Κύπρος 1980: Ζωντανές κότες στη ζυγαριά και τουρίστες κάτω από τον καυτό ήλιο

Σε ταξιδιωτικό αφιέρωμά της, η σουηδική εφημερίδα Expressen παρουσίαζε την Κύπρο ως έναν ταχύτατα αναπτυσσόμενο τουριστικό προορισμό της Μεσογείου. Το ρεπορτάζ αναφερόταν στο θερμό κλίμα, στα σύγχρονα ξενοδοχεία, στις παραλίες και στις εκδρομές στο νησί, ξεχωρίζοντας τη διαιρεμένη Λευκωσία, τα Λεύκαρα, το Τρόοδος και την Πάφο. Η εικόνα που μετέφερε ήταν εκείνη μιας Κύπρου που επένδυε έντονα στον τουρισμό και άλλαζε με γρήγορους ρυθμούς.

RESE-EXPRESSEN 1980-03-29

ΚΥΠΡΟΣ

Μια από τις τουριστικές εμπειρίες στην Κύπρο είναι μια βόλτα στη δημοτική αγορά. Εδώ ζυγίζονται φρέσκες κότες πριν συμφωνηθεί η τιμή.

Συνέχεια από την προηγούμενη σελίδα

Το κλίμα, φυσικά, προσελκύει επίσης πολλούς επισκέπτες.

Υπερβολική ζέστη

Τους καλοκαιρινούς μήνες σχεδόν δεν βρέχει ποτέ. Ο ήλιος απλώς λάμπει και λάμπει. Και κάνει ζέστη. Όταν βρεθήκαμε εκεί τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, η καθαρίστρια του ξενοδοχείου μας είπε:

— Ήρθατε την κατάλληλη εποχή. Το καλοκαίρι κάνει υπερβολική ζέστη για εσάς τους Βορειοευρωπαίους.

Υπάρχει αρκετή αλήθεια σε αυτό. Κυρίως ο Ιούλιος και ο Αύγουστος μπορεί να είναι πραγματικά καυτοί. Η θερμοκρασία συχνά ανεβαίνει πάνω από τους 35 βαθμούς στη σκιά, ενώ ούτε η θάλασσα προσφέρει ιδιαίτερη δροσιά: η θερμοκρασία του νερού κυμαίνεται μεταξύ 26 και 28 βαθμών.

Οι καλύτεροι μήνες για τους τουρίστες είναι ο Ιούνιος, ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος. Τότε ο καιρός είναι ζεστός και ευχάριστος, χωρίς να γίνεται αποπνικτικός.

Ένα ακόμη θετικό στοιχείο της Κύπρου είναι το υψηλό επίπεδο των ξενοδοχείων. Έχουν δημιουργηθεί εντελώς νέες τουριστικές περιοχές και τα ξενοδοχεία είναι σύγχρονα και περιποιημένα. Νέα ξενοδοχεία ξεφυτρώνουν συνεχώς, καθώς η οικοδομική δραστηριότητα είναι τεράστια.

Φυσικά, στην Κύπρο υπάρχουν και άλλα πράγματα να κάνει κανείς πέρα από ηλιοθεραπεία και μπάνιο.

Η ενοικίαση αυτοκινήτου είναι δημοφιλής — στο νησί ισχύει αριστερή κυκλοφορία — και υπάρχουν πολλοί προορισμοί για εκδρομές.

Η διαιρεμένη πρωτεύουσα Λευκωσία, ο όμορφος παραλιακός δρόμος προς την Πάφο στη δυτική πλευρά του νησιού, το χωριό χειροτεχνίας Λεύκαρα στα βουνά και το Τρόοδος, σε υψόμετρο 1.970 μέτρων, είναι από τους πιο συνηθισμένους προορισμούς.

Τα ξενοδοχεία στην Κύπρο είναι κατά κανόνα καλού επιπέδου και, όπως αυτό εδώ, συχνά νεόκτιστα. Με πισίνα και κοντά στην παραλία.

Συντακτική ομάδα 

Σουηδός απεσταλμένος στην Κύπρο το 1948: «Με ποιο δικαίωμα θα κρατήσουν οι Άγγλοι τους Εβραίους πρόσφυγες αιχμαλώτους;»

 

Σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ από την Αμμόχωστο, ο απεσταλμένος της σουηδικής εφημερίδας Dagens Nyheter, Agne Hamrin, περιγράφει τα βρετανικά στρατόπεδα κράτησης Εβραίων προσφύγων στην Κύπρο. Ανάμεσα στους κρατούμενους βρίσκονταν επιζώντες του Ολοκαυτώματος, οι οποίοι μετά τον πόλεμο προσπάθησαν να φτάσουν στην Παλαιστίνη, αλλά αναχαιτίστηκαν από τις βρετανικές αρχές και μεταφέρθηκαν στην Κύπρο.

Το δημοσίευμα καταγράφει τη ζωή πίσω από τα συρματοπλέγματα, τις δύσκολες συνθήκες, τις οικογένειες, τα παιδιά που γεννήθηκαν στα στρατόπεδα, αλλά κυρίως την έντονη προσμονή των προσφύγων να εγκαταλείψουν την Κύπρο. Το άρθρο δημοσιεύθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την ανακήρυξη του κράτους του Ισραήλ, στις 14 Μαΐου 1948, σε μια στιγμή κατά την οποία η ελπίδα των κρατουμένων ότι θα μπορούσαν επιτέλους να φύγουν ήταν ισχυρότερη από ποτέ.

Από τον απεσταλμένο συνεργάτη της Dagens Nyheter 1948-05-16
AGNE HAMRIN
ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ, ΚΥΠΡΟΣ, Μάιος

Είναι ξανθός και γαλανομάτης, όμως σε αυτά τα γαλανά μάτια υπάρχει κάτι που αμέσως προδίδει την εβραϊκή καταγωγή του. Ένας 24χρονος Πολωνός Εβραίος — ο αριθμός 247359 στο στρατόπεδο εξόντωσης του Άουσβιτς. Ο αριθμός διακρίνεται καθαρά, τατουάζ στο ηλιοκαμένο αριστερό του χέρι. Δεν κάνει καμία προσπάθεια να τον κρύψει. Κυκλοφορεί με σηκωμένα τα μανίκια κάτω από τον καυτό ήλιο.

«Ήταν η θέλησή μου για ζωή που με έσωσε», λέει, εξηγώντας το θαύμα, το θαύμα ότι εξακολουθεί να ζει, ότι επέζησε από το Άουσβιτς.

Και προσθέτει, ενώ το βλέμμα στα γαλανά του μάτια επιβεβαιώνει τη σοβαρότητα της φωνής του:

«Είναι η ίδια αδάμαστη θέληση για ζωή που μας κρατά όρθιους κι εδώ. Είναι το μοναδικό μας, αλλά φοβερό, όπλο στον εθνικό μας αγώνα».

Και το βλέμμα του περνά μέσα από τον φράχτη με τα συρματοπλέγματα προς το γαλάζιο της Μεσογείου — προς τη Γη της Επαγγελίας, που δεν φαίνεται, αλλά διακρίνεται νοερά πέρα από τον ορίζοντα.

Εδώ βρίσκεται ο προθάλαμος του άσβεστου ονείρου, αλλά και του βασανιστικού καημού για αυτή τη Γη της Επαγγελίας. Μέρα με τη μέρα, εβδομάδα με την εβδομάδα, μήνα με τον μήνα, στέκεται εδώ στην ακτή και το βλέμμα του διαπερνά τα συρματοπλέγματα, τρέχει πάνω από τα αστραφτερά κύματα και, παρασυρμένο από τη λαχτάρα, επιχειρεί το αδύνατο: να φτάσει ως τη γη της Χαναάν.

Η ελπίδα εναλλάσσεται με την απογοήτευση, όμως η ελπίδα πάντοτε νικά και θα κερδίσει και την τελική νίκη. Το γνωρίζει. Το γνωρίζει με βεβαιότητα σκληρή σαν γρανίτη. Έχει ήδη περάσει μέσα από την κόλαση και, με την ευφυΐα, την επινοητικότητα και τη δύναμη της νιότης του, κατάφερε να δραπετεύσει από αυτήν.

«Ήμασταν εννέα άνδρες. Σκάψαμε ένα τούνελ μήκους δεκαέξι μέτρων. Ένα βράδυ φύγαμε. Μας πυροβόλησαν. Ένας από εμάς έμεινε πίσω, αλλά οκτώ σταυροί έμειναν άδειοι...

Ήμουν 18 ετών όταν έφτασα στο Άουσβιτς — το στρατόπεδο που κράτησε τη μητέρα μου, τον πατέρα μου, την αδελφή μου. Ήταν το 1942. Μόλις είχα τελειώσει το σχολείο. Ήθελα να γίνω δημοσιογράφος — συνάδελφος», μου λέει χαμογελώντας.

«Δύο χρόνια αργότερα ήμουν ελεύθερος άνθρωπος, αλλά και κυνηγημένος άνθρωπος. Ένα τούνελ δεκαέξι μέτρων με οδήγησε πίσω στη ζωή. Θυμάμαι πώς σερνόμουν εκεί μέσα στο σκοτάδι — προς το φως, προς τη ζωή — μέσα σε εκείνο το κατάμαυρο λαγούμι της αγωνίας. Και όταν τελείωσε και τα αστέρια της νύχτας άρχισαν να λάμπουν μπροστά μου, τότε είδα σαν όραμα τη Γη της Επαγγελίας των πατέρων μου, τη γη που τώρα θα ξανακερδίσουμε.

Μέσα από χίλιους δρόμους, από στρατόπεδο κράτησης σε στρατόπεδο κράτησης, πέρασαν αυτά τα τέσσερα χρόνια. Και τώρα στέκομαι εδώ — στο κατώφλι της εθνικής μου πατρίδας...

Ποιος μπορεί να με λυγίσει, νομίζετε; Ποια δύναμη πάνω στη γη μπορεί πλέον να με κρατήσει πίσω; Η θέλησή μου για ζωή τα νικά όλα.

Όμως δεν θέλω πλέον να γίνω δημοσιογράφος. Θα γίνω αγρότης. Θα οργώσω τη γη των προγόνων μου. Τα ξερά βοσκοτόπια των ποιμένων θα γίνουν, κάτω από τα χέρια μου, ένας κήπος».

«Η θέλησή μου για ζωή είναι το μοναδικό μου, αλλά φοβερό, όπλο», καταλήγει στον συναρπαστικό μονόλογό του.

Από το πλήθος που μας ακούει εδώ, ανάμεσα στα συρματοπλέγματα, ακούγεται μια φωνή:

«Η θέλησή μας για ζωή είναι η ατομική μας βόμβα — θα ανατινάξει όλα τα εμπόδια!»

Ο Άγγλος αξιωματικός που με συνόδευε στο εβραϊκό στρατόπεδο προσφύγων δεν καταλάβαινε λέξη από τη συζήτησή μας στα γερμανικά, όμως αντιλαμβανόταν ότι η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη.

Καταλάβαινε ότι από την καρδιά αυτού του νεαρού Πολωνοεβραίου ξεπηδούσε κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω με καλύτερη λέξη από την ιερή σοβαρότητα. Και, ως κύριος, απομακρύνθηκε διακριτικά.

Στρατόπεδο κράτησης μέσα σε τοπίο καρτ ποστάλ

Καθώς κάθομαι και γράφω αυτές τις γραμμές στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου, σε αυτή την παράξενη μικρή πόλη που ονομάζεται Αμμόχωστος και βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Κύπρου, πάνω στην αμμώδη παραλία που βλέπει προς την Παλαιστίνη, κοιτάζω κάποιες φορές έξω από το παράθυρο.

Το βλέμμα συναντά ένα μαγευτικό πανόραμα: καταπράσινους πορτοκαλεώνες, όπου σκουρόχρωμοι εργάτες μαζεύουν τα τελευταία κόκκινα φρούτα, ασβεστωμένους τοίχους αγροικιών, ανεμόμυλους που γυρίζουν χαρούμενα και αντλούν ακούραστα το ζωογόνο νερό, χωρίς το οποίο αυτός ο κήπος σύντομα θα μετατρεπόταν σε καμένη έρημο. Ο ζεστός αέρας μεταφέρει το άρωμα των ανθών της πορτοκαλιάς.

Από αυτή την Εδέμ, όπου ασφαλώς θα ήταν ευχάριστο να ζει κανείς την ανέμελη ζωή του τουρίστα, ένα αυτοκίνητο με μετέφερε λίγα χιλιόμετρα προς τον βορρά.

Ο δρόμος ονομάζεται Salamis Road και περνά ανάμεσα από σκιερούς ευκαλύπτους και μικρά ειδυλλιακά μπανγκαλόου αποικιακού ύφους. Στα λιβάδια προς τη θάλασσα έβοσκαν καμήλες, ενώ τα μόλις ενός μηνός μικρά τους έκαναν τα πιο κωμικά άλματα πάνω στα μακριά, λεπτά πόδια τους.

Ξαφνικά το αυτοκίνητο έστριψε από τη Salamis Road και, με τα φρένα να τρίζουν, σταμάτησε μπροστά σε ένα οδόφραγμα.

Ένας Άγγλος στρατιώτης επιβεβαίωσε ότι ήμουν ο αναμενόμενος επισκέπτης και μου έδωσε άδεια που μου επέτρεπε να μπω στο στρατόπεδο προσφύγων, σε αυτή την πόλη από σκηνές και παράγκες από λαμαρίνα, με 10.500 κατοίκους, οι οποίοι κάθε μέρα κοιτάζουν με λαχτάρα πέρα από τη θάλασσα προς τη γη των πατέρων τους.

Πρώτα διασχίσαμε έναν μεγάλο ανοιχτό χώρο, όπου παρατήρησα μερικούς ξύλινους πύργους. Στις κορυφές τους υπήρχαν προβολείς.

