Εννέα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η σουηδική εφημερίδα Expressen επισκέφθηκε τον προσφυγικό καταυλισμό της Άχνας και κατέγραψε τις ιστορίες ανθρώπων που εξακολουθούσαν να ζουν μακριά από τα σπίτια τους. Μέσα από τη μαρτυρία του Ανδρέα Παρασκευά, ο οποίος έβλεπε καθημερινά το κατεχόμενο χωριό του από απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων χωρίς να μπορεί να επιστρέψει, το δημοσίευμα αποτυπώνει τον πόνο της προσφυγιάς, τη νοσταλγία για την πατρίδα και την ελπίδα της επιστροφής που παρέμενε ζωντανή στις καρδιές χιλιάδων Κυπρίων.
Προσφυγικός καταυλισμός Άχνας, Κύπρος (Expressen)
Ο Ανδρέας Παρασκεύα στέκεται και κοιτά προς το χωριό του. Βρίσκεται μόλις λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά. Κι όμως, η απόσταση μοιάζει ατελείωτη – εννέα χρόνια. Μέχρι στιγμής.
Ο Ανδρέας, η οικογένειά του και ολόκληρος ο πληθυσμός του χωριού αναγκάστηκαν να φύγουν για να σωθούν από τον τουρκικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1974.
Ο ίδιος και συνολικά 30.000 πρόσφυγες βρήκαν καταφύγιο σε ένα δάσος μέσα σε βρετανική στρατιωτική βάση. (Η Μεγάλη Βρετανία ενοικιάζει γη από το κράτος για τις στρατιωτικές της βάσεις στο νησί.)
Το μέρος βρισκόταν πολύ κοντά στο παλιό τους χωριό.
Τα χρόνια της δυστυχίας
Ο πρώτος χειμώνας ήταν εφιαλτικός, μέσα σε σκηνές, με βροχές, λάσπες και επιδημίες.
Αργότερα οι σκηνές αντικαταστάθηκαν από μικρά ξύλινα καταλύματα. Με το πέρασμα των χρόνων οι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν σταδιακά σε καλύτερες κατοικίες και σε νέες συνοικίες κοντά στη Λάρνακα.
Ο προσφυγικός καταυλισμός της Άχνας θα έπρεπε θεωρητικά να έχει εκκενωθεί μέχρι σήμερα. Ωστόσο, μερικές χιλιάδες άνθρωποι αρνήθηκαν να μετακινηθούν. Θέλουν να έχουν το χωριό τους σε οπτική επαφή.
Ο καταυλισμός λειτουργεί πλέον καλά. Άρχισαν να ανεγείρονται όμορφες κατοικίες. Ο Ανδρέας και η οικογένειά του μόλις μετακόμισαν σε ένα από αυτά τα σπίτια. Έλαβε οικονομική βοήθεια από το κράτος, αλλά συνέβαλε και ο ίδιος ώστε το μπάνιο να αποκτήσει πλακάκια και επιπλέον ανέσεις.
Θα επέστρεφε αμέσως στο χωριό του
Ο Ανδρέας δηλώνει ότι δεν θα δίσταζε ούτε στιγμή να επιστρέψει στο σπίτι του στο χωριό, αν του δινόταν η ευκαιρία.
Παρότι γνωρίζει ότι το σπίτι δεν έχει πλέον παράθυρα, πόρτες ή περιουσιακά στοιχεία και πιθανότατα έχει υποστεί σοβαρές φθορές από τον χρόνο και τις καιρικές συνθήκες. Όλα έχουν αφαιρεθεί.
«Εκεί βρίσκονται οι ρίζες μου», λέει.
Από τις εκατοντάδες χιλιάδες των προσφύγων, αρκετές δεκάδες χιλιάδες εξακολουθούν να ζουν σε προσφυγικούς οικισμούς.
Ένας τουρίστας στην Κύπρο συναντά συχνά ανθρώπους που διηγούνται ότι κατάγονται από την κατεχόμενη ζώνη. Πολλοί εργαζόμενοι στον τομέα των υπηρεσιών μιλούν αρκετά καλά σουηδικά, ενώ τα αγγλικά είναι ευρέως διαδεδομένα.
«Οι καρδιές και τα μάτια μας βρίσκονται πάντα κάπου αλλού», είπε ένας νεαρός ασφαλιστής.
Ο ΟΗΕ επαναφέρει κατά καιρούς το Κυπριακό στο προσκήνιο. Τον Μάιο επρόκειτο να το εξετάσει ξανά. Κανείς όμως ρεαλιστής δεν πίστευε ότι θα προέκυπτε κάποια ουσιαστική εξέλιξη.
Ο Ανδρέας Παρασκεύα, ωστόσο, δεν εγκαταλείπει ποτέ την ελπίδα. Κάθε μέρα κοιτάζει προς το χωριό του.
 |
| Expressen 1983-04-30 |
Συντακτική ομάδα
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar