Γραμματέας εθνικού κόμματος Σουηδίας:"Είμαι εξαιρετικά φιλελεύθερος"

Ο γραμματέας του κόμματος των Δημοκρατών της Σουηδίας Richard Jomshof περιγράφει τώρα τον εαυτό του ως "εξαιρετικά φιλελεύθερο". Εξηγεί επίσης ότι αυτό που αντιμετωπίζει η Σουηδία δεν είναι η μετανάστευση από τον τρίτο κόσμο καθαυτή, αλλά η θρησκεία του Ισλάμ.

Συγκεκριμένα στο podcast "Πώς μπορούμε;" ο Richard Jomshof μιλά με τον Navid Modiri όπου μεταξύ άλλων μιλά για το ενδιαφέρον του για τη μουσική synth και για την επιστημονική φαντασία της δεκαετίας του '80.

Ωστόσο, το στέλεχος του SD παίρνει γρήγορα το πολιτικό του άλογο: το Ισλάμ - το οποίο περιγράφει ως "μια πραγματικά, πολύ κακή θρησκεία" που απειλεί ολόκληρη την ύπαρξη της Σουηδίας.

Ο Jomshof ονομαζόταν στο παρελθόν Lohikoski μετά τον πατέρα του, ο οποίος μετανάστευσε στη Σουηδία από τη Φινλανδία τη δεκαετία του 1960.

- Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη μετανάστευση εξ ορισμού, εγώ ο ίδιος έχω μεταναστευτικό υπόβαθρο από τη Φινλανδία. Μπορείτε πάντα να χειρίζεστε μικρές ομάδες, αλλά όταν πρόκειται για πολύ μεγάλες ομάδες που έχουν έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο σκέψης, έχετε αυτές τις συγκρούσεις, λέει.

Ο 51χρονος πολιτικός στη συνέχεια απαριθμεί πράγματα που πιστεύει ότι είναι κακό για το Ισλάμ. Λέει πώς επηρεάστηκε από μετανάστες φίλους που μετακόμισαν από μουσουλμανικές χώρες και είπε πώς ήταν εκεί. Ακόμα και ο ίδιος ο Προφήτης Μωάμεθ ήταν «άσχημος άνθρωπος», σύμφωνα με τον Richard Jomshof, ο οποίος συγκρίνεται με τον Χίτλερ και τον Ναζισμό.

- Είμαι βασικά εξαιρετικά φιλελεύθερος. Είμαι ένα αρκετά φιλελεύθερο άτομο σε πολλά θέματα, εξηγεί ο Jomshof.

Διευκρινίζει επίσης δεν πειράζει ότι οι Μουσουλμάνοι ζουν στη Σουηδία, αλλά πιστεύει ότι θα υπάρξουν προβλήματα όταν η ομάδα γίνει πολύ μεγάλη.

Τέλος ο Jomshof έχει πολιτικό υπόβαθρο στη Νεολαία των μετριοπαθών και το Κόμμα Προόδου στον δήμο του Χέλσινγκμποργκ αλλά έχει προηγουμένως ψηφίσει επίσης τους Σοσιαλδημοκράτες.

Το 2017 είχε συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη στα πλαίσια επίσκεψης της Επιτροπής Εξωτερικών υποθέσεων της Σουηδίας.

Συντακτική ομάδα 

Να γίνει η 24η Απριλίου Ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης της γενοκτονίας

Οι Φιλελεύθεροι αγωνίζονται να κάνουν την ημέρα των μνήμης της 24 Απριλίου επίσημη ημέρα μνήμης για το Seyfo στην ΕΕ, γράφουν τρείς βουλευτές του Σουηδικού κόμματος των Φιλελευθέρων (L)

Η άρνηση είναι η τελευταία φάση μιας διαδικασίας γενοκτονίας. Υποστηρίζοντας την αλήθεια, μπορούμε να αποτρέψουμε την ολοκλήρωση της γενοκτονίας και να την εμποδίσουμε να ξανασυμβεί. Γι 'αυτό οι Φιλελεύθεροι θέλουν να κάνουν την 24η Απριλίου επίσημη ημέρα μνήμης για το Seyfo στη Σουηδία και στην ΕΕ.