Τώρα οι προβολείς δεν λειτουργούσαν, καθώς ήταν πρωί και ο ήλιος έκανε αποτελεσματικά τη δουλειά τους. Όταν όμως πέφτει το σκοτάδι, ανάβουν και οι δέσμες φωτός σαρώνουν ασταμάτητα τον χώρο.

Έπειτα φτάσαμε στο ίδιο το στρατόπεδο.

Εδώ υπήρχε ένας διπλός φράχτης από συρματόπλεγμα, ύψους περίπου τριών μέτρων, που σε ορισμένα σημεία διακοπτόταν από ξύλινες πύλες, όπου Άγγλοι στρατιώτες φρουρούσαν με τα όπλα στον ώμο.

Μπήκαμε από μία από αυτές τις πύλες, η οποία έκλεισε προσεκτικά πίσω μας. Και έτσι ξεκίνησε η περιήγησή μας σε αυτή την παράξενη πόλη από σκηνές και λαμαρίνες.

Μια τρομακτική εμπειρία

Θα μπορούσα να παραθέσω αμέτρητα συγκεκριμένα στοιχεία: πώς είναι οργανωμένο αυτό το εβραϊκό στρατόπεδο προσφύγων, ένα από τα δύο που υπάρχουν στην Κύπρο, πόσες θερμίδες τροφής λαμβάνουν ημερησίως οι κρατούμενοι, πόσα λίτρα νερό, πόσοι άνθρωποι γεννιούνται, πόσα περιστατικά τύφου, ιλαράς ή οστρακιάς έχουν καταγραφεί· με λίγα λόγια, πώς είναι οργανωμένη η ζωή σχεδόν σε κάθε της λεπτομέρεια.

Όμως η συνολική τραγωδία 10.500 ανθρώπων με συγκλόνισε τόσο βαθιά, ώστε όλα αυτά τα εξωτερικά στοιχεία μού φάνηκαν, αν όχι αδιάφορα, τουλάχιστον δευτερεύοντα.

Δέκα χιλιάδες πεντακόσια ανθρώπινα συντρίμμια, πεταμένα σε αυτή την ακτή από τις καταιγίδες μιας βίαιης εποχής και από τις κατεστραμμένες από τον πόλεμο χώρες της Ευρώπης.

Να τους βλέπεις, να ακούς τις συχνά απλές αφηγήσεις τους για ανείπωτα βάσανα, διώξεις, τρόμο, βασανιστήρια σώματος και ψυχής, ήταν μια τόσο τρομακτική εμπειρία ώστε είναι δύσκολο να συγκεντρωθεί κανείς για να γράψει μια ψύχραιμη αναφορά.

Όμως αυτό είναι καθήκον ενός ρεπόρτερ. Ιδού λοιπόν, σε συμπυκνωμένη μορφή, το χρονικό του στρατοπέδου:

Στα τέλη του καλοκαιριού του 1946 έφτασε στην Κύπρο το πρώτο εβραϊκό πλοίο προσφύγων και αυτό οδήγησε τις βρετανικές αρχές στη δημιουργία του στρατοπέδου.

Από τότε, όπως είναι γνωστό, μεγάλος αριθμός τέτοιων πλοίων με Εβραίους πρόσφυγες εντοπίστηκε από βρετανικά πολεμικά πλοία που περιπολούσαν έξω από τις ακτές της Παλαιστίνης και μεταφέρθηκε εδώ.

Είναι τα απομεινάρια του εβραϊκού πληθυσμού της Ευρώπης που συγκεντρώθηκαν με αυτό τον τρόπο στην Κύπρο.

Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς, κάθε μήνα επιτρέπεται σε 1.500 Εβραίους να μεταναστεύουν στην Παλαιστίνη και το μισό αυτής της ποσόστωσης προέρχεται από τα στρατόπεδα της Κύπρου.

Γενικά εφαρμόζεται η αρχή ότι οι πρόσφυγες εγκαταλείπουν το στρατόπεδο με τη σειρά που έφτασαν. Υπάρχουν όμως σημαντικές εξαιρέσεις: ιδιαίτερα ειδικευμένοι επαγγελματίες, ορφανά παιδιά και άλλες κατηγορίες έχουν λάβει προτεραιότητα.

Σε κάθε περίπτωση, η αναμονή είναι μεγάλη.

Ένας ηλικιωμένος πατριάρχης παραλαμβάνει τη μερίδα του από την κουζίνα του στρατοπέδου.

Αυτή η περίοδος αναμονής πρέπει να οργανωθεί. Τη διοίκηση του στρατοπέδου έχει ο βρετανικός στρατός. Ένα ειδικό τμήμα ασχολείται αποκλειστικά με τη διοίκηση και ένα άλλο με τη φύλαξη των περισσότερων από 25.000 προσφύγων, συμπεριλαμβανομένων όσων βρίσκονται στο στρατόπεδο κοντά στη Λάρνακα, στη νότια ακτή.

Η κυβέρνηση της Παλαιστίνης — στην πραγματικότητα εμείς οι Άγγλοι φορολογούμενοι, σχολιάζει ένας Βρετανός αξιωματικός — καλύπτει τα έξοδα του στρατοπέδου.

Οι καθημερινές μερίδες τροφίμων ενισχύονται με πρόσθετες προμήθειες από την American Joint Distribution Committee, η οποία έχει ετήσιο προϋπολογισμό 100 εκατομμυρίων δολαρίων από εθελοντικές εισφορές και εκπροσωπείται στην Κύπρο από τοπική οργάνωση.

Επιπλέον, η Jewish Agency προσφέρει βοήθεια με διάφορους τρόπους, στέλνοντας δασκάλους, βιβλία και πολλά άλλα.

Τελικά όμως το κατά πόσο η ζωή πίσω από τα συρματοπλέγματα θα είναι περισσότερο ή λιγότερο υποφερτή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τους ίδιους τους κρατούμενους.

Τους επιτρέπεται ένας βαθμός αυτοδιοίκησης και οι πρόσφυγες έχουν πράγματι μάθει να αξιοποιούν με εντυπωσιακό τρόπο αυτό το δικαίωμα.

Ένα δημοκρατικά εκλεγμένο διοικητικό συμβούλιο έχει ουσιαστικά την ευθύνη για την καθημερινή ζωή στο στρατόπεδο. Ο νεαρός Πολωνοεβραίος για τον οποίο μίλησα προηγουμένως είναι ένα από τα ηγετικά μέλη αυτού του συμβουλίου.

Οι Άγγλοι βασανίζονται από το καθήκον της φύλαξης

Σε γενικές γραμμές, οι Άγγλοι φαίνεται ότι έκαναν ό,τι θα μπορούσε λογικά να απαιτηθεί για να διατηρήσουν το στρατόπεδο σε ένα ανθρώπινο επίπεδο.

Για πολλούς όμως από αυτούς τους νεαρούς Βρετανούς στρατιώτες αποτελεί βάσανο να φυλούν τα συρματοπλέγματα και να βλέπουν καθημερινά αυτές τις χιλιάδες ανθρώπων, να τους μεταχειρίζονται σαν κρατούμενους, γνωρίζοντας ότι το μοναδικό τους «έγκλημα» είναι ότι ανήκουν σε έναν συγκεκριμένο λαό.

Σήμερα, η σχέση ανάμεσα στους φρουρούς και στους κρατουμένους, αν δεν είναι εγκάρδια, είναι τουλάχιστον ειρηνική.

Μια φορά, όμως, η κατάσταση εξελίχθηκε σε τραγωδία.

Ένα πλοίο προσφύγων με 400 ανθρώπους κατάφερε να φτάσει στην Παλαιστίνη. Τον επόμενο μήνα αφαιρέθηκε αντίστοιχος αριθμός θέσεων από την ποσόστωση των στρατοπέδων της Κύπρου.

Τότε η υπομονή των κρατουμένων εξαντλήθηκε. Ξέσπασαν ταραχές. Οι Βρετανοί στρατιώτες διατάχθηκαν να ανοίξουν πυρ. Ένας πρόσφυγας σκοτώθηκε και έξι τραυματίστηκαν.

Οι ίδιοι οι Άγγλοι θεωρούσαν το περιστατικό φρικτό.

Το στρατόπεδο είναι μια κοινωνία με πολύμορφη ζωή. Τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο.

«Σαλόμ!» — «Ειρήνη!» με χαιρέτησε ο δάσκαλος όταν μπήκα σε μία από τις σχολικές σκηνές, όπου τα παιδιά της πρώτης τάξης διδάσκονταν εβραϊκά.

Οι οικογένειες, στον βαθμό που το επιτρέπει ο συνωστισμός, διατηρούν οικογενειακή ζωή και τα δικά τους νοικοκυριά.

Μια ομάδα ενηλίκων εξασκείται ήδη εδώ στο στρατόπεδο για τη συλλογική ζωή που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν στην Παλαιστίνη.

Κάθε τμήμα του στρατοπέδου έχει τον γιατρό του. Ο επικεφαλής γιατρός δήλωνε με ικανοποίηση ότι η αυστηρή πειθαρχία σε ζητήματα υγιεινής κρατά μακριά τις επιδημίες.

Το φαγητό θα μπορούσε να είναι περισσότερο, αλλά δεν υπάρχει ζήτημα υποσιτισμού, διαβεβαίωνε.

Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα είναι το νερό.

Το νερό είναι γενικά λιγοστό στην Κύπρο. Σε μεγάλο βαθμό πρέπει να μεταφέρεται στο στρατόπεδο με βυτιοφόρα και στη συνέχεια να διανέμεται με δελτίο.

Έχει συμβεί κάποιες φορές να μην επαρκεί ούτε για να σβήσει τη δίψα, πόσο μάλλον για πλύσιμο και μπάνιο.

Σχεδόν όλα τα επαγγέλματα εκπροσωπούνται μέσα στο στρατόπεδο.

Εκεί κάθεται ο τσαγκάρης στο μικρό εργαστήριο της σκηνής του και επισκευάζει παπούτσια. Εκεί στέκεται ο ξυλουργός και πλανίζει ένα τραπέζι. Ένας τεχνίτης διαμορφώνει ένα δοχείο από ένα κομμάτι παλιάς λαμαρίνας. Ο ωρολογοποιός επισκευάζει τα ρολόγια των προσφύγων. Ο φωτογράφος έχει στήσει το δικό του φωτογραφικό εργαστήριο.

Οι τέχνες και οι επιστήμες εκπροσωπούνται επίσης.

Σε μία σκηνή, μια ομάδα νεαρών γλυπτών έπλαθε πηλό υπό την καθοδήγηση γνωστού καλλιτέχνη που είχε εκθέσει έργα του σε μεγάλες πόλεις του κόσμου.

Μια στρατιωτικού τύπου παράγκα από λαμαρίνα είχε μετατραπεί σε βιβλιοθήκη και αναγνωστήριο. Εκεί κάθονταν ηλικιωμένοι γενειοφόροι άνδρες, που έμοιαζαν με βιβλικούς προφήτες, μαζί με νεαρά αγόρια και κορίτσια διψασμένα για μάθηση και διάβαζαν εβραϊκές μεταφράσεις του Γκαίτε, του Σίλερ, του Χάμσουν και του Στρίντμπεργκ.

Πιθανότατα γράφεται και ποίηση μέσα σε αυτό το στρατόπεδο προσφύγων. Προσωπικές φρικαλεότητες μετατρέπονται σε ποίηση και λογοτεχνία από ποιητές και συγγραφείς.

Σε δύο υπαίθρια θέατρα ανεβαίνουν έργα Εβραίων, αλλά και άλλων δραματουργών.

Πάνω από 1.000 παιδιά γεννήθηκαν στο στρατόπεδο

Εδώ ανάβει η ζωή και εδώ σβήνει η ζωή.

Περισσότερα από χίλια παιδιά έχουν γεννηθεί εδώ, δηλαδή οι μητέρες τους μεταφέρθηκαν εγκαίρως στο νοσοκομείο της πρωτεύουσας Λευκωσίας, περίπου 60 χιλιόμετρα μακριά.

Γάμοι έχουν τελεστεί, νέα σπιτικά έχουν δημιουργηθεί. Ηλικιωμένοι έχουν ταφεί στο εβραϊκό νεκροταφείο κοντά στη Λεμεσό.

Ο τροχός της ζωής συνεχίζει τον αιώνιο κύκλο του εδώ, όπως παντού.

«Μη με ρωτάτε αν αυτό το στρατόπεδο είναι καλό», μου είπε ο νεαρός Πολωνοεβραίος.

«Η ερώτηση είναι λάθος. Η ζωή σε ένα στρατόπεδο προσφύγων δεν είναι ποτέ καλή. Μπορεί μόνο να είναι περισσότερο ή λιγότερο κακή. Αυτό που την κάνει υποφερτή για εμάς είναι η ελπίδα ότι η περίοδος της αναμονής πλησιάζει στο τέλος της».

Τι θα συμβεί τώρα που η βρετανική εντολή στην Παλαιστίνη έληξε;

Θα κρατήσουν οι Άγγλοι τους πρόσφυγες σε αυτό το στρατόπεδο; Και αν ναι, με ποιο δικαίωμα;

«Είναι αλλοδαποί που εισήλθαν παράνομα και, επιπλέον, έχουν καταστρέψει τα διαβατήρια ή άλλα έγγραφα ταυτότητάς τους, ώστε δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να τους πιστέψουμε όταν δηλώνουν ότι είναι ο ένας ή ο άλλος», απαντά ένας Άγγλος αξιωματούχος.

«Υπάγονται στον βρετανικό νόμο».

Η μεγάλη ελπίδα

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι 25.000 Εβραίοι πρόσφυγες στην Κύπρο αρνούνται να αναγνωρίσουν το δικαίωμα της Αγγλίας να τους κρατά σε αιχμαλωσία μετά τις 15 Μαΐου.

