν στις όχθες του Ρήνου;

Αυτό θα ήταν πιθανότερο από το να είχε ο Σολομώντας φέρει τα κλήματα από την Ευρώπη.

Είναι βέβαια επίσης πιθανό οι δύο ποικιλίες να έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά, ενώ η καταγωγή τους να είναι διαφορετική.

Συντακτική ομάδα 

Σουηδία: Εκρηκτική αύξηση στις αιτήσεις για εθελοντική επιστροφή – 763 μέσα σε οκτώ μήνες

 

Η Σουηδική Υπηρεσία Μετανάστευσης (Migrationsverket) υπέβαλε στην κυβέρνηση την τελική έκθεση στο πλαίσιο της εντολής που είχε λάβει για την ενίσχυση των ενημερωτικών δράσεων σχετικά με την εθελοντική επιστροφή στις χώρες καταγωγής.

Η έκθεση δείχνει ότι περισσότεροι άνθρωποι ενημερώθηκαν για τη δυνατότητα αυτή και ότι ο αριθμός των αιτήσεων αυξήθηκε. Παράλληλα, η Υπηρεσία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η οικονομική ενίσχυση από μόνη της δεν επαρκεί. Η ενημέρωση, η εξειδικευμένη συμβουλευτική και η υποστήριξη πριν και μετά την αναχώρηση θεωρούνται καθοριστικής σημασίας.

Κατά την περίοδο Ιανουαρίου–Αυγούστου 2026, η Migrationsverket έλαβε 763 αιτήσεις για επίδομα εθελοντικής επιστροφής. Σε ολόκληρο το 2025 είχαν υποβληθεί μόλις 133 αιτήσεις.

Μέχρι και τον Αύγουστο του 2026 είχαν εγκριθεί 200 αιτήσεις, έναντι μόλις μίας έγκρισης κατά το προηγούμενο έτος.

Η Migrationsverket εκτιμά ότι οι ενημερωτικές δράσεις συνέβαλαν στην αύξηση της γνώσης σχετικά με το πρόγραμμα και στον μεγαλύτερο αριθμό αιτήσεων. Ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί σε ποιο βαθμό η αύξηση οφείλεται αποκλειστικά στην ενημέρωση, καθώς την ίδια περίοδο άλλαξαν τόσο το θεσμικό πλαίσιο όσο και το ύψος του επιδόματος.

– Η οικονομική ενίσχυση αποτελεί μέρος των προϋποθέσεων, αλλά δεν αρκεί από μόνη της. Όποιος εξετάζει το ενδεχόμενο εθελοντικής επιστροφής χρειάζεται υποστήριξη στα πρακτικά ζητήματα που προκύπτουν πριν και μετά την αναχώρηση. Η συνεργασία με την UNHCR και τον IOM αποτελεί σημαντικό μέρος αυτής της προσπάθειας, δηλώνει η Petra Lindh, επικεφαλής μονάδας στη Migrationsverket.

Ο IOM αναλαμβάνει πληρωμές σε τρίτες χώρες

Η Migrationsverket συνεργάζεται εδώ και καιρό με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (IOM) για την πραγματοποίηση πληρωμών.

Τον Αύγουστο ξεκίνησε νέα συνεργασία με τον IOM για την καταβολή των επιδομάτων εθελοντικής επιστροφής σε τρίτες χώρες, καθώς και για ενημερωτικές δράσεις.

Η συνεργασία καλύπτει αρχικά πληρωμές σε:

Συρία, Ιράκ, Αιθιοπία, Σουδάν, Νότιο Σουδάν και Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη συζητήσεις για την ένταξη και άλλων χωρών.

Ανεξάρτητη συμβουλευτική μέσω της UNHCR

Η Migrationsverket έχει επίσης ξεκινήσει συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).

Από τον Αύγουστο, η UNHCR προσφέρει τόσο διά ζώσης όσο και ψηφιακή συμβουλευτική σε άτομα που εξετάζουν το ενδεχόμενο εθελοντικής επιστροφής.

Η συμβουλευτική μπορεί να αφορά τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης, τη διαδικασία επιστροφής, καθώς και τις δυνατότητες επανεγκατάστασης και επανένταξης στη χώρα καταγωγής.

– Η συμβουλευτική της UNHCR συμπληρώνει την ενημέρωση και την εξέταση των αιτήσεων από τη Migrationsverket και έχει ως στόχο να προσφέρει στον ενδιαφερόμενο καλύτερες προϋποθέσεις ώστε να λάβει μια ενημερωμένη και καλά τεκμηριωμένη απόφαση, αναφέρει η Petra Lindh.

Πολλές προκλήσεις στην εφαρμογή

Η έκθεση δείχνει ότι η εφαρμογή της κυβερνητικής εντολής επηρεάστηκε από αρκετές δυσκολίες.

Μεγάλο μέρος των ατόμων που έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση για επίδομα εθελοντικής επιστροφής δεν βρίσκεται σήμερα σε ενεργή επαφή με τη Migrationsverket.

Αυτό περιόρισε τη δυνατότητα προσέγγισης της συγκεκριμένης ομάδας μέσω των συνηθισμένων καναλιών επικοινωνίας της Υπηρεσίας και αύξησε την ανάγκη για ευρύτερες ενημερωτικές δράσεις και συνεργασία με φορείς που έρχονται σε επαφή με τα άτομα αυτά.

Στο πλαίσιο της αποστολής, στόχος ήταν οι πληροφορίες να είναι αντικειμενικές, σαφείς και εύκολα κατανοητές. Για τον λόγο αυτό, η επιλογή των καναλιών επικοινωνίας έγινε με ιδιαίτερη προσοχή, ώστε οι πληροφορίες να φτάνουν στην ομάδα-στόχο με αξιόπιστο τρόπο.

Παραμένει επίσης ανάγκη για καλύτερη ενημέρωση σχετικά με τις προϋποθέσεις ένταξης στο πρόγραμμα.

Από τις 590 υποθέσεις που είχαν εξεταστεί μέχρι και τον Αύγουστο:

  • 200 εγκρίθηκαν

  • 317 απορρίφθηκαν

  • 73 κατέληξαν σε άλλου είδους αποφάσεις

Η συνηθέστερη αιτία απόρριψης ήταν ότι ο αιτών δεν διέθετε τον τύπο άδειας διαμονής που απαιτείται για τη χορήγηση του επιδόματος.

Για τον λόγο αυτό, η Migrationsverket αναπροσάρμοσε σταδιακά την ενημέρωσή της. Από την αρχική έμφαση στους νέους κανόνες και στα ποσά του επιδόματος, πέρασε σε πιο σαφή πληροφόρηση σχετικά με τις βασικές προϋποθέσεις, τις συνηθισμένες παρανοήσεις και τους συχνότερους λόγους απόρριψης.

Η συνεργασία αποτελεί βασική προϋπόθεση

Το συνολικό συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι τα οικονομικά κίνητρα δεν επαρκούν από μόνα τους.

Η αξιόπιστη ενημέρωση, η εξειδικευμένη συμβουλευτική και η υποστήριξη πριν και μετά την αναχώρηση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την εθελοντική επιστροφή.

Για τον λόγο αυτό, η συνεργασία με δημόσιες αρχές, διεθνείς οργανισμούς και άλλους φορείς εξακολουθεί να θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική.

Στοιχεία από την έκθεση

  • 763 αιτήσεις υποβλήθηκαν από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 2026.

  • 590 υποθέσεις είχαν ήδη εξεταστεί: 200 εγκρίσεις, 317 απορρίψεις και 73 άλλες αποφάσεις.

  • 454 από τους αιτούντες ήταν Σύροι πολίτες.

  • Το συνολικό κόστος της αποστολής ανήλθε έως και τον Αύγουστο σε περίπου 25,5 εκατομμύρια σουηδικές κορώνες.

  • Από αυτά, περίπου 9,1 εκατομμύρια κορώνες αφορούσαν τις ενημερωτικές δράσεις και 16,4 εκατομμύρια κορώνες τα επιδόματα εθελοντικής επιστροφής.

Συντακτική ομάδα 

Από την Τουρκία φέρεται να συντόνιζε ναρκωτικά και επιθέσεις στη Σουηδία

 

Ένας 22χρονος από το Λουντ κατηγορείται ότι, ενώ βρισκόταν στην Τουρκία, συντόνιζε μεγάλες διακινήσεις ναρκωτικών στη νότια Σουηδία και έδινε εντολές για επιθέσεις με χειροβομβίδες.

Σύμφωνα με τη σουηδική εφημερίδα Sydsvenskan, ο νεαρός φέρεται να χρησιμοποιούσε μεταξύ άλλων τα ψευδώνυμα «Platschef», «top boy» και «business sweden», μέσω των οποίων επικοινωνούσε με άτομα που εκτελούσαν εντολές του.

Η υπόθεση άρχισε να ξετυλίγεται το 2024, όταν η αστυνομία παρακολούθησε από ελικόπτερο συνάντηση δύο ανδρών στο Dalby. Σε μεταγενέστερη έφοδο εντοπίστηκαν κοκαΐνη και αμφεταμίνη αξίας περίπου 2,8 εκατ. σουηδικών κορωνών, καθώς και ένα πιστόλι.

Τους επόμενους μήνες ακολούθησαν ακόμη μεγαλύτερες κατασχέσεις. Σε μία περίπτωση βρέθηκαν 122 κιλά αμφεταμίνης και 49.000 χάπια, αξίας περίπου 25 εκατ. κορωνών, ενώ σε άλλες επιχειρήσεις κατασχέθηκαν αρκετά κιλά κοκαΐνης.

Η εισαγγελία υποστηρίζει ότι ο 22χρονος καθοδηγούσε τις συγκεκριμένες ενέργειες από το εξωτερικό.

Παράλληλα, κατηγορείται για σοβαρή υπόθεση εκβιασμού εις βάρος νεαρού άνδρα στο Bjärred. Το θύμα φέρεται να κατέβαλε πάνω από 100.000 κορώνες, ενώ στη συνέχεια σημειώθηκε εμπρησμός αυτοκινήτου συγγενικού του προσώπου και δύο επιθέσεις με χειροβομβίδες στην κατοικία του.

Αρκετοί από τους φερόμενους ως εκτελεστές συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν. Στα κινητά τους τηλέφωνα, σύμφωνα με την έρευνα, βρέθηκαν συνομιλίες με το πρόσωπο που θεωρείται ότι έδινε τις εντολές.

Τον Μάιο του 2025 ο 22χρονος κηρύχθηκε διεθνώς καταζητούμενος. Επειδή βρισκόταν στην Τουρκία, οι σουηδικές αρχές εκτιμούσαν ότι η σύλληψή του θα ήταν δύσκολη. Ωστόσο, λίγους μήνες αργότερα ταξίδεψε στην Ισπανία, όπου και συνελήφθη.

Έπειτα από περίπου έναν χρόνο έρευνας, οδηγείται πλέον ενώπιον της Δικαιοσύνης για σειρά σοβαρών αδικημάτων, μεταξύ άλλων για ιδιαίτερα σοβαρά αδικήματα ναρκωτικών και ηθική αυτουργία σε σοβαρή έκρηξη.

Ο 22χρονος αρνείται όλες τις κατηγορίες και υποστηρίζει ότι δεν έχει καμία σχέση με την εγκληματική δραστηριότητα που του αποδίδεται.

Η εισαγγελία σημειώνει επίσης ότι η υπόθεση δεν φαίνεται να εντάσσεται σε ένα κλασικό, σαφώς οργανωμένο εγκληματικό δίκτυο, καθώς αρκετά από τα άτομα που φέρονται να εκτελούσαν εντολές δεν είχαν εμφανείς προηγούμενους δεσμούς με το οργανωμένο έγκλημα.