Η Αρμενική Γενοκτονία και το Seyfo, όταν δολοφονήθηκαν πάνω από δύο εκατομμύρια Αρμένιοι και Ασσύριοι / Χαλδαίοι / Σύριοι, έφτασαν στο αποκορύφωμά τους το 1915. Ήταν στόχοι μιας εκστρατείας εναντίον χριστιανών που οργανώθηκε από τους Νέους Τούρκους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στο βιβλίο Η γενοκτονία των τριάντα ετών (The Thirty-Year genocide) οι συγγραφείς Μόρις και Ζεέβι δηλώνουν ότι η δολοφονία διήρκεσε τρεις δεκαετίες, το 1894-1924, κάτω από τρία διαφορετικά οθωμανικά / τουρκικά καθεστώτα. Στο τέλος του 19ου αιώνα, οι Χριστιανοί αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού στο τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που έγινε η Τουρκική Δημοκρατία λίγο μετά τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέχρι το 1924, το ποσοστό των χριστιανών είχε μειωθεί σε δύο τοις εκατό.

Δυστυχώς, η καταπίεση των χριστιανών της Ανατολίας δεν υποχώρησε μετά το Seyfo. Το 1933 πραγματοποιήθηκε μια νέα σφαγή στο Simele του Ιράκ. Ταυτόχρονα, συνεχίζεται η θρησκευτική δίωξη στην Τουρκία, η οποία σε συνδυασμό με μια επιθετική πολιτική αφομοίωσης έχει αδειάσει τη νοτιοανατολική Τουρκία σχεδόν ολόκληρου του αυτόχθονου πληθυσμού: τους επιζώντες του Seyfo. Σήμερα απομένουν μερικές χιλιάδες άτομα. Το τουρκικό κράτος εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι οι Χριστιανοί της χώρας σκοτώθηκαν λόγω πολέμου και όχι γενοκτονίας. Είναι ακόμη και έγκλημα στον τουρκικό νόμο να μιλάμε για τo Seyfo σχετικά με τη γενοκτονία. Αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που κάνουν την Τουρκία σήμερα μακριά από την ένταξη στην ΕΕ. Οι διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Τουρκία μπορούν να συνεχιστούν μόνο εάν σταματήσει αυτή η καταστολή. Εάν η τάση αντιστραφεί, θα πρέπει να είναι δυνατό να ανοίξετε ξανά την πόρτα για διαπραγματεύσεις για πιθανή ένταξη.

Για τους Φιλελεύθερους, είναι σημαντικό να υπερασπιστούμε την αλήθεια για μια από τις πιο βάναυσες γενοκτονίες στην ανθρώπινη ιστορία. Πιστεύουμε ότι η γνώση της σκοτεινής ιστορίας αποτελεί προϋπόθεση για να κερδίσουμε νέες γενιές για την ιδέα της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γνωρίζοντας την ιστορία μας, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα νέες απειλές στο μέλλον.

Για την απειλούμενη ομάδα των Ασσυρίων / Χαλδαίων / Σύρων, η αναγνώριση και η διαφώτιση του Seyfo από τον διεθνές κόσμο είναι απολύτως ζωτικής σημασίας για να αποφευχθεί η πλήρης εξαφάνιση μιας χιλιετούς παρουσίας στη Μεσοποταμία. Επειδή γνωρίζουμε ότι η ιστορία έχει την τάση να επαναλαμβάνεται και αυτό ισχύει επίσης σε πολύ υψηλό βαθμό για τη γενοκτονία.

Το 2010, το σουηδικό κοινοβούλιο αναγνώρισε τις γενοκτονίες Αρμενίων, Πόντιων Ελλήνων και Ασσύριων / Συρίων / Χαλδαίων με ένα μόνο ψήφο, χάρη σε μια απροσδόκητη συμμαχία.