Η έλλειψη σαφούς απάντησης από τις αρμόδιες βρετανικές αρχές τις τελευταίες εβδομάδες έχει συμβάλει σημαντικά στη δημιουργία της αφόρητης έντασης που επικρατεί τώρα στο στρατόπεδο.

Η πύλη προς τη Γη της Επαγγελίας θα ανοίξει διάπλατα στις 16 Μαΐου — αυτή είναι η πίστη αυτών των Εβραίων προσφύγων.

Ποιος θα μπορούσε να τους εμποδίσει να περάσουν;

Αν οι φλογερές τους ελπίδες διαψευστούν, τότε ο κίνδυνος μιας καταστροφής είναι μεγάλος.

Οι πιο ψύχραιμοι άνδρες της διοίκησης του στρατοπέδου λένε ότι σκέφτονται με τρόμο τι μπορεί να συμβεί.

Μακρύς υπήρξε ο δρόμος του πόνου αυτών των ανθρώπων.

Η συγκλονιστική τραγωδία που αντιπροσωπεύει η μοίρα τους θα γινόταν αβάσταχτη, αν ακόμη και ο προθάλαμος της γης που τόσο λαχταρούν βαφόταν κόκκινος από το αίμα τους.

Συντακτική ομάδα 

Dagens Nyheter på Cypern 1948: Judarna i lägren – ”Britterna har ingen rätt att hålla oss fångna”

 

I ett starkt reportage från Famagusta 1948 skildrar Dagens Nyheters utsände Agne Hamrin de brittiska interneringslägren för judiska flyktingar på Cypern. Bland de internerade fanns överlevande från Förintelsen som efter kriget försökte ta sig till Palestina men stoppades av brittiska myndigheter och fördes till Cypern.

Reportaget beskriver livet bakom taggtråden, de svåra förhållandena, familjerna och de många barn som föddes i lägren, men framför allt flyktingarnas starka längtan efter att få lämna Cypern. Artikeln publicerades bara två dagar efter att staten Israel hade utropats den 14 maj 1948, vid en tidpunkt då hoppet om att få resa vidare var starkare än någonsin.

"LIVSVILJAN ÄR VÅRT ENDA VAPEN"

1948-05-16

"Britterna har nu ingen rätt hålla oss fångna, anser de internerade judarna i Cyperns läger"

Från Dagens Nyheters utsände medarbetare
AGNE HAMRIN
FAMAGUSTA, CYPERN, i maj.

Han är blond och blåögd, men det finns i dessa blå ögon ändå något som genast förråder hans judiska härstamning. En 24-årig polsk jude — nr 247359 i Vernichtungslager Auschwitz. Numret står där tydligt att läsa, tatuerat på hans brunbrända vänstra arm. Han gör inte något försök att dölja det. Han går omkring med uppkavlade ärmar i solgasset.

”Det var min livsvilja som räddade mig”, säger han som förklaring till undret, till undret att han ännu lever, att han överlevde Auschwitz. Han tillägger, och blicken i de blå ögonen bekräftar allvaret i rösten:

”Det är samma obändiga livsvilja som håller oss uppe här, det är den som är vårt enda men fruktansvärda vapen i vår nationella kamp!”

Och blicken i de blå ögonen söker sig genom taggtrådsstängslet ut mot det blå Medelhavet — bortemot Löftets land som inte syns, men anas bortom horisonten.

Här är den osläckliga drömmens, men också de pinande längtanskvalens förgård till detta Löftets land. Dag efter dag, vecka efter vecka, månad efter månad har han stått här på stranden, och blicken har trängt genom taggtrådsstängslet, ilat över glittrande böljor, och buren av längtan har den bemödat sig om det omöjliga, att nå ända fram till Kanaans land.

Hoppet har växlat med missmodet, men hoppet har alltid segrat, och det kommer att vinna den sista segern. Han vet det, han vet det med en visshet som är hård som granit. Han har ju redan gått igenom helvetet, och med sin intelligenta förslagenhet och med sin ungdoms styrka lyckades det ju honom att fly från Inferno.

— Vi var nio man, vi grävde en sexton meter lång tunnel. En natt gav vi oss i väg, man sköt efter oss, en av oss blev kvar —, men åtta kors står tomma... Jag var 18 år när jag kom till Auschwitz — som behöll min mor, min far, min syster. Det var 1942. Jag hade just tagit studenten, jag ville bli journalist — kollega, ler han mot mig.

Två år senare var jag en fri man, men också en jagad man. En sexton meter lång tunnel förde mig ut till livet. Jag minns hur jag kröp där i mörkret — mot ljuset, mot livet —, kröp genom ångestens becksvarta sorkgång, och när denna tog slut och nattens stjärnor blinkade emot mig, då såg jag i en vision mina fäders förlovade land, som vi nu skall vinna åter.

På tusen irrvägar, genom interneringsläger efter interneringsläger har min väg gått under dessa fyra år, och nu står jag här — på tröskeln till mitt nationella hem... Vem kan betvinga mig, tror ni? Vilken makt på jorden kan längre hålla mig tillbaka? Min livsvilja övervinner allt.

Men jag vill inte mera bli journalist, jag skall bli bonde, jag skall plöja min stamfäders jord, herdarnas torra marker skall under mina händer bli en lustgård.

”Min livsvilja är mitt enda men fruktansvärda vapen”, slutar han sin fascinerande monolog.

Ur den lyssnande skaran omkring oss här mellan den fängslande taggtråden kommer en röst:

”Vår livsvilja är vår atombomb — den skall spränga alla hinder!”

Den engelske officer som ledsagade mig genom det judiska flyktingslägret förstod inte ett ord av vårt på tyska förda samtal, men han kände tydligen att luften var laddad med spänning, att det ur detta unga polska judehjärta flödade någonting som jag inte kan finna något bättre ord än heligt allvar för, och som den gentleman han var drog han sig diskret undan.

Interneringsläger i vykortslandskap.

När jag sitter och skriver detta på mitt hotellrum i denna besynnerliga lilla stad som heter Famagusta och som ligger på Cyperns östkust, på den sandiga strand som vetter mot Palestina, ser jag ibland ut genom fönstret, och då fångar blicken ett hänförande panorama: glänsande gröna apelsinlundar, där mörkhyade människor plockar de sista röda frukterna, bondgårdars vitkalkade murar, muntert snurrande vindmotorer, som oförtrutet pumpar upp det livgivande vattnet, utan vilket denna lustgård snart skulle vara en förbränd ödemark, och den värmedallrande vinden bär in apelsinblommornas vällukt.

Från detta Eden, där det förvisso skulle vara behagligt att föra turistens lättjefulla liv, förde mig en bil några kilometer norr ut. Vägen vi färdades på heter Salamis Road, och den går mellan skuggande eucalyptusträd och mellan idylliska små bungalows i ett slags funktionalistisk colonial style, och på ängarna ner mot havet betade kameler, och de månadsgamla kalvarna utförde de mest komiska krumsprång på sina långa och smäckra ben.

Plötsligt svängde bilen av från Salamis Road, och med kvitande bromsar stannade den framför en vägbom. En engelsk soldat kontrollerade att jag var den väntade gästen och försåg mig med ett pass som berättigade mig att stiga in i flyktingslägret, in i denna tält- och plåtskjulstad på 10.500 invånare, vilka dag för dag längtansfullt blickar ut över havet mot sina fäders land.

Vi passerade först ett stort öppet fält, på vilket jag observerade några trätorn. På taket av dessa torn var strålkastare monterade. Nu spelade inte dessa strålkastare, eftersom det var morgon och solen effektivt fyllde deras uppgift, men när kvällsmörkret bryter in tänds de, och då sveper deras ljuskäglor oavbrutet över fältet.

Så kom vi fram till det egentliga lägret. Här löpte ett omkring tre meter högt, dubbelt taggtrådsstängsel, på några ställen avbrutet av trägrindar, där engelska soldater gick på vakt med gevär över axeln. Vi släpptes in genom en av dessa grindar, som omsorgsfullt stängdes bakom oss. Och så började vi vår rundvandring genom denna sällsamma stad av tält och plåtskjul.

En fruktansvärd upplevelse.

Massor av konkreta uppgifter skulle jag kunna ge — om hur detta judiska flyktingsläger, ett av de två som finns på Cypern, är organiserat, om hur många kalorier mat internerna får om dagen, hur många liter vatten, hur många som föds, hur många fall av tyfus, av mässling, av scharlakansfeber som inträffat, med få ord hur livet gestaltar sig här i nära nog varje detalj.

Men 10.500 människors samlade tragedi grep mig uppriktigt sagt så djupt att alla dessa så att säga yttre ting förekom mig om inte likgiltiga, så dock av mindre intresse. Tiotusenfemhundra människoflarn, av en brutal tidsålders stormar kastade upp på denna strand från Europas krigshärjade länder — att se dem, att lyssna till deras oftast konstlösa berättelser om outsägliga lidanden, om förföljelser, terror, tortyr av kropp och själ, det var en så fruktansvärd upplevelse att det är svårt att samla sig till en nykter rapport. Men en sådan ingår ju i en reporters uppgift — här är alltså flyktingslägrets krönika i koncentrat.

— Sensommaren 1946 anlände det första judiska flyktingfartyget till Cypern och föranledde de brittiska myndigheterna att upprätta detta läger. Under den tid som har gått sedan dess har som bekant ett stort antal sådana judiska flyktingsfartyg uppbringats av patrullerande brittiska krigsfartyg utanför Palestinas kust och förts hit.

Det är spillrorna av den judiska folkstammen i Europa som på detta sätt samlats till Cypern. Enligt gällande bestämmelser skall månatligen 1.500 judar få lov att invandra till Palestina, och hälften av denna kontingent kommer på Cypernlägrens del. I allmänhet tillämpas den principen att flyktingarna får lämna lägret i den tidsföljd de anlänt till detsamma, men viktiga undantag görs dock från denna regel: särskilt kvalificerade specialister på olika områden, föräldralösa barn osv. har fått prioritet. Under alla förhållanden blir väntetiden lång.

En åldrig patriark hämtar sin matranson från lägerköket.

Denna väntetid måste organiseras. Det är den brittiska militären som har kommandot över lägret. En särskild avdelning har rent administrativa uppgifter, en annan svarar för bevakningen av de över 25.000 flyktingarna (medräknade de som vistas i det invid staden Larnaca på sydkusten belägna lägret).

Palestinaregeringen — i realiteten vi engelska skattebetalare, kommenterar en brittisk officer — betalar kostnaderna för lägret. De dagliga livsmedelsransonerna kompletteras med extra tilldelningar från American Joint Distribution Committee, som har en årlig budget av 100 miljoner frivilligt insamlade dollar och är representerad av en lokal organisation på Cypern.

Dessutom räcker Jewish Agency på skilda sätt en hjälpande hand, sänder lärare, böcker och mycket annat hit över. Slutligen beror emellertid frågan huruvida tillvaron innanför taggtråden skall gestalta sig mer eller mindre dräglig i hög grad av internerna själva.

Ett visst mått av självförvaltning medges, och dessa flyktingar har verkligen förstått att på ett lysande sätt bruka denna rättighet. Ett demokratiskt valt förvaltningsråd har i själva verket ansvaret för det dagliga livet i lägret; den unge polske jude som jag berättat om är en av de ledande männen i detta råd.

Engelsmännen plågas av vakthållningen.

Engelsmännen torde i det stora hela ha gjort vad som rimligtvis kan begäras för att hålla lägret uppe på en människovärdig nivå. För många av dessa unga engelska soldater är det emellertid en plåga att behöva gå på vakt utanför taggtråden, dagligen se dessa tusentals människor, behandla dem som fångar, fastän de ju vet att dessas enda brott består i att vara medlemmar av en viss ras. Numera är förhållandet mellan väktare och fångar om inte hjärtligt, så dock fredligt.

Vid ett tillfälle formade det sig dock till en tragedi. Ett flyktingsfartyg med 400 människor ombord lyckades ta sig in till Palestina. På följande månadskvot för Cypernlägren drogs motsvarande antal av. Då brast tålamodet hos internerna. Det kom till upplopp, brittiska soldater kommenderades att ge eld, en flykting dödades och sex sårades. Engelsmännen tyckte själva att det var ruskigt.

Lägret är ett samhälle med ett sådant rikt fasetterat liv. Barnen går i skola — ”Schalom!” — ”Fred!” hälsade mig magistern när jag tittade in i ett av skoltälten, där första folkskoleklassens barn just undervisades i hebreiska.

Familjerna lever, i den mån det med hänsyn till trångboddheten är möjligt, ett familjeliv, har sitt individuella hushåll. En grupp vuxna har företagit att här i lägret träna sig för det kollektivliv de är beslutna att föra i Palestina.

Varje kvarter i lägret har sin läkare — med tillfredsställelse konstaterade lägrets överläkare att den stränga disciplinen i fråga om hygien håller alla epidemier borta. Maten kunde vara rikligare, men det är inte tal om någon undernäring, försäkrade han.

Det kanske största problemet är vattenfrågan. Vattnet är över huvud knappt på Cypern. I stor utsträckning måste det transporteras med tankbilar till lägret och där ransoneras. Ibland har det hänt att det inte räckt till för att släcka törsten, ännu mindre för tvätt och bad.

Alla yrken, eller nära nog alla, äro företrädda i lägret. Där sitter skomakaren i sin lilla tältverkstad och pliggar skor. Där står snickaren i sitt tält och hyvlar till ett bord. Där formar en plåtslagare en bunke av ett stycke gammal plåt. Urmakaren lagar flyktingarnas klockor i sitt tält. Fotografen har inrättat en ateljé i sitt.