Συντακτική ομάδα 

tisdag 29 september 2026

Σουηδός βασιλιάς προς τους βουλευτές: «Να ακούτε ο ένας τον άλλον, ακόμη κι όταν διαφωνείτε»

Χθές 29 Σεπτεμβρίου, ο Α.Μ. Βασιλιάς κήρυξε την έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου 2026/2027, κατά τη διάρκεια τελετής στην αίθουσα της σουηδικής Βουλής.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας παρέστησαν ο Βασιλιάς, η Βασίλισσα, η Διάδοχος του Θρόνου, ο Πρίγκιπας Ντάνιελ, ο Πρίγκιπας Καρλ Φίλιπ, η Πριγκίπισσα Σοφία, η Πριγκίπισσα Μαντλέν και ο κ. Κρίστοφερ Ο’Νιλ.

Η έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου στη Βουλή

Ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα μετέβησαν στο κτίριο της Βουλής με την επίσημη άμαξα του Βασιλικού Ιπποστασίου, τη λεγόμενη Sjuglasvagnen. Η Διάδοχος του Θρόνου και ο Πρίγκιπας Ντάνιελ ταξίδεψαν με την Paradkupé 3.

Στα σκαλιά του Κοινοβουλίου, το βασιλικό ζεύγος και το ζεύγος της Διαδόχου υποδέχθηκε ο πρόεδρος της Βουλής, Andreas Norlén. Στην πλατεία Riksplan έπαιξε η Στρατιωτική Μπάντα του Στρατού.

Η βασιλική οικογένεια οδηγήθηκε στην αίθουσα της Ολομέλειας από τον πρόεδρο της Βουλής και τον πρωθυπουργό, υπό τους ήχους του «Εμβατηρίου της Βασιλικής Φρουράς», που εκτέλεσε εξαμελές σύνολο της Μπάντας της Πολεμικής Αεροπορίας.

Η τελετή άρχισε με τους συγκεντρωμένους βουλευτές να τραγουδούν τον βασιλικό ύμνο.

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της Βουλής ζήτησε επισήμως από τον Α.Μ. Βασιλιά να κηρύξει την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου.

Στην ομιλία του, ο Βασιλιάς ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Επιθυμία μου είναι (...) αυτή η κοινοβουλευτική χρονιά να χαρακτηρίζεται από διάθεση να ακούτε ο ένας τον άλλον, από ειλικρίνεια και μακροπρόθεσμη σκέψη. Να ακούτε ο ένας τον άλλον ακόμη και όταν δεν συμμερίζεστε τις ίδιες απόψεις και να αναζητάτε κοινές λύσεις. Και να επιδεικνύετε την ηγεσία που οι πολίτες έχουν δικαίωμα να περιμένουν από τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους.

Ας συμβάλουμε όλοι μαζί σε μια κοινωνία εμπιστοσύνης και ασφάλειας, όπου η δημοκρατία στέκεται σταθερά και όπου η αισιοδοξία και η πίστη στο μέλλον έχουν χώρο να αναπτυχθούν.»

Α.Μ. ο Βασιλιάς

Ολοκληρώνοντας, ο Βασιλιάς κήρυξε επισήμως την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου.

Κατά τη διάρκεια της τελετής στην αίθουσα της Βουλής παρουσιάστηκε επίσης μουσικό πρόγραμμα από τους Julia Lindgren και Lars Cleveman.

Η τελετή ολοκληρώθηκε με τους παρευρισκόμενους να τραγουδούν τον εθνικό ύμνο. Στη συνέχεια, η βασιλική οικογένεια, ο πρόεδρος της Βουλής, ο πρωθυπουργός, οι αντιπρόεδροι της Βουλής, ο αρχιθαλαμηπόλος και ο γενικός διευθυντής της Βουλής αποχώρησαν υπό τους ήχους του «Grand Marche».

Μετά την τελετή, η βασιλική οικογένεια συμμετείχε σε δεξίωση στην κεντρική αίθουσα του κτιρίου της Βουλής.

Θεία λειτουργία στον Καθεδρικό Ναό της Στοκχόλμης

Η τέλεση θρησκευτικής λειτουργίας πριν από την έναρξη της κοινοβουλευτικής περιόδου αποτελεί παράδοση πολλών αιώνων.

Πριν από την τελετή στη Βουλή, η βασιλική οικογένεια, ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου και μεγάλος αριθμός βουλευτών παρέστησαν στη λειτουργία του Καθεδρικού Ναού της Στοκχόλμης, στη Storkyrkan.

Της λειτουργίας προέστη ο κοσμήτορας του Καθεδρικού, Jonas Eek, ενώ την πανηγυρική ομιλία εκφώνησε η εφημέριος Camilla Lif, από την ενορία Katarina στο Södermalm της Στοκχόλμης.

Παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής

Το βράδυ, η βασιλική οικογένεια θα παραστεί στην παράσταση που διοργανώνεται στο Μέγαρο Μουσικής της Στοκχόλμης, με αφορμή την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου.

Συντακτική ομάδα 

måndag 28 september 2026

Κύπρος 1980: Ζωντανές κότες στη ζυγαριά και τουρίστες κάτω από τον καυτό ήλιο

Σε ταξιδιωτικό αφιέρωμά της, η σουηδική εφημερίδα Expressen παρουσίαζε την Κύπρο ως έναν ταχύτατα αναπτυσσόμενο τουριστικό προορισμό της Μεσογείου. Το ρεπορτάζ αναφερόταν στο θερμό κλίμα, στα σύγχρονα ξενοδοχεία, στις παραλίες και στις εκδρομές στο νησί, ξεχωρίζοντας τη διαιρεμένη Λευκωσία, τα Λεύκαρα, το Τρόοδος και την Πάφο. Η εικόνα που μετέφερε ήταν εκείνη μιας Κύπρου που επένδυε έντονα στον τουρισμό και άλλαζε με γρήγορους ρυθμούς.

RESE-EXPRESSEN 1980-03-29

ΚΥΠΡΟΣ

Μια από τις τουριστικές εμπειρίες στην Κύπρο είναι μια βόλτα στη δημοτική αγορά. Εδώ ζυγίζονται φρέσκες κότες πριν συμφωνηθεί η τιμή.

Συνέχεια από την προηγούμενη σελίδα

Το κλίμα, φυσικά, προσελκύει επίσης πολλούς επισκέπτες.

Υπερβολική ζέστη

Τους καλοκαιρινούς μήνες σχεδόν δεν βρέχει ποτέ. Ο ήλιος απλώς λάμπει και λάμπει. Και κάνει ζέστη. Όταν βρεθήκαμε εκεί τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, η καθαρίστρια του ξενοδοχείου μας είπε:

— Ήρθατε την κατάλληλη εποχή. Το καλοκαίρι κάνει υπερβολική ζέστη για εσάς τους Βορειοευρωπαίους.

Υπάρχει αρκετή αλήθεια σε αυτό. Κυρίως ο Ιούλιος και ο Αύγουστος μπορεί να είναι πραγματικά καυτοί. Η θερμοκρασία συχνά ανεβαίνει πάνω από τους 35 βαθμούς στη σκιά, ενώ ούτε η θάλασσα προσφέρει ιδιαίτερη δροσιά: η θερμοκρασία του νερού κυμαίνεται μεταξύ 26 και 28 βαθμών.

Οι καλύτεροι μήνες για τους τουρίστες είναι ο Ιούνιος, ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος. Τότε ο καιρός είναι ζεστός και ευχάριστος, χωρίς να γίνεται αποπνικτικός.

Ένα ακόμη θετικό στοιχείο της Κύπρου είναι το υψηλό επίπεδο των ξενοδοχείων. Έχουν δημιουργηθεί εντελώς νέες τουριστικές περιοχές και τα ξενοδοχεία είναι σύγχρονα και περιποιημένα. Νέα ξενοδοχεία ξεφυτρώνουν συνεχώς, καθώς η οικοδομική δραστηριότητα είναι τεράστια.

Φυσικά, στην Κύπρο υπάρχουν και άλλα πράγματα να κάνει κανείς πέρα από ηλιοθεραπεία και μπάνιο.

Η ενοικίαση αυτοκινήτου είναι δημοφιλής — στο νησί ισχύει αριστερή κυκλοφορία — και υπάρχουν πολλοί προορισμοί για εκδρομές.

Η διαιρεμένη πρωτεύουσα Λευκωσία, ο όμορφος παραλιακός δρόμος προς την Πάφο στη δυτική πλευρά του νησιού, το χωριό χειροτεχνίας Λεύκαρα στα βουνά και το Τρόοδος, σε υψόμετρο 1.970 μέτρων, είναι από τους πιο συνηθισμένους προορισμούς.

Τα ξενοδοχεία στην Κύπρο είναι κατά κανόνα καλού επιπέδου και, όπως αυτό εδώ, συχνά νεόκτιστα. Με πισίνα και κοντά στην παραλία.


Συντακτική ομάδα 

söndag 27 september 2026

Σουηδός απεσταλμένος στην Κύπρο το 1948: «Με ποιο δικαίωμα θα κρατήσουν οι Άγγλοι τους Εβραίους πρόσφυγες αιχμαλώτους;»

 

Σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ από την Αμμόχωστο, ο απεσταλμένος της σουηδικής εφημερίδας Dagens Nyheter, Agne Hamrin, περιγράφει τα βρετανικά στρατόπεδα κράτησης Εβραίων προσφύγων στην Κύπρο. Ανάμεσα στους κρατούμενους βρίσκονταν επιζώντες του Ολοκαυτώματος, οι οποίοι μετά τον πόλεμο προσπάθησαν να φτάσουν στην Παλαιστίνη, αλλά αναχαιτίστηκαν από τις βρετανικές αρχές και μεταφέρθηκαν στην Κύπρο.

Το δημοσίευμα καταγράφει τη ζωή πίσω από τα συρματοπλέγματα, τις δύσκολες συνθήκες, τις οικογένειες, τα παιδιά που γεννήθηκαν στα στρατόπεδα, αλλά κυρίως την έντονη προσμονή των προσφύγων να εγκαταλείψουν την Κύπρο. Το άρθρο δημοσιεύθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την ανακήρυξη του κράτους του Ισραήλ, στις 14 Μαΐου 1948, σε μια στιγμή κατά την οποία η ελπίδα των κρατουμένων ότι θα μπορούσαν επιτέλους να φύγουν ήταν ισχυρότερη από ποτέ.

Από τον απεσταλμένο συνεργάτη της Dagens Nyheter 1948-05-16
AGNE HAMRIN
ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ, ΚΥΠΡΟΣ, Μάιος

Είναι ξανθός και γαλανομάτης, όμως σε αυτά τα γαλανά μάτια υπάρχει κάτι που αμέσως προδίδει την εβραϊκή καταγωγή του. Ένας 24χρονος Πολωνός Εβραίος — ο αριθμός 247359 στο στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς. Ο αριθμός διακρίνεται καθαρά, τατουάζ στο ηλιοκαμένο αριστερό του χέρι. Δεν κάνει καμία προσπάθεια να τον κρύψει. Κυκλοφορεί με σηκωμένα τα μανίκια κάτω από τον καυτό ήλιο.

«Ήταν η θέλησή μου για ζωή που με έσωσε», λέει, εξηγώντας το θαύμα, το θαύμα ότι εξακολουθεί να ζει, ότι επέζησε από το Άουσβιτς.

Και προσθέτει, ενώ το βλέμμα στα γαλανά του μάτια επιβεβαιώνει τη σοβαρότητα της φωνής του:

«Είναι η ίδια αδάμαστη θέληση για ζωή που μας κρατά όρθιους κι εδώ. Είναι το μοναδικό μας, αλλά φοβερό, όπλο στον εθνικό μας αγώνα».

