Στις 13 Σεπτεμβρίου 1947, η Aftonbladet δημοσίευε μια συγκλονιστική μαρτυρία για την πορεία του πλοίου Ulua, που είχε αναχωρήσει από το Τρέλεμποργκ μεταφέροντας εκατοντάδες Εβραίους πρόσφυγες προς την Παλαιστίνη. Το ταξίδι διακόπηκε από τις βρετανικές αρχές και οι επιβάτες μεταφέρθηκαν στην Κύπρο, όπου κρατούνταν σε στρατόπεδα πίσω από συρματοπλέγματα. Η εφημερίδα, βασιζόμενη σε επιστολές επιβατών, περιέγραφε την πολύμηνη αναμονή, τις περιορισμένες άδειες αναχώρησης, την απεργία πείνας και τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, ενώ οι πρόσφυγες εξακολουθούσαν να ελπίζουν ότι θα τους επιτρεπόταν τελικά να φτάσουν στην Παλαιστίνη.
ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΠΛΟΙΟ ULUA επιβιβάζει εδώ στο Τρέλεμποργκ το «ζωντανό φορτίο» του. Η κατάσταση του πλοίου ήταν τόσο κακή, ώστε οι σουηδικές αρχές θα προτιμούσαν να μην του χορηγήσουν πιστοποιητικό αξιοπλοΐας.
Πού βρίσκονται οι επιβάτες του Ulua; Το ερώτημα επανήλθε στην επικαιρότητα μετά την εντυπωσιακή μεταφορά Εβραίων προς το Αμβούργο. Η AB κατάφερε τώρα να έρθει σε επαφή μέσω επιστολής με ορισμένους από τους Εβραίους που έφυγαν από τη Σουηδία με το Ulua και μπορεί σήμερα να δώσει την απάντηση: Οι 600 Εβραίοι που αναχώρησαν από το Τρέλεμποργκ βρίσκονται αυτή τη στιγμή κρατούμενοι στην Κύπρο.
Οι αρχές εξακολουθούν να θέτουν σοβαρά εμπόδια στην είσοδο στους «Αγίους Τόπους», ενώ η ποσόστωση αναχωρήσεων από την Κύπρο, όπου πολλές χιλιάδες Εβραίοι περιμένουν την ώρα τους, μάλλον μειώνεται παρά αυξάνεται.
— Πριν από λίγο καιρό, αναφέρεται στην επιστολή προς την AB, οι Βρετανοί ανακοίνωσαν ότι 750 άτομα θα μπορούσαν να αναχωρήσουν. Την τελευταία στιγμή ο αριθμός μειώθηκε στους 375, οπότε ξεκινήσαμε την απεργία πείνας, η οποία, απ’ ό,τι ακούσαμε, προκάλεσε αντίκτυπο σε ολόκληρο τον κόσμο. Ήταν μια θλιβερή εικόνα να βλέπεις αυτούς τους 750 συντρόφους να κάθονται έτοιμοι για αναχώρηση πάνω στις αποσκευές τους, ακριβώς πίσω από τον φράχτη με τα συρματοπλέγματα, ενώ οι ένοπλοι φρουροί περιπολούσαν απ’ έξω.
— Θα φύγουμε από την Κύπρο με τη σειρά που φτάσαμε εδώ, πράγμα που σημαίνει ότι εμείς, που ήρθαμε με το Ulua, θα αναχωρήσουμε τον Δεκέμβριο. Στην καλύτερη περίπτωση...
— Υπάρχουν, ωστόσο, χιλιάδες που έφτασαν αργότερα από εμάς, ενώ εμείς αρχίζουμε όλο και περισσότερο να θεωρούμαστε «βετεράνοι» εδώ.
— Το χειρότερο είναι η ζέστη και η πλήξη. Δεν έχουμε τίποτε να κάνουμε και γι’ αυτό ο χρόνος μοιάζει διπλά μακρύς. Προσπαθούμε να περνάμε την ώρα μας όσο καλύτερα μπορούμε, διαβάζοντας εβραϊκά, τραγουδώντας τραγούδια της πατρίδας και οργανώνοντας συναυλίες με γραμμόφωνα. Οι χαρές εδώ είναι τόσο σπάνιες όσο και το νερό στα πηγάδια.
Το «Ulua» έγινε «Chaim Arlosorow»
Όταν το Ulua έφυγε από το Τρέλεμποργκ, θεωρούσαν ότι το πλοίο ήταν ήδη τόσο γεμάτο όσο θα μπορούσε λογικά να είναι. Γι’ αυτό προκαλεί έκπληξη όταν στην επιστολή από την Κύπρο διαβάζει κανείς ότι ο αριθμός των επιβατών αυξήθηκε τελικά σε περισσότερο από το διπλάσιο.
— Όταν φτάσαμε στις ακτές της Παλαιστίνης —το πλοίο είχε τότε μετονομαστεί σε Chaim Arlosorow— είχαμε όχι λιγότερους από 1.400 επιβάτες πάνω στο πλοίο. Ένα βρετανικό πολεμικό πλοίο μάς ανέκοψε ακριβώς τη στιγμή που, μεταφορικά μιλώντας, βρισκόμασταν στο κατώφλι του προορισμού των ονείρων μας. Είναι ίσως συγχωρητέο, λοιπόν, ότι γεμίσαμε μίσος και προβάλαμε ένοπλη αντίσταση.
Οι Βρετανοί, ωστόσο, υπερείχαν και τελικά οδήγησαν το Chaim Arlosorow, δηλαδή το Ulua, στην Κύπρο. Κατά τη διάρκεια της αντίστασης, περίπου είκοσι επιβάτες έπεσαν στη θάλασσα, αλλά περισυνελέγησαν αμέσως από τους Βρετανούς.
— Πρέπει βέβαια να παραδεχτούμε ότι οι συνθήκες πάνω στο πλοίο, από κάθε άποψη, ήταν κάτω από κάθε κριτική, όμως θα δεχόμασταν ακόμη χειρότερες συνθήκες προκειμένου να φτάσουμε στην Παλαιστίνη, καταλήγει η επιστολή.
Συντακτική ομάδα
Inga kommentarer:
Skicka en kommentar