Konster och vetenskaper är också representerade. I ett tält satt en grupp unga skulptörer och modellerade i lera under ledning av en känd konstnär som utställt i världens metropoler. Ett plåtskjul av armémodell hade inrättats som bibliotek och läsesal, och där satt vitskäggiga judiska profetgestalter och studiehungriga pojkar och flickor och läste hebreiska översättningar av Goethe, Schiller, Hamsun, Strindberg.

Förmodligen diktas det också i detta flyktingsläger, gestaltas självupplevda fasor till poesi av skalder och romanförfattare. I två friluftsteatrar spelas judiska och även andra dramatikers verk.

Över 1.000 barn födda i lägret.

Här tändes också liv, och här slocknar liv. Över ett tusen barn har fötts här, dvs. mödrarna har i tid förts över till sjukhus i den 60 km härifrån belägna huvudstaden Nicosia. Bröllop har firats, unga hem bildats. Gamlingar har samlats till sina fäder på den judiska kyrkogården i närheten av Limassol. Livets hjul svänger sitt eviga kretslopp här som överallt.

— Fråga inte om det här lägret är bra, sade den unge polske juden till mig. Frågan är felaktigt ställd. Livet i ett flyktingsläger är aldrig bra, det kan bara vara mer eller mindre dåligt. Vad som gör det uthärdligt för oss är hoppet om att väntans tid lider mot sitt slut.

Vad kommer nu att ske när det brittiska mandatet över Palestina har upphört? Kommer engelsmännen att hålla flyktingarna kvar i detta läger, och om med vilken rätt?

De är illegalt anlända utlänningar, som till på köpet har förstört sina eventuella pass och andra identitetspapper, så att man inte har något annat att göra än att tro dem på deras ord när de säger att de är den eller den, svarar en engelsman i officiell ställning. De lyder under brittisk lag.

Det stora hoppet.

Men sanningen är den att de 25.000 judiska flyktingarna på Cypern vägrat att erkänna Englands rätt att hålla dem kvar i fångenskap efter den 15 maj. Frånvaron av klart besked från auktoritativt brittiskt håll har under de senaste veckorna väsentligt bidragit till att framkalla den olidliga spänning som nu råder i lägret.

Porten till Löftets land kommer att slås upp på vid gavel den 16 maj, det är dessa judiska flyktingars tro. Vem ska hindra dem att stiga ditin? Kommer deras brinnande förhoppning på skam, så är risken stor för en katastrof. De besinningsfulla männen i lägerledningen säger att de med fasa tänker på vad som kan komma att inträffa.

Lång har dessa människors lidandesväg varit. Den skakande tragedi som deras livsöde representerar skulle bli outhärdlig om själva förgården till deras längtans land skulle färgas röd av deras blod.

Dagens Nyheter 1948-05-12

Ypervorioi

Το Αριστερό Κόμμα γυρίζει την πλάτη στους Σοσιαλδημοκράτες – Στήριξη στον Αντρέας Νορλέν για πρόεδρο της Βουλής

Δραματική τροπή ενδέχεται να πάρει η εκλογή προέδρου της σουηδικής Βουλής τη Δευτέρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Ekot, το Αριστερό Κόμμα εξετάζει το ενδεχόμενο να μη στηρίξει τον υποψήφιο των Σοσιαλδημοκρατών και, αντίθετα, να ψηφίσει τον σημερινό πρόεδρο της Βουλής, Αντρέας Νορλέν, εφόσον αυτός προταθεί ως αντίπαλος υποψήφιος από την πλευρά του μπλοκ του Tidö.

Στέλεχος του Αριστερού Κόμματος δηλώνει ότι υπάρχουν «ισχυροί αντικειμενικοί λόγοι» για να παραμείνει ο Νορλέν στη θέση του, επισημαίνοντας ότι έχει διαχειριστεί με επιτυχία δύσκολες και περίπλοκες διαδικασίες σχηματισμού κυβέρνησης τα προηγούμενα χρόνια.

Η στάση του Αριστερού Κόμματος μπορεί έτσι να αποδειχθεί καθοριστική για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας.

Συντακτική ομάδα 

Στοκχόλμη: Νέα καταγγελία για πιθανή εκλογική νοθεία – Στο επίκεντρο ξανά υποψήφιος του Αριστερού Κόμματος

samnytt

Ο Δήμος Στοκχόλμης υπέβαλε καταγγελία στην αστυνομία μετά από πληροφορίες για πιθανή αθέμιτη επιρροή κατά την πρόωρη ψηφοφορία στην περιοχή Järva.

Η καταγγελία, για την οποία μετέδωσε πρώτο το P4 Stockholm, έγινε μετά την κριτική που άσκησε η σελίδα γνώμης της Svenska Dagbladet σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής των εκλογών στη Järva και ιδιαίτερα με τη δράση του Αριστερού Κόμματος.

Ο Peter Wennblad της SvD επικαλείται μαρτυρίες εκλογικών υπαλλήλων και αναφορές περιστατικών. Μεταξύ άλλων γράφει για ψηφοδέλτια με ήδη σημειωμένο σταυρό προτίμησης και για άτομα που φέρεται να έλαβαν οδηγίες να ψηφίσουν τον «αριθμό οκτώ» – τον υποψήφιο του Αριστερού Κόμματος Ilyas Hassan.

Ο Hassan έλαβε τους περισσότερους σταυρούς προτίμησης μεταξύ των υποψηφίων του Αριστερού Κόμματος μετά την αρχηγό του κόμματος, Nooshi Dadgostar.

Η Eva Debels, επικεφαλής του γραφείου της Εκλογικής Επιτροπής του Στοκχόλμης, δήλωσε στην Aftonbladet ότι η καταγγελία έγινε επειδή η αστυνομία θεωρείται η πλέον κατάλληλη αρχή για να διερευνήσει αν οι πληροφορίες που δημοσίευσε η SvD ευσταθούν και αν ενδέχεται να συνιστούν ποινικά αδικήματα.

Διευκρίνισε επίσης ότι η καταγγελία αφορά τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα και όχι τις αρχικές αναφορές περιστατικών αυτές καθαυτές.

Πολλά περιστατικά στη Järva

Οι αναφορές περιστατικών στην περιοχή Γιάρβα ξεχωρίζουν σε σύγκριση με την υπόλοιπη πόλη.

«Το γραφείο μας διαπίστωσε ότι το ποσοστό των αναφορών περιστατικών στη Γιάρβα κατά τη διάρκεια των εκλογών ήταν υψηλότερο από ό,τι στην πόλη συνολικά. Σε αρκετούς χώρους ψηφοφορίας παρατηρήθηκε ότι άνθρωποι προσήλθαν με ψηφοδέλτια στα οποία υπήρχε ήδη σημειωμένος σταυρός προτίμησης», δήλωσε η Debels στην εφημερίδα Mitt i.

Σε ερώτηση για το πώς αντέδρασαν οι αρχές στα εκλογικά κέντρα, απάντησε:

«Στις περιπτώσεις όπου λάβαμε πληροφορίες ότι τα ψηφοδέλτια είχαν χρησιμοποιηθεί με τρόπο που δεν ήταν κατάλληλος, επικοινωνήσαμε με εκπροσώπους των κομμάτων. Για παράδειγμα, σχετικά με ψηφοδέλτια που είχαν ήδη σταυρό προτίμησης. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι παράνομο, αλλά δεν είναι κατάλληλο».

Το Αριστερό Κόμμα απαντά στις κατηγορίες

Το Αριστερό Κόμμα απορρίπτει τις κατηγορίες.

«Πρόκειται για ένα υπαινικτικό άρθρο γνώμης, βασισμένο σε ανώνυμες πηγές, το οποίο παίζει με ρατσιστικές ιδέες που αυτή τη στιγμή διαδίδονται από τους Σουηδούς Δημοκράτες και τους Μετριοπαθείς. Αποκαλούν τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών “ψήφο των φατριών” και τους χαρακτηρίζουν “εκλογικά πρόβατα”. Πρόκειται για μια δημιουργία υποψιών που απειλεί τη δημοκρατία», έγραψε σε σχόλιό της η γραμματέας του Αριστερού Κόμματος, Maria Forsberg.

Οι Μετριοπαθείς ζητούν έλεγχο και των τριών εκλογών

Πριν υποβληθεί η καταγγελία στην αστυνομία, ο επικεφαλής των Μετριοπαθών στον Δήμο Στοκχόλμης, Christofer Fjellner, ζήτησε να συγκληθεί άμεσα το δημοτικό συμβούλιο προκειμένου να ανατεθεί ανεξάρτητος και εξωτερικός έλεγχος των εκλογών στη Στοκχόλμη.

«Οι πληροφορίες είναι αρκετά σοβαρές ώστε να μην μπορούν να μείνουν χωρίς αντικειμενική εξέταση. Σκοπός δεν είναι να θεωρηθεί εκ των προτέρων ότι υπήρξε εκλογική νοθεία, αλλά να διευκρινιστεί εάν υπάρχουν στοιχεία που να δημιουργούν υποψίες για αθέμιτη επιρροή στους ψηφοφόρους ή άλλες παρατυπίες. Ο έλεγχος θα πρέπει να περιλαμβάνει και τις τρεις εκλογικές διαδικασίες», έγραψε ο Fjellner στην Mitt i.

Συντακτική ομάδα 

Dagens Nyheter 1964: FN-officer – "turkcypriotiska ledare ville skapa svält i Kokkina för att pressa fram ett turkiskt ingripande"

I ett reportage den 14 september 1964 beskrev den svenska tidningen Dagens Nyheter den allvarliga situationen kring Kokkina på Cypern och FN:s beslut att använda sina egna livsmedelslager för att försörja den isolerade turkcypriotiska befolkningen. Turkcypriotiska ledare i Famagusta vägrade enligt reportaget att lämna ut livsmedel från Röda halvmånens förråd och hävdade att Kokkina redan hade fått sin del. En FN-officer gav dock en helt annan förklaring: ”Turkcyprioterna syftar uppenbart till att provocera fram ett intermezzo. De vill tydligen skapa hungersnöd i Kokkina för att tvinga Turkiet att sända fartyg med livsmedel och andra förnödenheter.”

FN bröt blockaden – Kokkina undsattes

Förnödenheter ur FN-styrkornas egna förråd flögs på söndagen till den turkcypriotiska befolkningen i kustsamhället Kokkina på nordvästra Cypern. Detta skedde sedan turkcyprioterna i Famagusta tidigare samma dag vägrat att avstå från sina egna livsmedelsförråd.

Två FN-helikoptrar med brittiska piloter transporterade omkring två ton livsmedel till de cirka 1 500 invånarna i Kokkina. Dagen innan hade FN-befälhavaren, general K.S. Thimayya, varnat för att verklig hungersnöd kunde bryta ut om det isolerade samhället inte fick nya matleveranser inom fem dagar.

En FN-officer uppgav att turkcypriotiska ledare hade vägrat att dela med sig av förråden i Famagusta, trots uppgifterna om att befolkningen i Kokkina led av svår livsmedelsbrist. Röda halvmånen hade enligt reportaget omkring 78 ton livsmedel lagrade i Famagusta på Cyperns östkust.

De turkcypriotiska ledarna i Famagusta förklarade att ”Kokkina redan fått sin del av de begränsade Röda halvmåne-förråden”. Enligt general Thimayya hade Kokkina däremot endast fått omkring 2,5 ton livsmedel sedan den 5 augusti, medan det dagliga behovet uppskattades till omkring tre ton.

FN-officeren riktade en skarp anklagelse mot de turkcypriotiska ledarna:

”Turkcyprioterna syftar uppenbart till att provocera fram ett intermezzo. De vill tydligen skapa hungersnöd i Kokkina för att tvinga Turkiet att sända fartyg med livsmedel och andra förnödenheter.”

Han hänvisade också till president Makarios tidigare uttalande om att varje turkiskt försök att landsätta proviant skulle få ”de allvarligaste konsekvenser”. För att undvika en situation där Turkiet skulle kunna ingripa beslutade FN därför att använda sina egna förråd.

Enligt de politiska observatörer som citerades i reportaget visade FN:s snabba ingripande att organisationen fruktade att en fortsatt livsmedelskris i Kokkina skulle kunna utlösa en turkisk intervention och leda till en betydligt större kris på Cypern.

Det uppgavs samtidigt att grekcyprioterna hade gett tillstånd till att transportera förnödenheter från Famagusta till Kokkina och att lastbilar hade stått redo att köra, men att de turkcypriotiska ledarna vägrade att lämna ifrån sig livsmedlen.

Samtidigt som FN:s helikoptrar förde egna förnödenheter till Kokkina körde en dansk lastbil dit med filtar från Internationella Röda korset. Filtarna var avsedda för flyktingar som enligt reportaget hade sökt skydd i grottor runt byn.

Dagens Nyheter skrev vidare att vägran att dela med sig av förråden i Famagusta riskerade att stärka den grekcypriotiska uppfattningen att den turkiska sidan överdrev konsekvenserna av den ekonomiska blockaden för att uppnå politiska fördelar.

Samma dag rapporterades även från FN-högkvarteret i Nicosia att en finsk FN-officer hade observerat periskopet från en ubåt av okänd nationalitet utanför Kyrenia på Cyperns nordkust. Ubåten uppgavs ha befunnit sig omkring 500 meter från land innan den försvann västerut med en fart på cirka 12 knop.

Ypervorioi

Σουηδικό δημοσίευμα του 1964: «Οι Τουρκοκύπριοι ήθελαν να προκαλέσουν πείνα στα Κόκκινα για να αναγκάσουν την Τουρκία να επέμβει»

Σε δημοσίευμά της στις 14 Σεπτεμβρίου 1964, η σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter κατέγραφε την ένταση γύρω από τα Κόκκινα και την απόφαση του ΟΗΕ να χρησιμοποιήσει δικά του αποθέματα για τον ανεφοδιασμό της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Τουρκοκύπριοι ηγέτες στην Αμμόχωστο αρνήθηκαν να διαθέσουν τρόφιμα από τα αποθέματα της Ερυθράς Ημισελήνου, υποστηρίζοντας ότι «τα Κόκκινα είχαν ήδη λάβει το μερίδιό τους από τα περιορισμένα αποθέματα». 