Και το βλέμμα του περνά μέσα από τον φράχτη με τα συρματοπλέγματα προς το γαλάζιο της Μεσογείου — προς τη Γη της Επαγγελίας, που δεν φαίνεται, αλλά διακρίνεται νοερά πέρα από τον ορίζοντα.

Εδώ βρίσκεται ο προθάλαμος του άσβεστου ονείρου, αλλά και του βασανιστικού καημού για αυτή τη Γη της Επαγγελίας. Μέρα με τη μέρα, εβδομάδα με την εβδομάδα, μήνα με τον μήνα, στέκεται εδώ στην ακτή και το βλέμμα του διαπερνά τα συρματοπλέγματα, τρέχει πάνω από τα αστραφτερά κύματα και, παρασυρμένο από τη λαχτάρα, επιχειρεί το αδύνατο: να φτάσει ως τη γη της Χαναάν.

Η ελπίδα εναλλάσσεται με την απογοήτευση, όμως η ελπίδα πάντοτε νικά και θα κερδίσει και την τελική νίκη. Το γνωρίζει. Το γνωρίζει με βεβαιότητα σκληρή σαν γρανίτη. Έχει ήδη περάσει μέσα από την κόλαση και, με την ευφυΐα, την επινοητικότητα και τη δύναμη της νιότης του, κατάφερε να δραπετεύσει από αυτήν.

«Ήμασταν εννέα άνδρες. Σκάψαμε ένα τούνελ μήκους δεκαέξι μέτρων. Ένα βράδυ φύγαμε. Μας πυροβόλησαν. Ένας από εμάς έμεινε πίσω, αλλά οκτώ σταυροί έμειναν άδειοι...

Ήμουν 18 ετών όταν έφτασα στο Άουσβιτς — το στρατόπεδο που κράτησε τη μητέρα μου, τον πατέρα μου, την αδελφή μου. Ήταν το 1942. Μόλις είχα τελειώσει το σχολείο. Ήθελα να γίνω δημοσιογράφος — συνάδελφος», μου λέει χαμογελώντας.

«Δύο χρόνια αργότερα ήμουν ελεύθερος άνθρωπος, αλλά και κυνηγημένος άνθρωπος. Ένα τούνελ δεκαέξι μέτρων με οδήγησε πίσω στη ζωή. Θυμάμαι πώς σερνόμουν εκεί μέσα στο σκοτάδι — προς το φως, προς τη ζωή — μέσα σε εκείνο το κατάμαυρο λαγούμι της αγωνίας. Και όταν τελείωσε και τα αστέρια της νύχτας άρχισαν να λάμπουν μπροστά μου, τότε είδα σαν όραμα τη Γη της Επαγγελίας των πατέρων μου, τη γη που τώρα θα ξανακερδίσουμε.

Μέσα από χίλιους δρόμους, από στρατόπεδο κράτησης σε στρατόπεδο κράτησης, πέρασαν αυτά τα τέσσερα χρόνια. Και τώρα στέκομαι εδώ — στο κατώφλι της εθνικής μου πατρίδας...

Ποιος μπορεί να με λυγίσει, νομίζετε; Ποια δύναμη πάνω στη γη μπορεί πλέον να με κρατήσει πίσω; Η θέλησή μου για ζωή τα νικά όλα.

Όμως δεν θέλω πλέον να γίνω δημοσιογράφος. Θα γίνω αγρότης. Θα οργώσω τη γη των προγόνων μου. Τα ξερά βοσκοτόπια των ποιμένων θα γίνουν, κάτω από τα χέρια μου, ένας κήπος».

«Η θέλησή μου για ζωή είναι το μοναδικό μου, αλλά φοβερό, όπλο», καταλήγει στον συναρπαστικό μονόλογό του.

Από το πλήθος που μας ακούει εδώ, ανάμεσα στα συρματοπλέγματα, ακούγεται μια φωνή:

«Η θέλησή μας για ζωή είναι η ατομική μας βόμβα — θα ανατινάξει όλα τα εμπόδια!»

Ο Άγγλος αξιωματικός που με συνόδευε στο εβραϊκό στρατόπεδο προσφύγων δεν καταλάβαινε λέξη από τη συζήτησή μας στα γερμανικά, όμως αντιλαμβανόταν ότι η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη.

Καταλάβαινε ότι από την καρδιά αυτού του νεαρού Πολωνοεβραίου ξεπηδούσε κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω με καλύτερη λέξη από την ιερή σοβαρότητα. Και, ως κύριος, απομακρύνθηκε διακριτικά.

Στρατόπεδο κράτησης μέσα σε τοπίο καρτ ποστάλ

Καθώς κάθομαι και γράφω αυτές τις γραμμές στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου, σε αυτή την παράξενη μικρή πόλη που ονομάζεται Αμμόχωστος και βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Κύπρου, πάνω στην αμμώδη παραλία που βλέπει προς την Παλαιστίνη, κοιτάζω κάποιες φορές έξω από το παράθυρο.

Το βλέμμα συναντά ένα μαγευτικό πανόραμα: καταπράσινους πορτοκαλεώνες, όπου σκουρόχρωμοι εργάτες μαζεύουν τα τελευταία κόκκινα φρούτα, ασβεστωμένους τοίχους αγροικιών, ανεμόμυλους που γυρίζουν χαρούμενα και αντλούν ακούραστα το ζωογόνο νερό, χωρίς το οποίο αυτός ο κήπος σύντομα θα μετατρεπόταν σε καμένη έρημο. Ο ζεστός αέρας μεταφέρει το άρωμα των ανθών της πορτοκαλιάς.

Από αυτή την Εδέμ, όπου ασφαλώς θα ήταν ευχάριστο να ζει κανείς την ανέμελη ζωή του τουρίστα, ένα αυτοκίνητο με μετέφερε λίγα χιλιόμετρα προς τον βορρά.

Ο δρόμος ονομάζεται Salamis Road και περνά ανάμεσα από σκιερούς ευκαλύπτους και μικρά ειδυλλιακά μπανγκαλόου αποικιακού ύφους. Στα λιβάδια προς τη θάλασσα έβοσκαν καμήλες, ενώ τα μόλις ενός μηνός μικρά τους έκαναν τα πιο κωμικά άλματα πάνω στα μακριά, λεπτά πόδια τους.

Ξαφνικά το αυτοκίνητο έστριψε από τη Salamis Road και, με τα φρένα να τρίζουν, σταμάτησε μπροστά σε ένα οδόφραγμα.

Ένας Άγγλος στρατιώτης επιβεβαίωσε ότι ήμουν ο αναμενόμενος επισκέπτης και μου έδωσε άδεια που μου επέτρεπε να μπω στο στρατόπεδο προσφύγων, σε αυτή την πόλη από σκηνές και παράγκες από λαμαρίνα, με 10.500 κατοίκους, οι οποίοι κάθε μέρα κοιτάζουν με λαχτάρα πέρα από τη θάλασσα προς τη γη των πατέρων τους.

Πρώτα διασχίσαμε έναν μεγάλο ανοιχτό χώρο, όπου παρατήρησα μερικούς ξύλινους πύργους. Στις κορυφές τους υπήρχαν προβολείς.

Τώρα οι προβολείς δεν λειτουργούσαν, καθώς ήταν πρωί και ο ήλιος έκανε αποτελεσματικά τη δουλειά τους. Όταν όμως πέφτει το σκοτάδι, ανάβουν και οι δέσμες φωτός σαρώνουν ασταμάτητα τον χώρο.

Έπειτα φτάσαμε στο ίδιο το στρατόπεδο.

Εδώ υπήρχε ένας διπλός φράχτης από συρματόπλεγμα, ύψους περίπου τριών μέτρων, που σε ορισμένα σημεία διακοπτόταν από ξύλινες πύλες, όπου Άγγλοι στρατιώτες φρουρούσαν με τα όπλα στον ώμο.

Μπήκαμε από μία από αυτές τις πύλες, η οποία έκλεισε προσεκτικά πίσω μας. Και έτσι ξεκίνησε η περιήγησή μας σε αυτή την παράξενη πόλη από σκηνές και λαμαρίνες.

Μια τρομακτική εμπειρία

Θα μπορούσα να παραθέσω αμέτρητα συγκεκριμένα στοιχεία: πώς είναι οργανωμένο αυτό το εβραϊκό στρατόπεδο προσφύγων, ένα από τα δύο που υπάρχουν στην Κύπρο, πόσες θερμίδες τροφής λαμβάνουν ημερησίως οι κρατούμενοι, πόσα λίτρα νερό, πόσοι άνθρωποι γεννιούνται, πόσα περιστατικά τύφου, ιλαράς ή οστρακιάς έχουν καταγραφεί· με λίγα λόγια, πώς είναι οργανωμένη η ζωή σχεδόν σε κάθε της λεπτομέρεια.

Όμως η συνολική τραγωδία 10.500 ανθρώπων με συγκλόνισε τόσο βαθιά, ώστε όλα αυτά τα εξωτερικά στοιχεία μού φάνηκαν, αν όχι αδιάφορα, τουλάχιστον δευτερεύοντα.

Δέκα χιλιάδες πεντακόσια ανθρώπινα συντρίμμια, πεταμένα σε αυτή την ακτή από τις καταιγίδες μιας βίαιης εποχής και από τις κατεστραμμένες από τον πόλεμο χώρες της Ευρώπης.

Να τους βλέπεις, να ακούς τις συχνά απλές αφηγήσεις τους για ανείπωτα βάσανα, διώξεις, τρόμο, βασανιστήρια σώματος και ψυχής, ήταν μια τόσο τρομακτική εμπειρία ώστε είναι δύσκολο να συγκεντρωθεί κανείς για να γράψει μια ψύχραιμη αναφορά.

Όμως αυτό είναι καθήκον ενός ρεπόρτερ. Ιδού λοιπόν, σε συμπυκνωμένη μορφή, το χρονικό του στρατοπέδου:

Στα τέλη του καλοκαιριού του 1946 έφτασε στην Κύπρο το πρώτο εβραϊκό πλοίο προσφύγων και αυτό οδήγησε τις βρετανικές αρχές στη δημιουργία του στρατοπέδου.

Από τότε, όπως είναι γνωστό, μεγάλος αριθμός τέτοιων πλοίων με Εβραίους πρόσφυγες εντοπίστηκε από βρετανικά πολεμικά πλοία που περιπολούσαν έξω από τις ακτές της Παλαιστίνης και μεταφέρθηκε εδώ.

Είναι τα απομεινάρια του εβραϊκού πληθυσμού της Ευρώπης που συγκεντρώθηκαν με αυτό τον τρόπο στην Κύπρο.

Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς, κάθε μήνα επιτρέπεται σε 1.500 Εβραίους να μεταναστεύουν στην Παλαιστίνη και το μισό αυτής της ποσόστωσης προέρχεται από τα στρατόπεδα της Κύπρου.

Γενικά εφαρμόζεται η αρχή ότι οι πρόσφυγες εγκαταλείπουν το στρατόπεδο με τη σειρά που έφτασαν. Υπάρχουν όμως σημαντικές εξαιρέσεις: ιδιαίτερα ειδικευμένοι επαγγελματίες, ορφανά παιδιά και άλλες κατηγορίες έχουν λάβει προτεραιότητα.

Σε κάθε περίπτωση, η αναμονή είναι μεγάλη.

Ένας ηλικιωμένος πατριάρχης παραλαμβάνει τη μερίδα του από την κουζίνα του στρατοπέδου.

Αυτή η περίοδος αναμονής πρέπει να οργανωθεί. Τη διοίκηση του στρατοπέδου έχει ο βρετανικός στρατός. Ένα ειδικό τμήμα ασχολείται αποκλειστικά με τη διοίκηση και ένα άλλο με τη φύλαξη των περισσότερων από 25.000 προσφύγων, συμπεριλαμβανομένων όσων βρίσκονται στο στρατόπεδο κοντά στη Λάρνακα, στη νότια ακτή.