Λίγο αργότερα, η Τουρκία ανακάλεσε τον Σουηδό πρέσβη της για να διαμαρτυρηθεί για την απόφαση. Το 2014, ο πρωθυπουργός υποψήφιος Στέφαν Λόφβεν, σε σχέση με τον εορτασμό της Πρωτοχρονιάς Ασίτου Akitu στο Södertälje, υποσχέθηκε ότι η κυβέρνηση θα επικυρώσει την απόφαση της βουλής εάν γίνει πρωθυπουργός. Δεν έχει συμβεί ακόμα.

Οι Φιλελεύθεροι συνεχίζουν να αγωνίζονται για να αναγνωρίσουν το Seyfo από τη σουηδική κυβέρνηση. Θα προωθήσουμε να κάνουμε την Ημέρα Μνήμης στις 24 Απριλίου επίσημη Ημέρα Μνήμης του Seyfo στην ΕΕ.

Συντακτική ομάδα 

Kαιρός να αναγνωρίσεις την γενοκτονία Stefan Löfven

Leonard Bektas-Αντιπρόεδρος της Φιλελεύθερης νεολαίας στο Västmanland

Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, Σύριοι, Ασσύριοι, Χαλδαίοι, και Έλληνες του Πόντου υποβλήθηκαν σε γενοκτονία, την ίδια περίπου περίοδο με την Γενοκτονία των Αρμενίων. Συνολικά, πάνω από 2 εκατομμύρια χριστιανικές μειονότητες σκοτώθηκαν στη σημερινή Τουρκία. Κατά τη διάρκεια αυτής της εθνοκάθαρσης των χριστιανών, οι άνθρωποι βαδίστηκαν μέχρι θανάτου στην έρημο της Συρίας, τα χωριά κάηκαν και οι γυναίκες βιάστηκαν και μετά σταυρώθηκαν.

Η γενοκτονία δεν έχει ακόμη αναγνωριστεί από την τουρκική κυβέρνηση και μέχρι το 2005, ο αρμένιος συγγραφέας Χραντ Ντινκ καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκιση για «προσβολή του τουρκικού έθνους» όταν έγραψε για την γενοκτονία των Αρμενίων. Ο Ντινκ δολοφονήθηκε το 2007 μετά από πολλές απειλές θανάτου από Τούρκους εθνικιστές.

Γιατί λοιπόν ο Stefan Löfven δεν ανταποκρίθηκε στην εκλογική του υπόσχεση το 2014, όπου υποσχέθηκε να αναγνωρίσει την γενοκτονία; Μπορεί να οφείλεται στην προσφυγική κρίση όπου η ΕΕ επέλεξε να συνάψει συμφωνία με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ένας άντρας που μπορεί να εξομοιωθεί με το κακό, ένας άντρας που χρησιμοποιεί ανθρώπους πρόσφυγες ως πλακίδια σε ένα παιχνίδι, ένας άντρας που σίγουρα δεν ήθελε να δει τη Σουηδία να αναγνωρίζει ούτε την γενοκτονία των Ασσυρίων ούτε τη γενοκτονία των Αρμενίων. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι πώς μπορεί να δικαιολογηθεί ηθικά να μην παραδέχεται τι μπορεί να συγκριθεί με το Ολοκαύτωμα?

Μνημείο για τις γενοκτονίες στο Ορεμπρό της Σουηδίας

Σήμερα, λοιπόν, καλώ την κυβέρνηση να θέσει τo εξής ερώτημα: Θέλουμε να καθίσουμε στο ίδιο σκάφος με τους αρνητές του Ολοκαυτώματος;
Δεν είναι ώρα να αναγνωρίσουμε δύο από τις χειρότερες γενοκτονίες στην ανθρώπινη ιστορία; Μπορούμε πραγματικά να επιτρέψουμε στο τουρκικό κράτος να σιωπήσει αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας; Οι πρόγονοί μου ήταν τυχεροί, γι 'αυτό είμαι εδώ σήμερα. Δυστυχώς, υπήρχαν 2 εκατομμύρια άλλοι που δεν είχαν την ίδια σειρά και σφαγιάστηκαν κάτω από το σπαθί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.