Αξιωματικός του ΟΗΕ, ωστόσο, έδινε διαφορετική ερμηνεία: «Οι Τουρκοκύπριοι προφανώς επιδιώκουν να προκαλέσουν ένα επεισόδιο. Φαίνεται ότι θέλουν να δημιουργήσουν πείνα στα Κόκκινα, ώστε να αναγκάσουν την Τουρκία να στείλει πλοία με τρόφιμα και άλλα εφόδια», ανέφερε. 

Ο ίδιος συνέδεε την κατάσταση με τον κίνδυνο τουρκικής επέμβασης, ενώ ο ΟΗΕ αποφάσισε τελικά να στείλει ο ίδιος τρόφιμα ώστε να αποτραπεί περαιτέρω κλιμάκωση.

Ο ΟΗΕ έσπασε τον αποκλεισμό – εφοδιάστηκαν τα Κόκκινα

UPI, Λευκωσία, Κυριακή

Εφόδια από τα αποθέματα των ίδιων των δυνάμεων του ΟΗΕ μεταφέρθηκαν αεροπορικώς την Κυριακή στον τουρκοκυπριακό πληθυσμό του παραθαλάσσιου χωριού Κόκκινα, στη βορειοδυτική Κύπρο, αφού νωρίτερα την ίδια ημέρα οι Τουρκοκύπριοι στην Αμμόχωστο αρνήθηκαν να διαθέσουν τρόφιμα από τα δικά τους αποθέματα.

Δύο ελικόπτερα του ΟΗΕ, με Βρετανούς πιλότους, μετέφεραν περίπου δύο τόνους τροφίμων στους 1.500 κατοίκους των Κοκκίνων, μόλις μία ημέρα αφότου ο διοικητής των δυνάμεων του ΟΗΕ, στρατηγός Θιμάγια, είχε προειδοποιήσει ότι θα ξεσπούσε πραγματικός λιμός εάν η απομονωμένη τουρκοκυπριακή κοινότητα δεν λάμβανε νέες προμήθειες τροφίμων μέσα σε πέντε ημέρες.

Αξιωματικός του ΟΗΕ αποκάλυψε ότι Τουρκοκύπριοι ηγέτες αρνήθηκαν να μοιραστούν τα αποθέματα που βρίσκονταν στην Αμμόχωστο, παρότι υποστήριζαν ότι οι κάτοικοι των Κοκκίνων λιμοκτονούσαν. Η Ερυθρά Ημισέληνος, η μουσουλμανική αντίστοιχη οργάνωση του Ερυθρού Σταυρού, διέθετε 78 τόνους τροφίμων αποθηκευμένους στην Αμμόχωστο, στην ανατολική ακτή, στην άλλη πλευρά της Κύπρου.

Οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες στην Αμμόχωστο δήλωσαν ότι «τα Κόκκινα έχουν ήδη λάβει το μερίδιό τους από τα περιορισμένα αποθέματα της Ερυθράς Ημισελήνου». Σύμφωνα με τον στρατηγό Θιμάγια, τα Κόκκινα είχαν λάβει μόλις 2,5 τόνους τροφίμων από τις 5 Αυγούστου, ενώ οι ημερήσιες ανάγκες υπολογίζονταν σε τρεις τόνους.

— Οι Τουρκοκύπριοι προφανώς επιδιώκουν να προκαλέσουν ένα επεισόδιο. Φαίνεται ότι θέλουν να δημιουργήσουν λιμό στα Κόκκινα ώστε να εξαναγκάσουν την Τουρκία να στείλει πλοία με τρόφιμα και άλλες προμήθειες, δήλωσε ο αξιωματικός του ΟΗΕ.

Παρέπεμψε στη δήλωση του Προέδρου Μακαρίου στο τέλος της εβδομάδας, σύμφωνα με την οποία οποιαδήποτε τουρκική απόπειρα αποβίβασης προμηθειών θα είχε «τις σοβαρότερες συνέπειες». Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι Τούρκοι να αναγκαστούν να προχωρήσουν σε μια απελπισμένη ενέργεια, ο ΟΗΕ διέθεσε τα δικά του αποθέματα.

Πολιτικοί παρατηρητές δήλωσαν ότι η ταχύτητα με την οποία παρενέβη ο ΟΗΕ για να ανακουφίσει την έλλειψη τροφίμων στα Κόκκινα έδειχνε ότι στους κόλπους του Οργανισμού υπήρχε φόβος πως οποιαδήποτε καθυστέρηση θα μπορούσε να οδηγήσει σε τουρκική επέμβαση και να προκαλέσει μια καταστροφική κρίση.

Αναφέρθηκε ότι οι Ελληνοκύπριοι είχαν δώσει άδεια για τη μεταφορά προμηθειών από την Αμμόχωστο προς τα Κόκκινα και ότι φορτηγά βρίσκονταν έτοιμα να αναχωρήσουν το πρωί, όταν Τουρκοκύπριοι ηγέτες αρνήθηκαν να παραδώσουν τα τρόφιμα.

Την ίδια ώρα που τα ελικόπτερα του ΟΗΕ αναχωρούσαν με προμήθειες από τα δικά του αποθέματα, ένα δανικό φορτηγό κατευθύνθηκε προς τα Κόκκινα μεταφέροντας κουβέρτες, τις οποίες είχε διαθέσει ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός για τους πρόσφυγες που είχαν καταφύγει σε σπηλιές γύρω από το χωριό.

Η άρνηση των Τουρκοκύπριων ηγετών να μοιραστούν τα αποθέματα της Αμμοχώστου αναμενόταν να ενισχύσει την άποψη των Ελληνοκυπρίων ότι οι Τούρκοι υπερέβαλλαν τις συνέπειες του οικονομικού αποκλεισμού με σκοπό να επιτύχουν πολιτικά οφέλη.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας ανακοινώθηκε επίσης από το αρχηγείο του ΟΗΕ στη Λευκωσία ότι Φινλανδός αξιωματικός των Ηνωμένων Εθνών, ο Καλ Ρουσουβουόρι, είχε εντοπίσει το βράδυ του Σαββάτου το περισκόπιο υποβρυχίου άγνωστης εθνικότητας έξω από την περιοχή της Κερύνειας, στη βόρεια ακτή της Κύπρου.

Το υποβρύχιο βρισκόταν τότε σε απόσταση περίπου 500 μέτρων από την ακτή και εξαφανίστηκε προς τα δυτικά με ταχύτητα περίπου 12 κόμβων.

Αναδημοσιεύτηκε σε Κυπριακό ΜΜΕ

Συντακτική ομάδα 

Σουηδία:Γνωστός εγκληματίας στο επίκεντρο έρευνας για πιθανή εκλογική νοθεία στο Borlänge

 

Ένας άνδρας με εγκληματικό παρελθόν και σομαλική καταγωγή κατονομάζεται στην έρευνα ως ένα από τα κεντρικά πρόσωπα στην υπόθεση της φερόμενης εκλογικής νοθείας στο Μπορλένγκε.

Μαζί με ακόμη ένα κατονομαζόμενο πρόσωπο φέρεται να συγκέντρωνε ψηφοφόρους, ενώ οι δύο άνδρες παρατηρήθηκαν έξω από εκλογικά τμήματα με ψηφοδέλτια που είχαν ήδη σταυρωμένους υποψηφίους.

Σύμφωνα με στοιχεία της έρευνας, φέρονται να μετακινούνταν με ένα κόκκινο Toyota, το οποίο είναι καταχωρισμένο στο όνομα δημοτικού υπαλλήλου του Μπορλένγκε.

Η προκαταρκτική έρευνα για την πιθανή εκλογική νοθεία είχε ξεκινήσει ήδη κατά την περίοδο της πρόωρης ψηφοφορίας, ύστερα από ανώνυμη καταγγελία στην οποία κατονομάζονταν δύο πρόσωπα. Σύμφωνα με την καταγγελία, μετέφεραν ψηφοφόρους από κοινωνικά ευάλωτες περιοχές σε διάφορα εκλογικά τμήματα και τους έδιναν ψηφοδέλτια του Αριστερού Κόμματος με ήδη σημειωμένους υποψηφίους.

Κατά τη διάρκεια της αστυνομικής παρακολούθησης, ο υποψήφιος για το κοινοβούλιο Mohamed Ali και ο υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές Ahmed Abas Omar φωτογραφήθηκαν επίσης σε διάφορα σημεία και οι εικόνες αυτές περιλαμβάνονται στο υλικό της έρευνας.

Η Expressen αναφέρει ότι η αστυνομία θεωρεί πως ένας από τους δύο άνδρες που βρίσκονταν στο αυτοκίνητο είναι γνωστός εγκληματίας σομαλικής καταγωγής, γνωστός στις τοπικές αστυνομικές αρχές του Μπορλένγκε.

«Συγκέντρωναν ψηφοφόρους»

Σύμφωνα με την καταγγελία, ο άνδρας μαζί με ακόμη ένα άτομο από το Μπορλένγκε φέρονται να «συγκέντρωναν ψηφοφόρους σε αυτοκίνητο, όπου τους δίνονταν ψηφοδέλτια του Αριστερού Κόμματος με ήδη σταυρωμένους πολιτικούς».

Η τοπική αστυνομία περιγράφει τον άνδρα ως πρόσωπο που «επιβάλλει σεβασμό». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, έχει απασχολήσει επανειλημμένα τις αρχές λόγω εγκληματικής δραστηριότητας, της επιρροής του στην τοπική κοινωνία και της σωματικής του διάπλασης.

Σε απόφαση του Πρωτοδικείου του Φάλουν περιγράφεται ως «πολύ ψηλός και μεγαλόσωμος άνδρας».

Ο άνδρας είναι επίσης συγγενής του υποψηφίου για το δημοτικό συμβούλιο Ahmed Abas Omar.

Οι μεταφορές ψηφοφόρων προς τα εκλογικά τμήματα είχαν προκαλέσει αντιδράσεις και μέσα στη σομαλική κοινότητα.

«Είναι γνωστός εγκληματίας. Τους βοήθησε με ψηφοφόρους», αναφέρει πηγή με γνώση της υπόθεσης.

«Πήγαιναν και έρχονταν με αυτοκίνητα στο εκλογικό τμήμα μεταφέροντας κόσμο. Ήταν αυτός και ένας μεγαλύτερος σε ηλικία άνδρας».

Σε έκθεση του 2021, ο συγκεκριμένος άνδρας περιγραφόταν ως «άστεγος και χωρίς εισόδημα».

Καταδίκες για επίθεση και παρεμπόδιση της δικαιοσύνης

Ο άνδρας έχει καταδικαστεί, μεταξύ άλλων, για σωματική επίθεση και για παρέμβαση σε δικαστική διαδικασία. Πέρυσι είχε επίσης θεωρηθεί ύποπτος για ληστεία, όμως η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο.

Το 2021 κατηγορήθηκε για βαριά σωματική βλάβη και για ακόμη μία περίπτωση παρεμπόδισης της δικαιοσύνης, λίγο μετά την αποφυλάκισή του.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην υπόθεση έπαιξαν σημαντικό ρόλο παράλληλες δομές επίλυσης διαφορών μέσα στη σομαλική κοινότητα.

Η υπόθεση είχε, σύμφωνα με την Expressen, υπόβαθρο που σχετιζόταν με ζητήματα «τιμής». Το θύμα είχε κατονομάσει τον άνδρα ως έναν από τους δύο ανθρώπους που τον χτύπησαν και τον κλώτσησαν. Αργότερα όμως επικοινώνησε με την αστυνομία και θέλησε να αποσύρει την καταγγελία, λέγοντας ότι το ζήτημα είχε διευθετηθεί μέσω μιας σομαλικής διαδικασίας επίλυσης της διαφοράς.

Σύμφωνα με την αστυνομία, η λεγόμενη «Do-A» αποτελεί παράλληλη διαδικασία απονομής δικαιοσύνης.

Η εισαγγελία προχώρησε παρ’ όλα αυτά σε δίωξη για βαριά σωματική βλάβη και παρεμπόδιση της δικαιοσύνης, όμως το δικαστήριο αθώωσε τον κατηγορούμενο.

«Δεν θέλω να μιλήσω στην εφημερίδα»

Η Expressen αναφέρει ότι προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον άνδρα χωρίς αποτέλεσμα. Ο δεύτερος άνδρας αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τις μεταφορές ψηφοφόρων.

«Όχι, δεν θέλω να μιλήσω στην εφημερίδα. Είσαι αστυνομικός ή τι; Κανένα σχόλιο, γεια», είπε.

Η αρχική προκαταρκτική έρευνα για πιθανή εκλογική νοθεία, η οποία βρισκόταν σε εξέλιξη στις αρχές Σεπτεμβρίου, είχε τεθεί στο αρχείο από τον εισαγγελέα λόγω προβλημάτων στην απόδειξη των καταγγελιών.

Το κόκκινο Toyota Corolla που χρησιμοποιούσαν οι δύο κατονομαζόμενοι άνδρες δεν ερευνήθηκε ποτέ, καθώς ο εισαγγελέας δεν διέταξε έρευνα του οχήματος. Σύμφωνα με την Expressen, αυτό προκάλεσε εσωτερική κριτική στην αστυνομία.

«Θα βρισκόμασταν σε διαφορετική κατάσταση σήμερα εάν ο εισαγγελέας είχε κινηθεί πιο επιθετικά από την αρχή», δήλωσε αστυνομικός με γνώση της υπόθεσης.