Η κυβέρνηση της Παλαιστίνης — στην πραγματικότητα εμείς οι Άγγλοι φορολογούμενοι, σχολιάζει ένας Βρετανός αξιωματικός — καλύπτει τα έξοδα του στρατοπέδου.

Οι καθημερινές μερίδες τροφίμων ενισχύονται με πρόσθετες προμήθειες από την American Joint Distribution Committee, η οποία έχει ετήσιο προϋπολογισμό 100 εκατομμυρίων δολαρίων από εθελοντικές εισφορές και εκπροσωπείται στην Κύπρο από τοπική οργάνωση.

Επιπλέον, η Jewish Agency προσφέρει βοήθεια με διάφορους τρόπους, στέλνοντας δασκάλους, βιβλία και πολλά άλλα.

Τελικά όμως το κατά πόσο η ζωή πίσω από τα συρματοπλέγματα θα είναι περισσότερο ή λιγότερο υποφερτή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους ίδιους τους κρατούμενους.

Τους επιτρέπεται ένας βαθμός αυτοδιοίκησης και οι πρόσφυγες έχουν πράγματι μάθει να αξιοποιούν με εντυπωσιακό τρόπο αυτό το δικαίωμα.

Ένα δημοκρατικά εκλεγμένο διοικητικό συμβούλιο έχει ουσιαστικά την ευθύνη για την καθημερινή ζωή στο στρατόπεδο. Ο νεαρός Πολωνοεβραίος για τον οποίο μίλησα προηγουμένως είναι ένα από τα ηγετικά μέλη αυτού του συμβουλίου.

Οι Άγγλοι βασανίζονται από το καθήκον της φύλαξης

Σε γενικές γραμμές, οι Άγγλοι φαίνεται ότι έκαναν ό,τι θα μπορούσε λογικά να απαιτηθεί για να διατηρήσουν το στρατόπεδο σε ένα ανθρώπινο επίπεδο.

Για πολλούς όμως από αυτούς τους νεαρούς Βρετανούς στρατιώτες αποτελεί βάσανο να φυλούν τα συρματοπλέγματα και να βλέπουν καθημερινά αυτές τις χιλιάδες ανθρώπων, να τους μεταχειρίζονται σαν κρατούμενους, γνωρίζοντας ότι το μοναδικό τους «έγκλημα» είναι ότι ανήκουν σε έναν συγκεκριμένο λαό.

Σήμερα, η σχέση ανάμεσα στους φρουρούς και στους κρατουμένους, αν δεν είναι εγκάρδια, είναι τουλάχιστον ειρηνική.

Μια φορά, όμως, η κατάσταση εξελίχθηκε σε τραγωδία.

Ένα πλοίο προσφύγων με 400 ανθρώπους κατάφερε να φτάσει στην Παλαιστίνη. Τον επόμενο μήνα αφαιρέθηκε αντίστοιχος αριθμός θέσεων από την ποσόστωση των στρατοπέδων της Κύπρου.

Τότε η υπομονή των κρατουμένων εξαντλήθηκε. Ξέσπασαν ταραχές. Οι Βρετανοί στρατιώτες διατάχθηκαν να ανοίξουν πυρ. Ένας πρόσφυγας σκοτώθηκε και έξι τραυματίστηκαν.

Οι ίδιοι οι Άγγλοι θεωρούσαν το περιστατικό φρικτό.

Το στρατόπεδο είναι μια κοινωνία με πολύμορφη ζωή. Τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο.

«Σαλόμ!» — «Ειρήνη!» με χαιρέτησε ο δάσκαλος όταν μπήκα σε μία από τις σχολικές σκηνές, όπου τα παιδιά της πρώτης τάξης διδάσκονταν εβραϊκά.

Οι οικογένειες, στον βαθμό που το επιτρέπει ο συνωστισμός, διατηρούν οικογενειακή ζωή και τα δικά τους νοικοκυριά.

Μια ομάδα ενηλίκων εξασκείται ήδη εδώ στο στρατόπεδο για τη συλλογική ζωή που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν στην Παλαιστίνη.

Κάθε τμήμα του στρατοπέδου έχει τον γιατρό του. Ο επικεφαλής γιατρός δήλωνε με ικανοποίηση ότι η αυστηρή πειθαρχία σε ζητήματα υγιεινής κρατά μακριά τις επιδημίες.

Το φαγητό θα μπορούσε να είναι περισσότερο, αλλά δεν υπάρχει ζήτημα υποσιτισμού, διαβεβαίωνε.

Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα είναι το νερό.

Το νερό είναι γενικά λιγοστό στην Κύπρο. Σε μεγάλο βαθμό πρέπει να μεταφέρεται στο στρατόπεδο με βυτιοφόρα και στη συνέχεια να διανέμεται με δελτίο.

Έχει συμβεί κάποιες φορές να μην επαρκεί ούτε για να σβήσει τη δίψα, πόσο μάλλον για πλύσιμο και μπάνιο.

Σχεδόν όλα τα επαγγέλματα εκπροσωπούνται μέσα στο στρατόπεδο.

Εκεί κάθεται ο τσαγκάρης στο μικρό εργαστήριο της σκηνής του και επισκευάζει παπούτσια. Εκεί στέκεται ο ξυλουργός και πλανίζει ένα τραπέζι. Ένας τεχνίτης διαμορφώνει ένα δοχείο από ένα κομμάτι παλιάς λαμαρίνας. Ο ωρολογοποιός επισκευάζει τα ρολόγια των προσφύγων. Ο φωτογράφος έχει στήσει το δικό του φωτογραφικό εργαστήριο.

Οι τέχνες και οι επιστήμες εκπροσωπούνται επίσης.

Σε μία σκηνή, μια ομάδα νεαρών γλυπτών έπλαθε πηλό υπό την καθοδήγηση γνωστού καλλιτέχνη που είχε εκθέσει έργα του σε μεγάλες πόλεις του κόσμου.

Μια στρατιωτικού τύπου παράγκα από λαμαρίνα είχε μετατραπεί σε βιβλιοθήκη και αναγνωστήριο. Εκεί κάθονταν ηλικιωμένοι γενειοφόροι άνδρες, που έμοιαζαν με βιβλικούς προφήτες, μαζί με νεαρά αγόρια και κορίτσια διψασμένα για μάθηση και διάβαζαν εβραϊκές μεταφράσεις του Γκαίτε, του Σίλερ, του Χάμσουν και του Στρίντμπεργκ.

Πιθανότατα γράφεται και ποίηση μέσα σε αυτό το στρατόπεδο προσφύγων. Προσωπικές φρικαλεότητες μετατρέπονται σε ποίηση και λογοτεχνία από ποιητές και συγγραφείς.

Σε δύο υπαίθρια θέατρα ανεβαίνουν έργα Εβραίων, αλλά και άλλων δραματουργών.

Πάνω από 1.000 παιδιά γεννήθηκαν στο στρατόπεδο

Εδώ ανάβει η ζωή και εδώ σβήνει η ζωή.

Περισσότερα από χίλια παιδιά έχουν γεννηθεί εδώ, δηλαδή οι μητέρες τους μεταφέρθηκαν εγκαίρως στο νοσοκομείο της πρωτεύουσας Λευκωσίας, περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά.

Γάμοι έχουν τελεστεί, νέα σπιτικά έχουν δημιουργηθεί. Ηλικιωμένοι έχουν ταφεί στο εβραϊκό νεκροταφείο κοντά στη Λεμεσό.

Ο τροχός της ζωής συνεχίζει τον αιώνιο κύκλο του εδώ, όπως παντού.

«Μη με ρωτάτε αν αυτό το στρατόπεδο είναι καλό», μου είπε ο νεαρός Πολωνοεβραίος.

«Η ερώτηση είναι λάθος. Η ζωή σε ένα στρατόπεδο προσφύγων δεν είναι ποτέ καλή. Μπορεί μόνο να είναι περισσότερο ή λιγότερο κακή. Αυτό που την κάνει υποφερτή για εμάς είναι η ελπίδα ότι η περίοδος της αναμονής πλησιάζει στο τέλος της».

Τι θα συμβεί τώρα που η βρετανική εντολή στην Παλαιστίνη έληξε;

Θα κρατήσουν οι Άγγλοι τους πρόσφυγες σε αυτό το στρατόπεδο; Και αν ναι, με ποιο δικαίωμα;

«Είναι αλλοδαποί που εισήλθαν παράνομα και, επιπλέον, έχουν καταστρέψει τα διαβατήρια ή άλλα έγγραφα ταυτότητάς τους, ώστε δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να τους πιστέψουμε όταν δηλώνουν ότι είναι ο ένας ή ο άλλος», απαντά ένας Άγγλος αξιωματούχος.

«Υπάγονται στον βρετανικό νόμο».

Η μεγάλη ελπίδα

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι 25.000 Εβραίοι πρόσφυγες στην Κύπρο αρνούνται να αναγνωρίσουν το δικαίωμα της Αγγλίας να τους κρατά σε αιχμαλωσία μετά τις 15 Μαΐου.

Η έλλειψη σαφούς απάντησης από τις αρμόδιες βρετανικές αρχές τις τελευταίες εβδομάδες έχει συμβάλει σημαντικά στη δημιουργία της αφόρητης έντασης που επικρατεί τώρα στο στρατόπεδο.

Η πύλη προς τη Γη της Επαγγελίας θα ανοίξει διάπλατα στις 16 Μαΐου — αυτή είναι η πίστη αυτών των Εβραίων προσφύγων.

Ποιος θα μπορούσε να τους εμποδίσει να περάσουν;

Αν οι φλογερές τους ελπίδες διαψευστούν, τότε ο κίνδυνος μιας καταστροφής είναι μεγάλος.

Οι πιο ψύχραιμοι άνδρες της διοίκησης του στρατοπέδου λένε ότι σκέφτονται με τρόμο τι μπορεί να συμβεί.

Μακρύς υπήρξε ο δρόμος του πόνου αυτών των ανθρώπων.

Η συγκλονιστική τραγωδία που αντιπροσωπεύει η μοίρα τους θα γινόταν αβάσταχτη, αν ακόμη και ο προθάλαμος της γης που τόσο λαχταρούν βαφόταν κόκκινος από το αίμα τους.

Συντακτική ομάδα 

Dagens Nyheter på Cypern 1948: Judarna i lägren – ”Britterna har ingen rätt att hålla oss fångna”

 

I ett starkt reportage från Famagusta 1948 skildrar Dagens Nyheters utsände Agne Hamrin de brittiska interneringslägren för judiska flyktingar på Cypern. Bland de internerade fanns överlevande från Förintelsen som efter kriget försökte ta sig till Palestina men stoppades av brittiska myndigheter och fördes till Cypern.

Reportaget beskriver livet bakom taggtråden, de svåra förhållandena, familjerna och de många barn som föddes i lägren, men framför allt flyktingarnas starka längtan efter att få lämna Cypern. Artikeln publicerades bara två dagar efter att staten Israel hade utropats den 14 maj 1948, vid en tidpunkt då hoppet om att få resa vidare var starkare än någonsin.

"LIVSVILJAN ÄR VÅRT ENDA VAPEN"

1948-05-16

"Britterna har nu ingen rätt hålla oss fångna, anser de internerade judarna i Cyperns läger"

Från Dagens Nyheters utsände medarbetare
AGNE HAMRIN
FAMAGUSTA, CYPERN, i maj.

Han är blond och blåögd, men det finns i dessa blå ögon ändå något som genast förråder hans judiska härstamning. En 24-årig polsk jude — nr 247359 i Vernichtungslager Auschwitz. Numret står där tydligt att läsa, tatuerat på hans brunbrända vänstra arm. Han gör inte något försök att dölja det. Han går omkring med uppkavlade ärmar i solgasset.

”Det var min livsvilja som räddade mig”, säger han som förklaring till undret, till undret att han ännu lever, att han överlevde Auschwitz. Han tillägger, och blicken i de blå ögonen bekräftar allvaret i rösten:

”Det är samma obändiga livsvilja som håller oss uppe här, det är den som är vårt enda men fruktansvärda vapen i vår nationella kamp!”

Och blicken i de blå ögonen söker sig genom taggtrådsstängslet ut mot det blå Medelhavet — bortemot Löftets land som inte syns, men anas bortom horisonten.

Här är den osläckliga drömmens, men också de pinande längtanskvalens förgård till detta Löftets land. Dag efter dag, vecka efter vecka, månad efter månad har han stått här på stranden, och blicken har trängt genom taggtrådsstängslet, ilat över glittrande böljor, och buren av längtan har den bemödat sig om det omöjliga, att nå ända fram till Kanaans land.

Hoppet har växlat med missmodet, men hoppet har alltid segrat, och det kommer att vinna den sista segern. Han vet det, han vet det med en visshet som är hård som granit. Han har ju redan gått igenom helvetet, och med sin intelligenta förslagenhet och med sin ungdoms styrka lyckades det ju honom att fly från Inferno.

— Vi var nio man, vi grävde en sexton meter lång tunnel. En natt gav vi oss i väg, man sköt efter oss, en av oss blev kvar —, men åtta kors står tomma... Jag var 18 år när jag kom till Auschwitz — som behöll min mor, min far, min syster. Det var 1942. Jag hade just tagit studenten, jag ville bli journalist — kollega, ler han mot mig.

Två år senare var jag en fri man, men också en jagad man. En sexton meter lång tunnel förde mig ut till livet. Jag minns hur jag kröp där i mörkret — mot ljuset, mot livet —, kröp genom ångestens becksvarta sorkgång, och när denna tog slut och nattens stjärnor blinkade emot mig, då såg jag i en vision mina fäders förlovade land, som vi nu skall vinna åter.

På tusen irrvägar, genom interneringsläger efter interneringsläger har min väg gått under dessa fyra år, och nu står jag här — på tröskeln till mitt nationella hem... Vem kan betvinga mig, tror ni? Vilken makt på jorden kan längre hålla mig tillbaka? Min livsvilja övervinner allt.

Men jag vill inte mera bli journalist, jag skall bli bonde, jag skall plöja min stamfäders jord, herdarnas torra marker skall under mina händer bli en lustgård.

”Min livsvilja är mitt enda men fruktansvärda vapen”, slutar han sin fascinerande monolog.

Ur den lyssnande skaran omkring oss här mellan den fängslande taggtråden kommer en röst:

”Vår livsvilja är vår atombomb — den skall spränga alla hinder!”

Den engelske officer som ledsagade mig genom det judiska flyktingslägret förstod inte ett ord av vårt på tyska förda samtal, men han kände tydligen att luften var laddad med spänning, att det ur detta unga polska judehjärta flödade någonting som jag inte kan finna något bättre ord än heligt allvar för, och som den gentleman han var drog han sig diskret undan.

Interneringsläger i vykortslandskap.

När jag sitter och skriver detta på mitt hotellrum i denna besynnerliga lilla stad som heter Famagusta och som ligger på Cyperns östkust, på den sandiga strand som vetter mot Palestina, ser jag ibland ut genom fönstret, och då fångar blicken ett hänförande panorama: glänsande gröna apelsinlundar, där mörkhyade människor plockar de sista röda frukterna, bondgårdars vitkalkade murar, muntert snurrande vindmotorer, som oförtrutet pumpar upp det livgivande vattnet, utan vilket denna lustgård snart skulle vara en förbränd ödemark, och den värmedallrande vinden bär in apelsinblommornas vällukt.

Från detta Eden, där det förvisso skulle vara behagligt att föra turistens lättjefulla liv, förde mig en bil några kilometer norr ut. Vägen vi färdades på heter Salamis Road, och den går mellan skuggande eucalyptusträd och mellan idylliska små bungalows i ett slags funktionalistisk colonial style, och på ängarna ner mot havet betade kameler, och de månadsgamla kalvarna utförde de mest komiska krumsprång på sina långa och smäckra ben.

Plötsligt svängde bilen av från Salamis Road, och med kvitande bromsar stannade den framför en vägbom. En engelsk soldat kontrollerade att jag var den väntade gästen och försåg mig med ett pass som berättigade mig att stiga in i flyktingslägret, in i denna tält- och plåtskjulstad på 10.500 invånare, vilka dag för dag längtansfullt blickar ut över havet mot sina fäders land.

Vi passerade först ett stort öppet fält, på vilket jag observerade några trätorn. På taket av dessa torn var strålkastare monterade. Nu spelade inte dessa strålkastare, eftersom det var morgon och solen effektivt fyllde deras uppgift, men när kvällsmörkret bryter in tänds de, och då sveper deras ljuskäglor oavbrutet över fältet.

Så kom vi fram till det egentliga lägret. Här löpte ett omkring tre meter högt, dubbelt taggtrådsstängsel, på några ställen avbrutet av trägrindar, där engelska soldater gick på vakt med gevär över axeln. Vi släpptes in genom en av dessa grindar, som omsorgsfullt stängdes bakom oss. Och så började vi vår rundvandring genom denna sällsamma stad av tält och plåtskjul.

En fruktansvärd upplevelse.

Massor av konkreta uppgifter skulle jag kunna ge — om hur detta judiska flyktingsläger, ett av de två som finns på Cypern, är organiserat, om hur många kalorier mat internerna får om dagen, hur många liter vatten, hur många som föds, hur många fall av tyfus, av mässling, av scharlakansfeber som inträffat, med få ord hur livet gestaltar sig här i nära nog varje detalj.

Men 10.500 människors samlade tragedi grep mig uppriktigt sagt så djupt att alla dessa så att säga yttre ting förekom mig om inte likgiltiga, så dock av mindre intresse. Tiotusenfemhundra människoflarn, av en brutal tidsålders stormar kastade upp på denna strand från Europas krigshärjade länder — att se dem, att lyssna till deras oftast konstlösa berättelser om outsägliga lidanden, om förföljelser, terror, tortyr av kropp och själ, det var en så fruktansvärd upplevelse att det är svårt att samla sig till en nykter rapport. Men en sådan ingår ju i en reporters uppgift — här är alltså flyktingslägrets krönika i koncentrat.

— Sensommaren 1946 anlände det första judiska flyktingfartyget till Cypern och föranledde de brittiska myndigheterna att upprätta detta läger. Under den tid som har gått sedan dess har som bekant ett stort antal sådana judiska flyktingsfartyg uppbringats av patrullerande brittiska krigsfartyg utanför Palestinas kust och förts hit.

Det är spillrorna av den judiska folkstammen i Europa som på detta sätt samlats till Cypern. Enligt gällande bestämmelser skall månatligen 1.500 judar få lov att invandra till Palestina, och hälften av denna kontingent kommer på Cypernlägrens del. I allmänhet tillämpas den principen att flyktingarna får lämna lägret i den tidsföljd de anlänt till detsamma, men viktiga undantag görs dock från denna regel: särskilt kvalificerade specialister på olika områden, föräldralösa barn osv. har fått prioritet. Under alla förhållanden blir väntetiden lång.

En åldrig patriark hämtar sin matranson från lägerköket.

Denna väntetid måste organiseras. Det är den brittiska militären som har kommandot över lägret. En särskild avdelning har rent administrativa uppgifter, en annan svarar för bevakningen av de över 25.000 flyktingarna (medräknade de som vistas i det invid staden Larnaca på sydkusten belägna lägret).

Palestinaregeringen — i realiteten vi engelska skattebetalare, kommenterar en brittisk officer — betalar kostnaderna för lägret. De dagliga livsmedelsransonerna kompletteras med extra tilldelningar från American Joint Distribution Committee, som har en årlig budget av 100 miljoner frivilligt insamlade dollar och är representerad av en lokal organisation på Cypern.

Dessutom räcker Jewish Agency på skilda sätt en hjälpande hand, sänder lärare, böcker och mycket annat hit över. Slutligen beror emellertid frågan huruvida tillvaron innanför taggtråden skall gestalta sig mer eller mindre dräglig i hög grad av internerna själva.

Ett visst mått av självförvaltning medges, och dessa flyktingar har verkligen förstått att på ett lysande sätt bruka denna rättighet. Ett demokratiskt valt förvaltningsråd har i själva verket ansvaret för det dagliga livet i lägret; den unge polske jude som jag berättat om är en av de ledande männen i detta råd.

Engelsmännen plågas av vakthållningen.

Engelsmännen torde i det stora hela ha gjort vad som rimligtvis kan begäras för att hålla lägret uppe på en människovärdig nivå. För många av dessa unga engelska soldater är det emellertid en plåga att behöva gå på vakt utanför taggtråden, dagligen se dessa tusentals människor, behandla dem som fångar, fastän de ju vet att dessas enda brott består i att vara medlemmar av en viss ras. Numera är förhållandet mellan väktare och fångar om inte hjärtligt, så dock fredligt.

Vid ett tillfälle formade det sig dock till en tragedi. Ett flyktingsfartyg med 400 människor ombord lyckades ta sig in till Palestina. På följande månadskvot för Cypernlägren drogs motsvarande antal av. Då brast tålamodet hos internerna. Det kom till upplopp, brittiska soldater kommenderades att ge eld, en flykting dödades och sex sårades. Engelsmännen tyckte själva att det var ruskigt.

Lägret är ett samhälle med ett sådant rikt fasetterat liv. Barnen går i skola — ”Schalom!” — ”Fred!” hälsade mig magistern när jag tittade in i ett av skoltälten, där första folkskoleklassens barn just undervisades i hebreiska.

Familjerna lever, i den mån det med hänsyn till trångboddheten är möjligt, ett familjeliv, har sitt individuella hushåll. En grupp vuxna har företagit att här i lägret träna sig för det kollektivliv de är beslutna att föra i Palestina.

Varje kvarter i lägret har sin läkare — med tillfredsställelse konstaterade lägrets överläkare att den stränga disciplinen i fråga om hygien håller alla epidemier borta. Maten kunde vara rikligare, men det är inte tal om någon undernäring, försäkrade han.

Det kanske största problemet är vattenfrågan. Vattnet är över huvud knappt på Cypern. I stor utsträckning måste det transporteras med tankbilar till lägret och där ransoneras. Ibland har det hänt att det inte räckt till för att släcka törsten, ännu mindre för tvätt och bad.

Alla yrken, eller nära nog alla, äro företrädda i lägret. Där sitter skomakaren i sin lilla tältverkstad och pliggar skor. Där står snickaren i sitt tält och hyvlar till ett bord. Där formar en plåtslagare en bunke av ett stycke gammal plåt. Urmakaren lagar flyktingarnas klockor i sitt tält. Fotografen har inrättat en ateljé i sitt.

Konster och vetenskaper är också representerade. I ett tält satt en grupp unga skulptörer och modellerade i lera under ledning av en känd konstnär som utställt i världens metropoler. Ett plåtskjul av armémodell hade inrättats som bibliotek och läsesal, och där satt vitskäggiga judiska profetgestalter och studiehungriga pojkar och flickor och läste hebreiska översättningar av Goethe, Schiller, Hamsun, Strindberg.

Förmodligen diktas det också i detta flyktingsläger, gestaltas självupplevda fasor till poesi av skalder och romanförfattare. I två friluftsteatrar spelas judiska och även andra dramatikers verk.

Över 1.000 barn födda i lägret.

Här tändes också liv, och här slocknar liv. Över ett tusen barn har fötts här, dvs. mödrarna har i tid förts över till sjukhus i den 60 km härifrån belägna huvudstaden Nicosia. Bröllop har firats, unga hem bildats. Gamlingar har samlats till sina fäder på den judiska kyrkogården i närheten av Limassol. Livets hjul svänger sitt eviga kretslopp här som överallt.