Το αυτοκίνητο είναι καταχωρισμένο στο όνομα υπαλλήλου του Δήμου Μπορλένγκε, ο οποίος είναι συγγενικό πρόσωπο ενός από τους άνδρες που αναφέρονται στην έρευνα.

Ο ιδιοκτήτης του οχήματος δηλώνει ότι είχε δανείσει το αυτοκίνητο τόσο σε ένα από τα κατονομαζόμενα πρόσωπα όσο και σε άλλους.

Η Expressen είχε αποκαλύψει επίσης ότι ο Mohamed Ali, μέχρι πρόσφατα άγνωστος πολιτικά, είχε λάβει πριν από δύο χρόνια αρνητική απόφαση στην αίτησή του για σουηδική υπηκοότητα, επειδή, σύμφωνα με τη Μεταναστευτική Υπηρεσία, δεν πληρούσε το κριτήριο του «έντιμου τρόπου ζωής», λόγω χρεών και ανεπαρκούς προθυμίας αποπληρωμής.

Τον Φεβρουάριο, ωστόσο, η αίτησή του εγκρίθηκε και μπόρεσε να θέσει υποψηφιότητα για το κοινοβούλιο.

Αφού έγινε γνωστό ότι εξελέγη με 648 προσωπικούς σταυρούς, ξεπερνώντας μεταξύ άλλων την εκπρόσωπο του Αριστερού Κόμματος για θέματα κλιματικής πολιτικής Kajsa Fredholm, η Εθνική Μονάδα Καταπολέμησης της Διαφθοράς αποφάσισε να ανοίξει εκ νέου την έρευνα.

Η υπόθεση αφορά υποψίες για αθέμιτη επιρροή κατά την ψηφοφορία, ενώ την έρευνα έχει αναλάβει πλέον η μονάδα καταπολέμησης της διαφθοράς της Εθνικής Επιχειρησιακής Διεύθυνσης της σουηδικής αστυνομίας, Noa.

Ο εισαγγελέας Oskar Edvardsson δήλωσε ότι μέχρι την Τετάρτη κανείς δεν είχε επισήμως ενημερωθεί ότι θεωρείται ύποπτος.

Πέρα από τα δύο πρόσωπα που περιλαμβάνονταν στην προηγούμενη έρευνα, υπάρχει πλέον και τρίτο ύποπτο πρόσωπο, επίσης για αθέμιτη επιρροή κατά την ψηφοφορία.

Στην απόφαση του εισαγγελέα αναφέρεται ότι «υπάρχει λόγος να θεωρηθεί ότι έχει διαπραχθεί αδίκημα που διώκεται αυτεπαγγέλτως».

Συντακτική ομάδα 

Δανία:Οικονομική ανάπτυξη 4% κόντρα στην παγκόσμια αβεβαιότητα – «Μην υπερθερμάνετε την οικονομία», προειδοποιεί η Εθνική Τράπεζα

   

Η δανική οικονομία αψηφά τους δασμούς και τη διεθνή αβεβαιότητα και αναπτύσσεται με ρυθμό 4% φέτος, ενώ η θετική πορεία αναμένεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Αυτό είναι το βασικό μήνυμα της τελευταίας πρόβλεψης της Εθνικής Τράπεζας της Δανίας. Παράλληλα, η Τράπεζα προειδοποιεί ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι πιο συγκρατημένη στις δαπάνες και να αποφύγει μέτρα που θα ενισχύσουν περαιτέρω τη ζήτηση στην οικονομία.

Η δραστηριότητα στη δανική οικονομία παραμένει ισχυρή, με τον αριθμό των εργαζομένων να αυξάνεται και την ανεργία να παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Παρά τον υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, δεν υπάρχουν ενδείξεις αυξανόμενων πιέσεων στους μισθούς ή στις τιμές. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι μεγάλο μέρος της αύξησης της παραγωγής πραγματοποιείται στο εξωτερικό και, κατά συνέπεια, χρησιμοποιεί σε περιορισμένο βαθμό εργατικό δυναμικό και πόρους στη Δανία, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Εθνικής Τράπεζας με τίτλο «Προοπτικές για τη δανική οικονομία».

Ο Christian Kettel Thomsen είναι από το 2023 διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Δανίας.

Η υψηλή ανάπτυξη του τελευταίου έτους οφείλεται κυρίως στην «εξαιρετική επιτυχία» της φαρμακευτικής βιομηχανίας, και ιδιαίτερα στις πωλήσεις και την παραγωγή της Novo Nordisk στην αμερικανική αγορά στις αρχές του έτους.

Ωστόσο, θετική ήταν η εξέλιξη και στους περισσότερους άλλους κλάδους της οικονομίας, μεταξύ άλλων επειδή η διεθνής οικονομία κινήθηκε καλύτερα από ό,τι αναμενόταν. Παράλληλα, οι δανικές εξαγωγικές επιχειρήσεις κατάφεραν να αυξήσουν τα μερίδιά τους στις διεθνείς αγορές.

Το επόμενο διάστημα, οι πιέσεις στην οικονομία αναμένεται να είναι «ουδέτερες», δηλαδή η οικονομία δεν θεωρείται ούτε υπερθερμασμένη ούτε αδύναμη. Ωστόσο, σύμφωνα με την Εθνική Τράπεζα, υπάρχουν περιορισμένα περιθώρια για περαιτέρω αύξηση της παραγωγής χωρίς να προκληθεί άνοδος των μισθών και του πληθωρισμού.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή πιέζει προς τα πάνω τον πληθωρισμό

Ο πληθωρισμός στη Δανία έχει αυξηθεί εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή και αναμένεται να συνεχίσει την ανοδική του πορεία κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

Μέχρι πρόσφατα ο πληθωρισμός παρέμενε κάτω από το 2%, όμως τον Αύγουστο αυξήθηκε στο 2,0% σε ετήσια βάση.

Το ποσοστό αυτό συγκρατείται, ωστόσο, από προσωρινές μειώσεις φόρων, μεταξύ άλλων στην ηλεκτρική ενέργεια. Αν εξαιρεθούν αυτές οι μειώσεις, ο πληθωρισμός τον Αύγουστο ανερχόταν στο 2,8%, σύμφωνα με την Εθνική Τράπεζα.

Μέχρι στιγμής, οι υψηλές τιμές της ενέργειας έχουν επηρεάσει σε περιορισμένο βαθμό τις τιμές άλλων προϊόντων και υπηρεσιών, ενώ μακροπρόθεσμα ο πληθωρισμός αναμένεται να επιστρέψει σε χαμηλά και σταθερά επίπεδα.

Ωστόσο, η αβεβαιότητα παραμένει μεγάλη και ο πληθωρισμός θα μπορούσε να αυξηθεί περισσότερο από ό,τι προβλέπεται, προειδοποιεί η Εθνική Τράπεζα.

Έκκληση προς την κυβέρνηση για προσοχή

Η δημοσιονομική πολιτική της Δανίας γίνεται σημαντικά πιο χαλαρή φέτος και κατά το 2027, μεταξύ άλλων λόγω της αύξησης των αμυντικών δαπανών.

Η ίδια η κυβέρνηση υπολογίζει ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα, προσαρμοσμένο στην οικονομική συγκυρία, θα φτάσει φέτος στο 0,7% του ΑΕΠ, καταγράφοντας το πρώτο έλλειμμα από το 2010.

Το επόμενο έτος, το διαρθρωτικό έλλειμμα αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο, στο 0,9% του ΑΕΠ.

Παραμένει, ωστόσο, αβέβαιο σε ποιο βαθμό η επεκτατική δημοσιονομική πολιτική θα αυξήσει τις πιέσεις στην οικονομία.

Καθώς υπάρχει μικρό περιθώριο αχρησιμοποίητης παραγωγικής δυναμικότητας και ο πληθωρισμός αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω — ιδιαίτερα εάν ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή κλιμακωθεί ή παραταθεί — η Εθνική Τράπεζα απευθύνει σαφή σύσταση προς την κυβέρνηση:

Να μην ενισχύσει τη ζήτηση περισσότερο από όσο ήδη προβλέπεται.

Η κυβέρνηση θα πρέπει επίσης να είναι προσεκτική και να μην αξιοποιήσει ολόκληρο το διαθέσιμο δημοσιονομικό περιθώριο, καθώς νέα μέτρα θα μπορούσαν να επιβαρύνουν τα δημόσια οικονομικά, ιδιαίτερα σε περίπτωση νέων απρόβλεπτων κρίσεων ή εάν αποδειχθεί ότι το διαθέσιμο οικονομικό περιθώριο είναι μικρότερο από ό,τι είχε αρχικά υπολογιστεί.

Συντακτική ομάδα 

Σπάνιοι θησαυροί της αρχαίας Ελλάδας στη Στοκχόλμη – Η «Οδύσσεια» ζωντανεύει στο Nordiska museet

Η αρχαία ελληνική τέχνη συναντά τη σκανδιναβική υφαντική παράδοση στη νέα μεγάλη έκθεση «Trådar» («Νήματα») του Nordiska museet στη Στοκχόλμη, η οποία ανοίγει τις πύλες της στις 22 Ιανουαρίου 2027.

Η έκθεση θα παρουσιάσει περισσότερα από 400 αντικείμενα, υφάσματα και εργαλεία υφαντικής από τη Σκανδιναβία και την Αρκτική, μαζί με σπάνιους αρχαιοελληνικούς θησαυρούς από μουσεία των ΗΠΑ, της Ιταλίας και της Ελλάδας.

Για πρώτη φορά στη Σκανδιναβία θα παρουσιαστεί ένα εντυπωσιακό αρχαίο ελληνικό ελαιοδοχείο που παραχωρεί το Metropolitan Museum of Art της Νέας Υόρκης. Στις παραστάσεις του απεικονίζονται γυναίκες να προετοιμάζουν και να πλένουν το μαλλί, να γνέθουν και να υφαίνουν.

Το αγγείο φιλοτεχνήθηκε από τον Ζωγράφο του Άμασι, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Αθήνα περίπου μεταξύ 560 και 515 π.Χ.

«Στο ελαιοδοχείο βλέπουμε ολόκληρη τη διαδικασία της ύφανσης εκείνης της εποχής. Οι παραστάσεις είναι λεπτομερείς και ακριβείς και δείχνουν πώς τα κορίτσια φροντίζουν και πλένουν το μαλλί και στη συνέχεια γνέθουν», εξηγεί η διευθύντρια του μουσείου, Sanne Houby-Nielsen.

Ένα ακόμη εξαιρετικό έκθεμα είναι ένα εικονογραφημένο αγγείο πόσης του 440 π.Χ., το οποίο προέρχεται από το Αρχαιολογικό Μουσείο του Chiusi στην Ιταλία.

Πάνω του απεικονίζονται δύο διάσημες σκηνές από την «Οδύσσεια». Στην πρώτη, η Πηνελόπη κάθεται μπροστά στον αργαλειό και συνομιλεί με τον γιο της, Τηλέμαχο. Στη δεύτερη παρουσιάζεται η στιγμή κατά την οποία ο μεταμφιεσμένος Οδυσσέας αναγνωρίζεται από την τροφό του.

Τα συγκεκριμένα αγγεία έχουν ιδιαίτερη σημασία και για την ιστορία της υφαντικής, καθώς περιλαμβάνουν από τις παλαιότερες γνωστές απεικονίσεις κατακόρυφων αργαλειών με βάρη.

Η Sanne Houby-Nielsen χαρακτηρίζει την έκθεση μοναδική:

«Κάτι παρόμοιο δεν θα μπορέσει κανείς εύκολα να το ζήσει ξανά. Πρόκειται πραγματικά για μια εμπειρία “once in a lifetime”».

Η «Trådar» δεν επικεντρώνεται όμως μόνο στα πολύτιμα αντικείμενα. Μέσα από ενδύματα, εργαλεία παραγωγής υφασμάτων, φωτογραφίες, ταινίες και ιστορικές μαρτυρίες επιχειρεί να αναδείξει τον τεράστιο ρόλο που είχαν η κλωστή και η ύφανση στην ανθρώπινη ζωή επί χιλιάδες χρόνια.

Παράλληλα, η έκθεση επιχειρεί να φέρει στο προσκήνιο τις γυναίκες και τα κορίτσια που εργάστηκαν στους αργαλειούς αλλά παρέμειναν ανώνυμα στην Ιστορία.

«Θέλω να τονίσω ότι η “Trådar” δεν είναι μια “χαριτωμένη” έκθεση. Είναι δραματική. Είναι επίσης μια μορφή δικαίωσης για όλες τις γυναίκες που παρέμειναν ανώνυμες μέσα στην Ιστορία και, όχι λιγότερο, για τα μικρά κορίτσια που στέκονταν στον αργαλειό. Τώρα φωτίζουμε τις ιστορίες τους», σημειώνει η Sanne Houby-Nielsen.

Η έκθεση αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες παραγωγές του Nordiska museet των τελευταίων ετών και φιλοδοξεί να ενώσει μέσα από ένα κοινό «νήμα» τον αρχαίο ελληνικό κόσμο με τη σκανδιναβική ιστορία και παράδοση.

Συντακτική ομάδα 

Σουηδοί φίλαθλοι βλέπουν την αγαπημένη τους ομάδα χόκεϊ από την Κύπρο – Παράδοση η πρεμιέρα της BIK Karlskoga

Για τη Malin και τον Jonas Nyström, η παρακολούθηση της πρεμιέρας της σουηδικής ομάδας χόκεϊ BIK Karlskoga από την Κύπρο έχει γίνει πλέον παράδοση.

Το ζευγάρι περνά δύο εβδομάδες στην Κύπρο κάθε Σεπτέμβριο από το 2018. Το ταξίδι ξεκίνησε ως γαμήλιο δώρο από τον πατέρα του Jonas, Rolf, ο οποίος είχε σχεδόν 20 χρόνια παρουσίας στη διοίκηση της BIK.