— Fråga inte om det här lägret är bra, sade den unge polske juden till mig. Frågan är felaktigt ställd. Livet i ett flyktingsläger är aldrig bra, det kan bara vara mer eller mindre dåligt. Vad som gör det uthärdligt för oss är hoppet om att väntans tid lider mot sitt slut.

Vad kommer nu att ske när det brittiska mandatet över Palestina har upphört? Kommer engelsmännen att hålla flyktingarna kvar i detta läger, och om med vilken rätt?

De är illegalt anlända utlänningar, som till på köpet har förstört sina eventuella pass och andra identitetspapper, så att man inte har något annat att göra än att tro dem på deras ord när de säger att de är den eller den, svarar en engelsman i officiell ställning. De lyder under brittisk lag.

Det stora hoppet.

Men sanningen är den att de 25.000 judiska flyktingarna på Cypern vägrat att erkänna Englands rätt att hålla dem kvar i fångenskap efter den 15 maj. Frånvaron av klart besked från auktoritativt brittiskt håll har under de senaste veckorna väsentligt bidragit till att framkalla den olidliga spänning som nu råder i lägret.

Porten till Löftets land kommer att slås upp på vid gavel den 16 maj, det är dessa judiska flyktingars tro. Vem ska hindra dem att stiga ditin? Kommer deras brinnande förhoppning på skam, så är risken stor för en katastrof. De besinningsfulla männen i lägerledningen säger att de med fasa tänker på vad som kan komma att inträffa.

Lång har dessa människors lidandesväg varit. Den skakande tragedi som deras livsöde representerar skulle bli outhärdlig om själva förgården till deras längtans land skulle färgas röd av deras blod.

Dagens Nyheter 1948-05-12

Ypervorioi

fredag 25 september 2026

Το Αριστερό Κόμμα γυρίζει την πλάτη στους Σοσιαλδημοκράτες – Στήριξη στον Αντρέας Νορλέν για πρόεδρο της Βουλής

Δραματική τροπή ενδέχεται να πάρει η εκλογή προέδρου της σουηδικής Βουλής τη Δευτέρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Ekot, το Αριστερό Κόμμα εξετάζει το ενδεχόμενο να μη στηρίξει τον υποψήφιο των Σοσιαλδημοκρατών και, αντίθετα, να ψηφίσει τον σημερινό πρόεδρο της Βουλής, Αντρέας Νορλέν, εφόσον αυτός προταθεί ως αντίπαλος υποψήφιος από την πλευρά του μπλοκ του Tidö.

Στέλεχος του Αριστερού Κόμματος δηλώνει ότι υπάρχουν «ισχυροί αντικειμενικοί λόγοι» για να παραμείνει ο Νορλέν στη θέση του, επισημαίνοντας ότι έχει διαχειριστεί με επιτυχία δύσκολες και περίπλοκες διαδικασίες σχηματισμού κυβέρνησης τα προηγούμενα χρόνια.

Η στάση του Αριστερού Κόμματος μπορεί έτσι να αποδειχθεί καθοριστική για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας.

Συντακτική ομάδα 

torsdag 24 september 2026

Στοκχόλμη: Νέα καταγγελία για πιθανή εκλογική νοθεία – Στο επίκεντρο ξανά υποψήφιος του Αριστερού Κόμματος

samnytt

Ο Δήμος Στοκχόλμης υπέβαλε καταγγελία στην αστυνομία μετά από πληροφορίες για πιθανή αθέμιτη επιρροή κατά την πρόωρη ψηφοφορία στην περιοχή Järva.

Η καταγγελία, για την οποία μετέδωσε πρώτο το P4 Stockholm, έγινε μετά την κριτική που άσκησε η σελίδα γνώμης της Svenska Dagbladet σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών στη Järva και ιδιαίτερα με τη δράση του Αριστερού Κόμματος.

Ο Peter Wennblad της SvD επικαλείται μαρτυρίες εκλογικών υπαλλήλων και αναφορές περιστατικών. Μεταξύ άλλων γράφει για ψηφοδέλτια με ήδη σημειωμένο σταυρό προτίμησης και για άτομα που φέρεται να έλαβαν οδηγίες να ψηφίσουν τον «αριθμό οκτώ» – τον υποψήφιο του Αριστερού Κόμματος Ilyas Hassan.

Ο Hassan έλαβε τους περισσότερους σταυρούς προτίμησης μεταξύ των υποψηφίων του Αριστερού Κόμματος μετά την αρχηγό του κόμματος, Nooshi Dadgostar.

Η Eva Debels, επικεφαλής του γραφείου της Εκλογικής Επιτροπής του Στοκχόλμης, δήλωσε στην Aftonbladet ότι η καταγγελία έγινε επειδή η αστυνομία θεωρείται η πλέον κατάλληλη αρχή για να διερευνήσει αν οι πληροφορίες που δημοσίευσε η SvD ευσταθούν και αν ενδέχεται να συνιστούν ποινικά αδικήματα.

Διευκρίνισε επίσης ότι η καταγγελία αφορά τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα και όχι τις αρχικές αναφορές περιστατικών αυτές καθαυτές.

Πολλά περιστατικά στη Järva

Οι αναφορές περιστατικών στην περιοχή Γιάρβα ξεχωρίζουν σε σύγκριση με την υπόλοιπη πόλη.

«Το γραφείο μας διαπίστωσε ότι το ποσοστό των αναφορών περιστατικών στη Γιάρβα κατά τη διάρκεια των εκλογών ήταν υψηλότερο από ό,τι στην πόλη συνολικά. Σε αρκετούς χώρους ψηφοφορίας παρατηρήθηκε ότι άνθρωποι προσήλθαν με ψηφοδέλτια στα οποία υπήρχε ήδη σημειωμένος σταυρός προτίμησης», δήλωσε η Debels στην εφημερίδα Mitt i.

Σε ερώτηση για το πώς αντέδρασαν οι αρχές στα εκλογικά κέντρα, απάντησε:

«Στις περιπτώσεις όπου λάβαμε πληροφορίες ότι τα ψηφοδέλτια είχαν χρησιμοποιηθεί με τρόπο που δεν ήταν κατάλληλος, επικοινωνήσαμε με εκπροσώπους των κομμάτων. Για παράδειγμα, σχετικά με ψηφοδέλτια που είχαν ήδη σταυρό προτίμησης. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι παράνομο, αλλά δεν είναι κατάλληλο».

Το Αριστερό Κόμμα απαντά στις κατηγορίες

Το Αριστερό Κόμμα απορρίπτει τις κατηγορίες.

«Πρόκειται για ένα υπαινικτικό άρθρο γνώμης, βασισμένο σε ανώνυμες πηγές, το οποίο παίζει με ρατσιστικές ιδέες που αυτή τη στιγμή διαδίδονται από τους Σουηδούς Δημοκράτες και τους Μετριοπαθείς. Αποκαλούν τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών “ψήφο των φατριών” και τους χαρακτηρίζουν “εκλογικά πρόβατα”. Πρόκειται για μια δημιουργία υποψιών που απειλεί τη δημοκρατία», έγραψε σε σχόλιό της η γραμματέας του Αριστερού Κόμματος, Maria Forsberg.

Οι Μετριοπαθείς ζητούν έλεγχο και των τριών εκλογών

Πριν υποβληθεί η καταγγελία στην αστυνομία, ο επικεφαλής των Μετριοπαθών στον Δήμο Στοκχόλμης, Christofer Fjellner, ζήτησε να συγκληθεί άμεσα το δημοτικό συμβούλιο προκειμένου να ανατεθεί ανεξάρτητος και εξωτερικός έλεγχος των εκλογών στη Στοκχόλμη.

«Οι πληροφορίες είναι αρκετά σοβαρές ώστε να μην μπορούν να μείνουν χωρίς αντικειμενική εξέταση. Σκοπός δεν είναι να θεωρηθεί εκ των προτέρων ότι υπήρξε εκλογική νοθεία, αλλά να διευκρινιστεί εάν υπάρχουν στοιχεία που να δημιουργούν υποψίες για αθέμιτη επιρροή στους ψηφοφόρους ή άλλες παρατυπίες. Ο έλεγχος θα πρέπει να περιλαμβάνει και τις τρεις εκλογικές διαδικασίες», έγραψε ο Fjellner στην Mitt i.

Συντακτική ομάδα 

Dagens Nyheter 1964: FN-officer – "turkcypriotiska ledare ville skapa svält i Kokkina för att pressa fram ett turkiskt ingripande"

I ett reportage den 14 september 1964 beskrev den svenska tidningen Dagens Nyheter den allvarliga situationen kring Kokkina på Cypern och FN:s beslut att använda sina egna livsmedelslager för att försörja den isolerade turkcypriotiska befolkningen. Turkcypriotiska ledare i Famagusta vägrade enligt reportaget att lämna ut livsmedel från Röda halvmånens förråd och hävdade att Kokkina redan hade fått sin del. En FN-officer gav dock en helt annan förklaring: ”Turkcyprioterna syftar uppenbart till att provocera fram ett intermezzo. De vill tydligen skapa hungersnöd i Kokkina för att tvinga Turkiet att sända fartyg med livsmedel och andra förnödenheter.”

FN bröt blockaden – Kokkina undsattes

Förnödenheter ur FN-styrkornas egna förråd flögs på söndagen till den turkcypriotiska befolkningen i kustsamhället Kokkina på nordvästra Cypern. Detta skedde sedan turkcyprioterna i Famagusta tidigare samma dag vägrat att avstå från sina egna livsmedelsförråd.

Två FN-helikoptrar med brittiska piloter transporterade omkring två ton livsmedel till de cirka 1 500 invånarna i Kokkina. Dagen innan hade FN-befälhavaren, general K.S. Thimayya, varnat för att verklig hungersnöd kunde bryta ut om det isolerade samhället inte fick nya matleveranser inom fem dagar.

En FN-officer uppgav att turkcypriotiska ledare hade vägrat att dela med sig av förråden i Famagusta, trots uppgifterna om att befolkningen i Kokkina led av svår livsmedelsbrist. Röda halvmånen hade enligt reportaget omkring 78 ton livsmedel lagrade i Famagusta på Cyperns östkust.

De turkcypriotiska ledarna i Famagusta förklarade att ”Kokkina redan fått sin del av de begränsade Röda halvmåne-förråden”. Enligt general Thimayya hade Kokkina däremot endast fått omkring 2,5 ton livsmedel sedan den 5 augusti, medan det dagliga behovet uppskattades till omkring tre ton.

FN-officeren riktade en skarp anklagelse mot de turkcypriotiska ledarna:

”Turkcyprioterna syftar uppenbart till att provocera fram ett intermezzo. De vill tydligen skapa hungersnöd i Kokkina för att tvinga Turkiet att sända fartyg med livsmedel och andra förnödenheter.”

Han hänvisade också till president Makarios tidigare uttalande om att varje turkiskt försök att landsätta proviant skulle få ”de allvarligaste konsekvenser”. För att undvika en situation där Turkiet skulle kunna ingripa beslutade FN därför att använda sina egna förråd.

Enligt de politiska observatörer som citerades i reportaget visade FN:s snabba ingripande att organisationen fruktade att en fortsatt livsmedelskris i Kokkina skulle kunna utlösa en turkisk intervention och leda till en betydligt större kris på Cypern.

Det uppgavs samtidigt att grekcyprioterna hade gett tillstånd till att transportera förnödenheter från Famagusta till Kokkina och att lastbilar hade stått redo att köra, men att de turkcypriotiska ledarna vägrade att lämna ifrån sig livsmedlen.

Samtidigt som FN:s helikoptrar förde egna förnödenheter till Kokkina körde en dansk lastbil dit med filtar från Internationella Röda korset. Filtarna var avsedda för flyktingar som enligt reportaget hade sökt skydd i grottor runt byn.

Dagens Nyheter skrev vidare att vägran att dela med sig av förråden i Famagusta riskerade att stärka den grekcypriotiska uppfattningen att den turkiska sidan överdrev konsekvenserna av den ekonomiska blockaden för att uppnå politiska fördelar.

Samma dag rapporterades även från FN-högkvarteret i Nicosia att en finsk FN-officer hade observerat periskopet från en ubåt av okänd nationalitet utanför Kyrenia på Cyperns nordkust. Ubåten uppgavs ha befunnit sig omkring 500 meter från land innan den försvann västerut med en fart på cirka 12 knop.



Ypervorioi

Σουηδικό δημοσίευμα του 1964: «Οι Τουρκοκύπριοι ήθελαν να προκαλέσουν πείνα στα Κόκκινα για να αναγκάσουν την Τουρκία να επέμβει»

Σε δημοσίευμά της στις 14 Σεπτεμβρίου 1964, η σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter κατέγραφε την ένταση γύρω από τα Κόκκινα και την απόφαση του ΟΗΕ να χρησιμοποιήσει δικά του αποθέματα για τον ανεφοδιασμό της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Τουρκοκύπριοι ηγέτες στην Αμμόχωστο αρνήθηκαν να διαθέσουν τρόφιμα από τα αποθέματα της Ερυθράς Ημισελήνου, υποστηρίζοντας ότι «τα Κόκκινα είχαν ήδη λάβει το μερίδιό τους από τα περιορισμένα αποθέματα». 

Αξιωματικός του ΟΗΕ, ωστόσο, έδινε διαφορετική ερμηνεία: «Οι Τουρκοκύπριοι προφανώς επιδιώκουν να προκαλέσουν ένα επεισόδιο. Φαίνεται ότι θέλουν να δημιουργήσουν πείνα στα Κόκκινα, ώστε να αναγκάσουν την Τουρκία να στείλει πλοία με τρόφιμα και άλλα εφόδια», ανέφερε. 

Ο ίδιος συνέδεε την κατάσταση με τον κίνδυνο τουρκικής επέμβασης, ενώ ο ΟΗΕ αποφάσισε τελικά να στείλει ο ίδιος τρόφιμα ώστε να αποτραπεί περαιτέρω κλιμάκωση.

Ο ΟΗΕ έσπασε τον αποκλεισμό – εφοδιάστηκαν τα Κόκκινα

UPI, Λευκωσία, Κυριακή

Εφόδια από τα αποθέματα των ίδιων των δυνάμεων του ΟΗΕ μεταφέρθηκαν αεροπορικώς την Κυριακή στον τουρκοκυπριακό πληθυσμό του παραθαλάσσιου χωριού Κόκκινα, στη βορειοδυτική Κύπρο, αφού νωρίτερα την ίδια ημέρα οι Τουρκοκύπριοι στην Αμμόχωστο αρνήθηκαν να διαθέσουν τρόφιμα από τα δικά τους αποθέματα.

Δύο ελικόπτερα του ΟΗΕ, με Βρετανούς πιλότους, μετέφεραν περίπου δύο τόνους τροφίμων στους 1.500 κατοίκους των Κοκκίνων, μόλις μία ημέρα αφότου ο διοικητής των δυνάμεων του ΟΗΕ, στρατηγός Θιμάγια, είχε προειδοποιήσει ότι θα ξεσπούσε πραγματικός λιμός εάν η απομονωμένη τουρκοκυπριακή κοινότητα δεν λάμβανε νέες προμήθειες τροφίμων μέσα σε πέντε ημέρες.

Αξιωματικός του ΟΗΕ αποκάλυψε ότι Τουρκοκύπριοι ηγέτες αρνήθηκαν να μοιραστούν τα αποθέματα που βρίσκονταν στην Αμμόχωστο, παρότι υποστήριζαν ότι οι κάτοικοι των Κοκκίνων λιμοκτονούσαν. Η Ερυθρά Ημισέληνος, η μουσουλμανική αντίστοιχη οργάνωση του Ερυθρού Σταυρού, διέθετε 78 τόνους τροφίμων αποθηκευμένους στην Αμμόχωστο, στην ανατολική ακτή, στην άλλη πλευρά της Κύπρου.

Οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες στην Αμμόχωστο δήλωσαν ότι «τα Κόκκινα έχουν ήδη λάβει το μερίδιό τους από τα περιορισμένα αποθέματα της Ερυθράς Ημισελήνου». Σύμφωνα με τον στρατηγό Θιμάγια, τα Κόκκινα είχαν λάβει μόλις 2,5 τόνους τροφίμων από τις 5 Αυγούστου, ενώ οι ημερήσιες ανάγκες υπολογίζονταν σε τρεις τόνους.

— Οι Τουρκοκύπριοι προφανώς επιδιώκουν να προκαλέσουν ένα επεισόδιο. Φαίνεται ότι θέλουν να δημιουργήσουν λιμό στα Κόκκινα ώστε να εξαναγκάσουν την Τουρκία να στείλει πλοία με τρόφιμα και άλλες προμήθειες, δήλωσε ο αξιωματικός του ΟΗΕ.

Παρέπεμψε στη δήλωση του Προέδρου Μακαρίου στο τέλος της εβδομάδας, σύμφωνα με την οποία οποιαδήποτε τουρκική απόπειρα αποβίβασης προμηθειών θα είχε «τις σοβαρότερες συνέπειες». Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι Τούρκοι να αναγκαστούν να προχωρήσουν σε μια απελπισμένη ενέργεια, ο ΟΗΕ διέθεσε τα δικά του αποθέματα.

Πολιτικοί παρατηρητές δήλωσαν ότι η ταχύτητα με την οποία παρενέβη ο ΟΗΕ για να ανακουφίσει την έλλειψη τροφίμων στα Κόκκινα έδειχνε ότι στους κόλπους του Οργανισμού υπήρχε φόβος πως οποιαδήποτε καθυστέρηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε τουρκική επέμβαση και να προκαλέσει μια καταστροφική κρίση.

Αναφέρθηκε ότι οι Ελληνοκύπριοι είχαν δώσει άδεια για τη μεταφορά προμηθειών από την Αμμόχωστο προς τα Κόκκινα και ότι φορτηγά βρίσκονταν έτοιμα να αναχωρήσουν το πρωί, όταν Τουρκοκύπριοι ηγέτες αρνήθηκαν να παραδώσουν τα τρόφιμα.

Την ίδια ώρα που τα ελικόπτερα του ΟΗΕ αναχωρούσαν με προμήθειες από τα δικά του αποθέματα, ένα δανικό φορτηγό κατευθύνθηκε προς τα Κόκκινα μεταφέροντας κουβέρτες, τις οποίες είχε διαθέσει ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός για τους πρόσφυγες που είχαν καταφύγει σε σπηλιές γύρω από το χωριό.

Η άρνηση των Τουρκοκύπριων ηγετών να μοιραστούν τα αποθέματα της Αμμοχώστου αναμενόταν να ενισχύσει την άποψη των Ελληνοκυπρίων ότι οι Τούρκοι υπερέβαλλαν τις συνέπειες του οικονομικού αποκλεισμού με σκοπό να επιτύχουν πολιτικά οφέλη.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας ανακοινώθηκε επίσης από το αρχηγείο του ΟΗΕ στη Λευκωσία ότι Φινλανδός αξιωματικός των Ηνωμένων Εθνών, ο Καλ Ρουσουβουόρι, είχε εντοπίσει το βράδυ του Σαββάτου το περισκόπιο υποβρυχίου άγνωστης εθνικότητας έξω από την περιοχή της Κερύνειας, στη βόρεια ακτή της Κύπρου.

Το υποβρύχιο βρισκόταν τότε σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από την ακτή και εξαφανίστηκε προς τα δυτικά με ταχύτητα περίπου 12 κόμβων.


Αναδημοσιεύτηκε σε Κυπριακό ΜΜΕ

Συντακτική ομάδα 

Σουηδία:Γνωστός εγκληματίας στο επίκεντρο έρευνας για πιθανή εκλογική νοθεία στο Borlänge

 

Ένας άνδρας με εγκληματικό παρελθόν και σομαλική καταγωγή κατονομάζεται στην έρευνα ως ένα από τα κεντρικά πρόσωπα στην υπόθεση της φερόμενης εκλογικής νοθείας στο Μπορλένγκε.

Μαζί με ακόμη ένα κατονομαζόμενο πρόσωπο φέρεται να συγκέντρωνε ψηφοφόρους, ενώ οι δύο άνδρες παρατηρήθηκαν έξω από εκλογικά τμήματα με ψηφοδέλτια που είχαν ήδη σταυρωμένους υποψηφίους.

Σύμφωνα με στοιχεία της έρευνας, φέρονται να μετακινούνταν με ένα κόκκινο Toyota, το οποίο είναι καταχωρισμένο στο όνομα δημοτικού υπαλλήλου του Μπορλένγκε.

Η προκαταρκτική έρευνα για την πιθανή εκλογική νοθεία είχε ξεκινήσει ήδη κατά την περίοδο της πρόωρης ψηφοφορίας, ύστερα από ανώνυμη καταγγελία στην οποία κατονομάζονταν δύο πρόσωπα. Σύμφωνα με την καταγγελία, μετέφεραν ψηφοφόρους από κοινωνικά ευάλωτες περιοχές σε διάφορα εκλογικά τμήματα και τους έδιναν ψηφοδέλτια του Αριστερού Κόμματος με ήδη σημειωμένους υποψηφίους.

Κατά τη διάρκεια της αστυνομικής παρακολούθησης, ο υποψήφιος για το κοινοβούλιο Mohamed Ali και ο υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές Ahmed Abas Omar φωτογραφήθηκαν επίσης σε διάφορα σημεία και οι εικόνες αυτές περιλαμβάνονται στο υλικό της έρευνας.

Η Expressen αναφέρει ότι η αστυνομία θεωρεί πως ένας από τους δύο άνδρες που βρίσκονταν στο αυτοκίνητο είναι γνωστός εγκληματίας σομαλικής καταγωγής, γνωστός στις τοπικές αστυνομικές αρχές του Μπορλένγκε.

«Συγκέντρωναν ψηφοφόρους»

Σύμφωνα με την καταγγελία, ο άνδρας μαζί με ακόμη ένα άτομο από το Μπορλένγκε φέρονται να «συγκέντρωναν ψηφοφόρους σε αυτοκίνητο, όπου τους δίνονταν ψηφοδέλτια του Αριστερού Κόμματος με ήδη σταυρωμένους πολιτικούς».

Η τοπική αστυνομία περιγράφει τον άνδρα ως πρόσωπο που «επιβάλλει σεβασμό». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχει απασχολήσει επανειλημμένα τις αρχές λόγω εγκληματικής δραστηριότητας, της επιρροής του στην τοπική κοινωνία και της σωματικής του διάπλασης.

Σε απόφαση του Πρωτοδικείου του Φάλουν περιγράφεται ως «πολύ ψηλός και μεγαλόσωμος άνδρας».

Ο άνδρας είναι επίσης συγγενής του υποψηφίου για το δημοτικό συμβούλιο Ahmed Abas Omar.

Οι μεταφορές ψηφοφόρων προς τα εκλογικά τμήματα είχαν προκαλέσει αντιδράσεις και μέσα στη σομαλική κοινότητα.

«Είναι γνωστός εγκληματίας. Τους βοήθησε με ψηφοφόρους», αναφέρει πηγή με γνώση της υπόθεσης.

«Πήγαιναν και έρχονταν με αυτοκίνητα στο εκλογικό τμήμα μεταφέροντας κόσμο. Ήταν αυτός και ένας μεγαλύτερος σε ηλικία άνδρας».