«Από τότε το συνεχίσαμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, παρότι χάνουμε τον πρώτο αγώνα της σεζόν», λέει ο Jonas.

Η Malin εξηγεί ότι αυτή η εποχή είναι ιδανική για διακοπές στο νησί:

«Είναι πραγματικά πολύ ωραία αυτή την περίοδο. Τον Αύγουστο κάνει υπερβολική ζέστη».

Το ζευγάρι παρακολούθησε την πρεμιέρα από το δωμάτιο του ξενοδοχείου, όπου η BIK ηττήθηκε με 3–4 από την Kalmar.

«Φαινόταν ότι η ομάδα δεν είχε ακόμη βρει ρυθμό. Δεν μπορείς να απαιτείς πολλά στον πρώτο αγώνα», σχολίασε ο Jonas.

Την επόμενη ημέρα οι δύο φίλαθλοι είδαν την BIK να νικά τη Västerås με 3–2.

Παρά τις διακοπές τους στην Κύπρο, παραμένουν πιστοί στην αγαπημένη τους ομάδα χόκεϊ.

«Κανονικά είμαστε σχεδόν σε όλους τους εντός έδρας αγώνες», λέει η Malin.

Όταν επιστρέψουν στη Σουηδία, θα βρεθούν ξανά στη Nobelhallen για τον αγώνα με τη Leksand στις 2 Οκτωβρίου.

Συντακτική ομάδα 

Σουηδία: 126 ιερείς λένε «όχι» στον εξαναγκασμό τέλεσης γάμων ομόφυλων ζευγαριών – Φόβοι για διχασμό στην Εκκλησία

Έντονες αντιδράσεις προκαλεί στη Σουηδία πρόταση που αφορά την τέλεση γάμων ομόφυλων ζευγαριών. Συνολικά 126 ιερείς της Εκκλησίας της Σουηδίας ζητούν να μην υποχρεώνονται οι ιερείς να τελούν τέτοιους γάμους, προειδοποιώντας για διχασμό και αποχωρήσεις από την Εκκλησία.

Η επιστολή αντίδραση αναγράφει τα εξής:

"Εμείς οι 126 που υπογράφουμε αυτή την επιστολή έχουμε δύο πράγματα κοινά: είμαστε χριστιανοί και έχουμε χειροτονηθεί ιερείς στην Εκκλησία της Σουηδίας.

Κάποιοι από εμάς τελούμε με χαρά γάμους ζευγαριών του ίδιου φύλου, ενώ άλλοι παραμένουμε σταθεροί στην πεποίθηση ότι ο γάμος είναι μεταξύ άνδρα και γυναίκας.

Όλοι μας έχουμε συγγενείς, φίλους, συναδέλφους και ενορίτες που είναι ΛΟΑΤΚΙΑ+ και, στους ίδιους κύκλους, εξίσου πολλούς ανθρώπους που πιστεύουν στην ιδιαίτερη σημασία του γάμου μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Κάποιοι από εμάς είναι ή θα μπορούσαν να είναι queer. Από όσο γνωρίζουμε, κανείς μας δεν έχει κάνει διακρίσεις ή δεν έχει φερθεί με τρόπο που να αποκλείει οποιονδήποτε.

Και θέλουμε να σου πούμε, αγαπητό μέλος της Εκκλησιαστικής Συνόδου, ότι δεν στηρίζουμε την πρόταση 2026:76.

Παραθέτουμε επτά διαφορετικούς λόγους, οι οποίοι έχουν διαφορετική βαρύτητα για τον καθένα από εμάς:

1. Η σημερινή ρύθμιση που ισχύει από το 2009 λειτουργεί επαρκώς.
Θεωρούμε ότι η Εκκλησία της Σουηδίας έχει σαφή θέση για τον γάμο και ότι τίποτε στη σημερινή τάξη δεν είναι ασαφές για εμάς τους ιερείς:

Οι ιερείς έχουν το δικαίωμα να τελούν γάμους.
Η Εκκλησία έχει την υποχρέωση να εξασφαλίζει την τέλεση γάμου.
Δεν υπάρχει εξαναγκασμός και κανένα ομόφυλο ζευγάρι δεν έχει στερηθεί τον γάμο εξαιτίας του φύλου του.

2. Θέλουμε να συνεχίσουμε να αποτελούμε μέρος της μεγάλης παγκόσμιας Εκκλησίας.
Δεν θεωρούμε ότι το να είναι μια Εκκλησία «προοδευτική» αποτελεί αυτοσκοπό, ιδιαίτερα όταν αυτό μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τις οικουμενικές συμφωνίες και τις σχέσεις μας, τόσο διεθνώς όσο και στο εσωτερικό της χώρας.

3. Γνωρίζουμε πολλούς ιερείς, γυναίκες και άνδρες, που πιστεύουν ότι ο γάμος είναι μεταξύ άνδρα και γυναίκας και ταυτόχρονα κηρύττουν καθαρά και με συνέπεια τον λόγο του Θεού, διαχειρίζονται ορθά τα μυστήρια και επιδιώκουν να αντιμετωπίζουν όλους τους ανθρώπους με σεβασμό.

Κάποιοι από εμάς είμαστε αυτοί οι ιερείς. Αλλά ακόμη και όσοι έχουμε καταλήξει σε διαφορετικά συμπεράσματα στεκόμαστε ενωμένοι και αλληλέγγυοι προς τους συναδέλφους μας.

Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη, όμως και μόνο το γεγονός ότι ένας ιερέας έχει τη λεγόμενη κλασική αντίληψη περί γάμου δεν τον καθιστά λιγότερο πιστό στην αποστολή του — ούτε δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να δυσχεραίνει την υπηρεσία του.

4. Η ψυχική κατάσταση όλων των ανθρώπων, ακόμη και των ιερέων, επηρεάζεται όταν απειλούνται ώστε να κάνουν κάτι που θεωρούν λανθασμένο.

Και ακόμη περισσότερο όταν η πεποίθησή τους πηγάζει από την επιθυμία να ακολουθούν τον Θεό.

Όσο κι αν θέλουμε να υπηρετούμε την ενορία και όσο μεγάλη αγάπη κι αν έχουμε για τους ανθρώπους, μια κουλτούρα εξαναγκασμού επηρεάζει την ευημερία μας. Και οι ιερείς που δεν είναι καλά δεν μπορούν να είναι καλοί ποιμένες και κήρυκες.

Απλώς δεν είναι βιώσιμο.

5. Δεν είναι μόνο οι ιερείς που επηρεάζονται από την αλλαγή της θεολογίας της Εκκλησίας που προτείνεται.

Πολλές μορφές πνευματικότητας και εκκλησιαστικά ρεύματα που έως σήμερα άνθιζαν μέσα στην Εκκλησία μας κινδυνεύουν, εξαιτίας αυτής της πρότασης, να αναγκαστούν να αποχωρήσουν.

Πολλά μέλη της Εκκλησίας και νέοι άνθρωποι που αναζητούν την πίστη επίσης κινδυνεύουν να απομακρυνθούν, όταν δεν βρίσκουν πλέον στην Εκκλησία το πνευματικό σπίτι που αναζητούν.

Εάν ο στόχος είναι να γίνει η Εκκλησία πιο ανοιχτή και συμπεριληπτική, ο δρόμος δεν είναι να γίνει πιο μονόπλευρη.

6. Μια υγιής Εκκλησία πρέπει να αντέχει τις διαφορετικές απόψεις και την τεκμηριωμένη κριτική.

Οι ιερείς πρέπει να μπορούν να είναι ειλικρινείς χωρίς να κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν άπιστοι προς την Εκκλησία ή «δύσκολοι».

Θέλουμε να εργαστούμε για μια κουλτούρα στην οποία οι άνθρωποι τολμούν να μιλούν ανοιχτά, ακούνε ο ένας τον άλλον και μπορούν να διαφωνούν χωρίς φόβο.

Αυτό δεν είναι σύγκρουση — είναι προϋπόθεση για την εμπιστοσύνη, την υπευθυνότητα και μια ζωντανή Εκκλησία.

7. Δεν πιστεύουμε ότι ένας “εξαναγκασμός τέλεσης γάμων” είναι καλός για κανέναν — και ίσως οι μεγαλύτερες αρνητικές συνέπειες να αφορούν τα ίδια τα ομόφυλα ζευγάρια που παντρεύονται.

Δεν θα μπορούν να είναι βέβαια ότι ο ιερέας που τελεί τον γάμο τους στηρίζει πραγματικά τη σχέση τους.

Εάν αργότερα ανακαλύψουν ότι ο ιερέας ενήργησε ενάντια στη θέληση και στις πεποιθήσεις του, υπό την απειλή να χάσει το δικαίωμα να υπηρετεί ως ιερέας, πώς θα αισθανθούν;

Προτάσεις που κινδυνεύουν να οδηγήσουν στο να αποτελεί η Εκκλησία μας μικρότερο μέρος της παγκόσμιας εκκλησιαστικής κοινότητας, να απομακρύνουν διαφορετικές μορφές πνευματικότητας και μέλη της Εκκλησίας, να οδηγήσουν σε λιγότερες χειροτονίες ιερέων και, μακροπρόθεσμα, σε αποχωρήσεις ή απομακρύνσεις ιερέων, να περιορίσουν την ανοιχτή συζήτηση και να επιδεινώσουν το κλίμα διαλόγου, αλλά και να δημιουργήσουν αβεβαιότητα ακόμη και στους ΛΟΑΤΚΙΑ+ ανθρώπους τους οποίους υποτίθεται ότι θέλουν να προστατεύσουν — δεν αποτελούν τον σωστό δρόμο για την Εκκλησία.

Γι’ αυτό απευθύνουμε έκκληση σε εσένα, ως μέλος της Εκκλησιαστικής Συνόδου, να ψηφίσεις κατά κάθε προσπάθειας που οδηγεί σε μεγαλύτερη πόλωση γύρω από το ζήτημα του γάμου και να επιτρέψεις στην Εκκλησία να διατηρήσει τη σημερινή ανοιχτή τάξη, η οποία έχει λειτουργήσει αρκετά καλά εδώ και 17 χρόνια.

Για την ενότητα, το εύρος και το μέλλον της Εκκλησίας.

Θα μπορούσαμε να είμαστε πολύ περισσότεροι, όμως αρκετοί συνάδελφοί μας δεν τόλμησαν να υπογράψουν, φοβούμενοι ότι οι ίδιοι ή οι οικογένειές τους μπορεί να υποστούν αντίποινα.

Η σιωπή δεν σημαίνει πάντοτε συμφωνία. Μπορεί να βασίζεται στον φόβο, και τότε δεν έχετε μια αληθινή εικόνα της πραγματικότητας.

Γι’ αυτό θελήσαμε να σας γράψουμε και να σας παρουσιάσουμε τη δική μας οπτική.

Η ειρήνη του Θεού και κάθε καλό."

Συντακτική ομάδα 

Σουηδία: Τέλος το χοιρινό σε φυλακή – Η διοίκηση λέει ότι «σχεδόν κανείς δεν το τρώει»

Η φυλακή Hällby αφαίρεσε το χοιρινό από το μενού, επειδή, σύμφωνα με τη σουηδική Υπηρεσία Φυλακών και Επιτήρησης, σχεδόν κανένας από τους κρατούμενους δεν το τρώει. Η απόφαση έχει προκαλέσει δυσαρέσκεια τόσο μεταξύ των κρατουμένων όσο και του προσωπικού.

Ένας σωφρονιστικός υπάλληλος της φυλακής αμφισβητεί την απόφαση να καταργηθεί μια φθηνή επιλογή κρέατος, την ίδια στιγμή που η υπηρεσία καλείται να κάνει οικονομίες, σύμφωνα με το Kriminalvårdsmagasinet.

Η Hällby είχε στο παρελθόν σταματήσει να σερβίρει και γάλα, κάτι που, σύμφωνα με τον εργαζόμενο, έγινε για λόγους εξοικονόμησης χρημάτων.

Ο σωφρονιστικός υπάλληλος επισημαίνει ότι το χοιρινό κοστίζει σημαντικά λιγότερο από το βοδινό και ότι υπάρχουν ήδη εναλλακτικές επιλογές για όσους δεν θέλουν να καταναλώνουν χοιρινό κρέας.

— Θεωρώ ανόητο να αφαιρείται η φθηνότερη επιλογή, δηλώνει στην εφημερίδα.

Ο εκπρόσωπος Τύπου της σουηδικής Υπηρεσίας Φυλακών και Επιτήρησης, Olaf Zobel, επικαλείται τις διατροφικές συνήθειες των κρατουμένων.

— Ο λόγος για τον οποίο η φυλακή Hällby αφαίρεσε το χοιρινό είναι ότι σχεδόν κανένας από τους κρατούμενους δεν τρώει χοιρινό κρέας, ανέφερε στο Kriminalvårdsmagasinet.

Ωστόσο, αρκετοί κρατούμενοι επικοινώνησαν με το περιοδικό και εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους για την απόφαση.

Σύμφωνα με την Υπηρεσία Φυλακών, κάθε φυλακή και κάθε κέντρο προσωρινής κράτησης αποφασίζει ξεχωριστά για το φαγητό που σερβίρει. Δεν υπάρχουν εθνικοί κανόνες σχετικά με το χοιρινό κρέας.

Παραμένει άγνωστο εάν και άλλες φυλακές ή κέντρα κράτησης έχουν λάβει παρόμοια απόφαση.