Σε έκθεση του 2021, ο συγκεκριμένος άνδρας περιγραφόταν ως «άστεγος και χωρίς εισόδημα».

Καταδίκες για επίθεση και παρεμπόδιση της δικαιοσύνης

Ο άνδρας έχει καταδικαστεί, μεταξύ άλλων, για σωματική επίθεση και για παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία. Πέρυσι είχε επίσης θεωρηθεί ύποπτος για ληστεία, όμως η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο.

Το 2021 κατηγορήθηκε για βαριά σωματική βλάβη και για ακόμη μία περίπτωση παρεμπόδισης της δικαιοσύνης, λίγο μετά την αποφυλάκισή του.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην υπόθεση έπαιξαν σημαντικό ρόλο παράλληλες δομές επίλυσης διαφορών μέσα στη σομαλική κοινότητα.

Η υπόθεση είχε, σύμφωνα με την Expressen, υπόβαθρο που σχετιζόταν με ζητήματα «τιμής». Το θύμα είχε κατονομάσει τον άνδρα ως έναν από τους δύο ανθρώπους που τον χτύπησαν και τον κλώτσησαν. Αργότερα όμως επικοινώνησε με την αστυνομία και θέλησε να αποσύρει την καταγγελία, λέγοντας ότι το ζήτημα είχε διευθετηθεί μέσω μιας σομαλικής διαδικασίας επίλυσης της διαφοράς.

Σύμφωνα με την αστυνομία, η λεγόμενη «Do-A» αποτελεί παράλληλη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης.

Η εισαγγελία προχώρησε παρ’ όλα αυτά σε δίωξη για βαριά σωματική βλάβη και παρεμπόδιση της δικαιοσύνης, όμως το δικαστήριο αθώωσε τον κατηγορούμενο.

«Δεν θέλω να μιλήσω στην εφημερίδα»

Η Expressen αναφέρει ότι προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον άνδρα χωρίς αποτέλεσμα. Ο δεύτερος άνδρας αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τις μεταφορές ψηφοφόρων.

«Όχι, δεν θέλω να μιλήσω στην εφημερίδα. Είσαι αστυνομικός ή τι; Κανένα σχόλιο, γεια», είπε.

Η αρχική προκαταρκτική έρευνα για πιθανή εκλογική νοθεία, η οποία βρισκόταν σε εξέλιξη στις αρχές Σεπτεμβρίου, είχε τεθεί στο αρχείο από τον εισαγγελέα λόγω προβλημάτων στην απόδειξη των καταγγελιών.

Το κόκκινο Toyota Corolla που χρησιμοποιούσαν οι δύο κατονομαζόμενοι άνδρες δεν ερευνήθηκε ποτέ, καθώς ο εισαγγελέας δεν διέταξε έρευνα του οχήματος. Σύμφωνα με την Expressen, αυτό προκάλεσε εσωτερική κριτική στην αστυνομία.

«Θα βρισκόμασταν σε διαφορετική κατάσταση σήμερα εάν ο εισαγγελέας είχε κινηθεί πιο επιθετικά από την αρχή», δήλωσε αστυνομικός με γνώση της υπόθεσης.

Το αυτοκίνητο είναι καταχωρισμένο στο όνομα υπαλλήλου του Δήμου Μπορλένγκε, ο οποίος είναι συγγενικό πρόσωπο ενός από τους άνδρες που αναφέρονται στην έρευνα.

Ο ιδιοκτήτης του οχήματος δηλώνει ότι είχε δανείσει το αυτοκίνητο τόσο σε ένα από τα κατονομαζόμενα πρόσωπα όσο και σε άλλους.

Η Expressen είχε αποκαλύψει επίσης ότι ο Mohamed Ali, μέχρι πρόσφατα άγνωστος πολιτικά, είχε λάβει πριν από δύο χρόνια αρνητική απόφαση στην αίτησή του για σουηδική υπηκοότητα, επειδή, σύμφωνα με τη Μεταναστευτική Υπηρεσία, δεν πληρούσε το κριτήριο του «έντιμου τρόπου ζωής», λόγω χρεών και ανεπαρκούς προθυμίας αποπληρωμής.

Τον Φεβρουάριο, ωστόσο, η αίτησή του εγκρίθηκε και μπόρεσε να θέσει υποψηφιότητα για το κοινοβούλιο.

Αφού έγινε γνωστό ότι εξελέγη με 648 προσωπικούς σταυρούς, ξεπερνώντας μεταξύ άλλων την εκπρόσωπο του Αριστερού Κόμματος για θέματα κλιματικής πολιτικής Kajsa Fredholm, η Εθνική Μονάδα Καταπολέμησης της Διαφθοράς αποφάσισε να ανοίξει εκ νέου την έρευνα.

Η υπόθεση αφορά υποψίες για αθέμιτη επιρροή κατά την ψηφοφορία, ενώ την έρευνα έχει αναλάβει πλέον η μονάδα καταπολέμησης της διαφθοράς της Εθνικής Επιχειρησιακής Διεύθυνσης της σουηδικής αστυνομίας, Noa.

Ο εισαγγελέας Oskar Edvardsson δήλωσε ότι μέχρι την Τετάρτη κανείς δεν είχε επισήμως ενημερωθεί ότι θεωρείται ύποπτος.

Πέρα από τα δύο πρόσωπα που περιλαμβάνονταν στην προηγούμενη έρευνα, υπάρχει πλέον και τρίτο ύποπτο πρόσωπο, επίσης για αθέμιτη επιρροή κατά την ψηφοφορία.

Στην απόφαση του εισαγγελέα αναφέρεται ότι «υπάρχει λόγος να θεωρηθεί ότι έχει διαπραχθεί αδίκημα που διώκεται αυτεπαγγέλτως».

Συντακτική ομάδα 

Δανία:Οικονομική ανάπτυξη 4% κόντρα στην παγκόσμια αβεβαιότητα – «Μην υπερθερμάνετε την οικονομία», προειδοποιεί η Εθνική Τράπεζα

   

Η δανική οικονομία αψηφά τους δασμούς και τη διεθνή αβεβαιότητα και αναπτύσσεται με ρυθμό 4% φέτος, ενώ η θετική πορεία αναμένεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Αυτό είναι το βασικό μήνυμα της τελευταίας πρόβλεψης της Εθνικής Τράπεζας της Δανίας. Παράλληλα, η Τράπεζα προειδοποιεί ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι πιο συγκρατημένη στις δαπάνες και να αποφύγει μέτρα που θα ενισχύσουν περαιτέρω τη ζήτηση στην οικονομία.

Η δραστηριότητα στη δανική οικονομία παραμένει ισχυρή, με τον αριθμό των εργαζομένων να αυξάνεται και την ανεργία να παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Παρά τον υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, δεν υπάρχουν ενδείξεις αυξανόμενων πιέσεων στους μισθούς ή στις τιμές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μεγάλο μέρος της αύξησης της παραγωγής πραγματοποιείται στο εξωτερικό και, κατά συνέπεια, χρησιμοποιεί σε περιορισμένο βαθμό εργατικό δυναμικό και πόρους στη Δανία, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Εθνικής Τράπεζας με τίτλο «Προοπτικές για τη δανική οικονομία».

Ο Christian Kettel Thomsen είναι από το 2023 διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Δανίας.

Η υψηλή ανάπτυξη του τελευταίου έτους οφείλεται κυρίως στην «εξαιρετική επιτυχία» της φαρμακευτικής βιομηχανίας, και ιδιαίτερα στις πωλήσεις και την παραγωγή της Novo Nordisk στην αμερικανική αγορά στις αρχές του έτους.

Ωστόσο, θετική ήταν η εξέλιξη και στους περισσότερους άλλους κλάδους της οικονομίας, μεταξύ άλλων επειδή η διεθνής οικονομία κινήθηκε καλύτερα από ό,τι αναμενόταν. Παράλληλα, οι δανικές εξαγωγικές επιχειρήσεις κατάφεραν να αυξήσουν τα μερίδιά τους στις διεθνείς αγορές.

Το επόμενο διάστημα, οι πιέσεις στην οικονομία αναμένεται να είναι «ουδέτερες», δηλαδή η οικονομία δεν θεωρείται ούτε υπερθερμασμένη ούτε αδύναμη. Ωστόσο, σύμφωνα με την Εθνική Τράπεζα, υπάρχουν περιορισμένα περιθώρια για περαιτέρω αύξηση της παραγωγής χωρίς να προκληθεί άνοδος των μισθών και του πληθωρισμού.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή πιέζει προς τα πάνω τον πληθωρισμό

Ο πληθωρισμός στη Δανία έχει αυξηθεί εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή και αναμένεται να συνεχίσει την ανοδική του πορεία κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Μέχρι πρόσφατα ο πληθωρισμός παρέμενε κάτω από το 2%, όμως τον Αύγουστο αυξήθηκε στο 2,0% σε ετήσια βάση.

Το ποσοστό αυτό συγκρατείται, ωστόσο, από προσωρινές μειώσεις φόρων, μεταξύ άλλων στην ηλεκτρική ενέργεια. Αν εξαιρεθούν αυτές οι μειώσεις, ο πληθωρισμός τον Αύγουστο ανερχόταν στο 2,8%, σύμφωνα με την Εθνική Τράπεζα.

Μέχρι στιγμής, οι υψηλές τιμές της ενέργειας έχουν επηρεάσει σε περιορισμένο βαθμό τις τιμές άλλων προϊόντων και υπηρεσιών, ενώ μακροπρόθεσμα ο πληθωρισμός αναμένεται να επιστρέψει σε χαμηλά και σταθερά επίπεδα.

Ωστόσο, η αβεβαιότητα παραμένει μεγάλη και ο πληθωρισμός θα μπορούσε να αυξηθεί περισσότερο από ό,τι προβλέπεται, προειδοποιεί η Εθνική Τράπεζα.

Έκκληση προς την κυβέρνηση για προσοχή

Η δημοσιονομική πολιτική της Δανίας γίνεται σημαντικά πιο χαλαρή φέτος και κατά το 2027, μεταξύ άλλων λόγω της αύξησης των αμυντικών δαπανών.

Η ίδια η κυβέρνηση υπολογίζει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα, προσαρμοσμένο στην οικονομική συγκυρία, θα φτάσει φέτος στο 0,7% του ΑΕΠ, καταγράφοντας το πρώτο έλλειμμα από το 2010.

Το επόμενο έτος, το διαρθρωτικό έλλειμμα αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο, στο 0,9% του ΑΕΠ.

Παραμένει, ωστόσο, αβέβαιο σε ποιο βαθμό η επεκτατική δημοσιονομική πολιτική θα αυξήσει τις πιέσεις στην οικονομία.

Καθώς υπάρχει μικρό περιθώριο αχρησιμοποίητης παραγωγικής δυναμικότητας και ο πληθωρισμός αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω — ιδιαίτερα εάν ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή κλιμακωθεί ή παραταθεί — η Εθνική Τράπεζα απευθύνει σαφή σύσταση προς την κυβέρνηση:

Να μην ενισχύσει τη ζήτηση περισσότερο από όσο ήδη προβλέπεται.

Η κυβέρνηση θα πρέπει επίσης να είναι προσεκτική και να μην αξιοποιήσει ολόκληρο το διαθέσιμο δημοσιονομικό περιθώριο, καθώς νέα μέτρα θα μπορούσαν να επιβαρύνουν τα δημόσια οικονομικά, ιδιαίτερα σε περίπτωση νέων απρόβλεπτων κρίσεων ή εάν αποδειχθεί ότι το διαθέσιμο οικονομικό περιθώριο είναι μικρότερο από ό,τι είχε αρχικά υπολογιστεί.

Συντακτική ομάδα