Συντακτική ομάδα 

Σουηδία: Αλλάζει η Καινή Διαθήκη – «Αδελφοί και αδελφές», γυναίκα η Ιουνία και ο Ιούδας πλέον «παραδίδει» τον Ιησού

Η νέα σουηδική μετάφραση της Καινής Διαθήκης φέρει έντονα τη σφραγίδα της σύγχρονης πολιτικής και επιδιώκει να κάνει τη Βίβλο «πιο συμπεριληπτική». Ο Ιούδας δεν «προδίδει» πλέον τον Ιησού αλλά τον «παραδίδει», ο συνεργάτης του Παύλου Ιουνίας γίνεται Ιουνία και στους «αδελφούς» προστίθενται και οι «αδελφές».

— Η έμφυλη ιεραρχία εξουσίας που υπήρχε τότε πρέπει να είναι ορατή, λέει ο Anders Göranzon της Σουηδικής Βιβλικής Εταιρείας.

Η NT 2026 παρουσιάζεται την Πέμπτη στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου του Γκέτεμποργκ και αποτελεί την πρώτη νέα σουηδική μετάφραση της Καινής Διαθήκης εδώ και περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες.

Οι ίδιες οι οδηγίες της Βιβλικής Εταιρείας αναφέρουν ότι πρέπει να επιδιώκεται η χρήση «συμπεριληπτικής γλώσσας».

Η πιο εντυπωσιακή αλλαγή αφορά τον Ιούδα. Σε παλαιότερες μεταφράσεις «προδίδει» τον Ιησού, ενώ ο Πιλάτος τον «παραδίδει». Επειδή όμως στο ελληνικό πρωτότυπο χρησιμοποιείται το ίδιο ρήμα, στη νέα μετάφραση και οι δύο πλέον «παραδίδουν» τον Ιησού, σύμφωνα με τη Dagens Nyheter.

Το άρθρο χαρακτηρίζει ως το πιο σαφώς αριστερό ιδεολογικά νέο στοιχείο την περίπτωση του συνεργάτη του Παύλου, Ιουνία. Σε προηγούμενες σουηδικές μεταφράσεις το πρόσωπο παρουσιαζόταν ως άνδρας. Στην NT 2026 ο συνεργάτης ονομάζεται πλέον Ιουνία και περιγράφεται ως γυναίκα. Ο Αρχιεπίσκοπος Martin Modéus χαρακτηρίζει την αλλαγή «διόρθωση», με βάση τη σχετική έρευνα.

Εκσυγχρονίζεται επίσης ο τρόπος με τον οποίο ο Παύλος απευθύνεται στους πιστούς. Εκεί όπου προηγουμένως μιλούσε στους «αδελφούς», τώρα γίνεται αναφορά σε «αδελφούς και αδελφές». Η ουδέτερη ως προς το φύλο αντωνυμία hen δεν εισάγεται πάντως αυτή τη φορά.

Ο Anders Göranzon της Βιβλικής Εταιρείας αναγνωρίζει ότι κάθε μετάφραση επηρεάζεται από την εποχή της.

— Θα ήταν αφελές να πιστεύουμε ότι μια μετάφραση δεν επηρεάζεται από το πνεύμα της εποχής, δηλώνει στη DN.

Αναφερόμενος στους ρόλους των φύλων κατά τη βιβλική εποχή, προσθέτει:

— Η έμφυλη ιεραρχία εξουσίας που υπήρχε τότε πρέπει να είναι ορατή.

Παράλληλα, η Κυριακή Προσευχή αρχίζει πλέον με τη φράση «Πατέρα μας στον ουρανό!», αντί του παλαιότερου «Πατέρα μας, εσύ που βρίσκεσαι στον ουρανό».

Η NT 2026 δεν έχει ακόμη εγκριθεί για χρήση στις ακολουθίες της Εκκλησίας της Σουηδίας. Ωστόσο, η Εκκλησία έχει ήδη αποφασίσει να διανείμει 200.000 αντίτυπα κατά την πρώτη Κυριακή της Advent.

Συντακτική ομάδα 

Σουηδία:Δύο πολιτικοί του Αριστερού Κόμματος αποσύρονται προσωρινά μετά τις υποψίες για εκλογική νοθεία

 

Οι πολιτικοί του Αριστερού Κόμματος (Vänsterpartiet), Mohamed Abdukardir Ali και Ahmed Abas Omar, ήταν εκείνοι που προκάλεσαν τη μεγαλύτερη έκπληξη στο Μπορλένγκε, εξασφαλίζοντας την εκλογή τους χάρη στους σταυρούς προτίμησης.

Μετά τις καταγγελίες και τις υποψίες για εκλογική νοθεία, και οι δύο αποφάσισαν να απέχουν προσωρινά από τα καθήκοντά τους.

«Πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρές κατηγορίες για όλους όσοι εμπλέκονται», έγραψε σε μήνυμά της η γραμματέας του Αριστερού Κόμματος, Maria Forsberg.

Το Αριστερό Κόμμα τοποθετείται τώρα για πρώτη φορά σχετικά με την έρευνα για πιθανή εκλογική νοθεία στο Μπορλένγκε.

«Συμφωνήσαμε ότι ο Mohamed Abdukardir Ali θα απέχει προσωρινά και δεν θα ασκήσει καθήκοντα βουλευτή από την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου, λόγω της συνεχιζόμενης έρευνας για εκλογική νοθεία. Πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρές κατηγορίες για όλους όσοι εμπλέκονται», δήλωσε η Maria Forsberg στο Aftonbladet.

Σε εξέλιξη προκαταρκτική έρευνα

Ο Mohamed Abdukardir Ali βρισκόταν στην ένατη θέση του ψηφοδελτίου του Αριστερού Κόμματος στην περιφέρεια Νταλάρνα. Έλαβε τόσο μεγάλο αριθμό σταυρών προτίμησης ώστε κατάφερε να εκλεγεί στο σουηδικό κοινοβούλιο.

Τη Δευτέρα, ο εισαγγελέας επιβεβαίωσε ότι έχει ξεκινήσει προκαταρκτική έρευνα για ύποπτη εκλογική νοθεία. Μέχρι στιγμής, κανένα πρόσωπο δεν έχει επισήμως χαρακτηριστεί ύποπτο.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Aftonbladet, η αστυνομία πραγματοποιούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα επιχείρηση παρακολούθησης στην Νταλάρνα. Πηγές αναφέρουν ότι ένα άτομο καταγράφηκε επανειλημμένα να πραγματοποιεί αναλήψεις μετρητών από ΑΤΜ και στη συνέχεια φέρεται να μοίραζε χρήματα και ψηφοδέλτια σε ψηφοφόρους.

«Θα συνδράμουμε στην έρευνα»

«Εάν μπορούμε να βοηθήσουμε με οποιονδήποτε τρόπο στην έρευνα, θα το κάνουμε. Δεν μπορώ να τονίσω αρκετά πόσο σοβαρά αντιμετωπίζουμε την υπόθεση και χαιρετίζουμε το γεγονός ότι πλέον διερευνάται», συνέχισε η γραμματέας του Αριστερού Κόμματος.

Αργότερα το βράδυ, ο Ahmed Abas Omar, ο οποίος εξελέγη στο δημοτικό συμβούλιο του Μπορλένγκε με 343 σταυρούς, επιβεβαίωσε ότι και ο ίδιος αποσύρεται προσωρινά.

Και το όνομά του εμφανίζεται στην έρευνα για την πιθανή εκλογική νοθεία.

«Μπορώ να το επιβεβαιώσω. Απέχω προσωρινά μέχρι να διερευνηθούν όλα και να ξεκαθαρίσει πλήρως η υπόθεση», δήλωσε στην εφημερίδα Borlänge Tidning.

Ο Klas Holmgren, μέλος της διοίκησης του Αριστερού Κόμματος στο Μπορλένγκε, δήλωσε ότι η απόφαση θα ισχύει για όσο διάστημα συνεχίζεται η έρευνα.

«Πήρε απλώς μια συνετή απόφαση, από κοινού με εμάς», είπε.

«Δεν χρειάστηκε καμία πίεση από την πλευρά μας. Ήταν εύκολο να συμφωνήσουμε μαζί του. Πρόκειται πραγματικά για κοινή συμφωνία».

Στην ερώτηση εάν ο Ahmed Abas Omar δεν θα αναλάβει τη θέση του στο δημοτικό συμβούλιο, απάντησε:

«Όχι, όσο βρίσκεται σε εξέλιξη η έρευνα. Δεν έχουμε ιδέα αν θα ολοκληρωθεί σε δύο ώρες ή αν θα συνεχιστεί για τρία χρόνια».

Η επικεφαλής του Αριστερού Κόμματος, Nooshi Dadgostar, αρνήθηκε να σχολιάσει.

Το Aftonbladet έχει προσπαθήσει να επικοινωνήσει με τον Mohamed Abdukardir Ali.

Συντακτική ομάδα 

Νορβηγία: «Βουτιά» στην τιμή της μηνιαίας κάρτας – Από 655 στις 495 κορώνες στο Όσλο

Από την 1η Νοεμβρίου, η τιμή της μηνιαίας κάρτας μετακίνησης στο Όσλο μειώνεται από τις 655 στις 495 νορβηγικές κορώνες. Η μείωση της τιμής θα ισχύσει αρχικά για έξι μήνες.

Η απόφαση για τη μείωση ελήφθη μετά τη συμφωνία για τον προϋπολογισμό που πέτυχαν τον Ιούνιο στο νορβηγικό Κοινοβούλιο το Εργατικό Κόμμα, το Κόμμα του Κέντρου, το Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα, το Κόκκινο Κόμμα και οι Πράσινοι.

Σύμφωνα με την Aftenposten, το Όσλο και το Άκερσχους θα λάβουν συνολικά 615 εκατομμύρια νορβηγικές κορώνες από το κράτος μέσα στο 2026, ενώ ο ίδιος ο δήμος του Όσλο διαθέτει επιπλέον 400 εκατομμύρια κορώνες για τη μείωση των τιμών.

Φθηνότερες θα γίνουν οι δημόσιες συγκοινωνίες και στο Άκερσχους, όπου η τιμή της μηνιαίας κάρτας για μία ζώνη θα μειωθεί στις 759 κορώνες.

«Είμαι πολύ χαρούμενη που τώρα εκπληρώνουμε την υπόσχεση που δώσαμε στους κατοίκους του Όσλο. Πρόκειται για μια κοινή χρηματοδότηση του κράτους και του Όσλο, η οποία καθιστά δυνατή αυτή τη μείωση», δήλωσε στην Aftenposten η αρμόδια δημοτική σύμβουλος Μεταφορών του Όσλο, Marit Vea (V).

Η κρατική χρηματοδότηση προβλέπεται προς το παρόν μόνο μέχρι το τέλος του 2026. Η Vea ελπίζει ότι η επιχορήγηση θα αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα.

«Έχουμε απολύτως ξεκάθαρη προσδοκία ότι το Κοινοβούλιο θα συνεχίσει να διαθέτει χρήματα και στο μέλλον. Το να δίνεις ένα δώρο και μετά να το παίρνεις πίσω δεν είναι καλή πρακτική», ανέφερε.

Και στην υπόλοιπη Νορβηγία οι μηνιαίες κάρτες μετακίνησης θα γίνουν φθηνότερες ως αποτέλεσμα της συμφωνίας για τον προϋπολογισμό, όμως η ημερομηνία εφαρμογής των μειώσεων διαφέρει από περιοχή σε περιοχή.

Αυτό συμβαίνει επειδή μια νέα μείωση τιμών μπορεί να εφαρμοστεί το νωρίτερο έξι μήνες μετά την προηγούμενη μείωση.

Συντακτική ομάδα 

Οι Σουηδοί διστάζουν να πολεμήσουν για την Τουρκία – Το 64% λέει «όχι» στην αποστολή στρατιωτών

 

Παρότι η υποστήριξη των Σουηδών προς τη συλλογική άμυνα του ΝΑΤΟ παραμένει υψηλή, η εικόνα αλλάζει αισθητά όταν η ερώτηση αφορά συγκεκριμένες χώρες.

Σύμφωνα με την Εθνική Έρευνα SOM 2025 του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ, το 64% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Σουηδία δεν θα πρέπει να στείλει Σουηδούς στρατιώτες στην Τουρκία εάν η χώρα δεχθεί ένοπλη επίθεση. Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των κρατών του ΝΑΤΟ που περιλαμβάνονται στην έρευνα. Ακολουθούν η Ουγγαρία με 48% και οι Ηνωμένες Πολιτείες με 40%. Στην ερώτηση απάντησαν 1.873 άτομα. 

Η αντίθεση είναι ιδιαίτερα έντονη αν συγκριθεί με τις σκανδιναβικές χώρες. Μόλις το 3% δηλώνει ότι η Σουηδία δεν θα πρέπει να στείλει στρατιώτες στη Δανία, τη Φινλανδία, τη Νορβηγία ή την Ισλανδία σε περίπτωση επίθεσης. 

Την ίδια ώρα, πάντως, 89% των Σουηδών συμφωνεί γενικά ότι η Σουηδία πρέπει να υπερασπιστεί άλλο κράτος του ΝΑΤΟ εάν δεχθεί επίθεση, ενώ 94% θεωρεί ότι οι άλλοι σύμμαχοι πρέπει να υπερασπιστούν τη Σουηδία. Αυτό δείχνει ότι η στήριξη προς την αρχή της συλλογικής άμυνας είναι ισχυρή, αλλά η προθυμία διαφοροποιείται σημαντικά ανάλογα με τη χώρα. 

Ο αναλυτής Karl Ydén της Officerstidningen σημειώνει ότι η στάση του Τούρκου προέδρου κατά τη διαδικασία ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ενδέχεται να έχει επηρεάσει τη διάθεση της σουηδικής κοινής γνώμης να υπερασπιστεί στρατιωτικά την Τουρκία.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το SOM-institutet του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ και τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στην ερευνητική ανθολογία Mot en tid som flytt. 

Η είδηση αναδημοσιεύτηκε σε Κυπριακό ΜΜΕ

Συντακτική ομάδα