Πάνω από 200 Προτεστάντες Χριστιανοί εκδιώχθηκαν από την Τουρκία – Παρέμβαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου

 

Ευρωπαϊκό δικαστήριο αποφάσισε να εξετάσει 20 υποθέσεις στις οποίες χριστιανοί εμποδίστηκαν να συνεχίσουν να εργάζονται στην Τουρκία. Η απόφαση έρχεται μετά τη σημαντική αύξηση των περιπτώσεων κατά τις οποίες χριστιανοί αλλοδαποί εργαζόμενοι χαρακτηρίζονται από τις τουρκικές αρχές ως «κίνδυνος για την εθνική ασφάλεια».

Από το 2019, περισσότεροι από 200 προτεστάντες χριστιανοί, πολλοί από τους οποίους ήταν εργαζόμενοι από το εξωτερικό, έχουν απελαθεί ή τους έχει απαγορευτεί η είσοδος στη χώρα, αφού χαρακτηρίστηκαν απειλή για την ασφάλεια της Τουρκίας.

Πλέον, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ξεκίνησε τη διαδικασία εξέτασης 20 από αυτές τις υποθέσεις. Σύμφωνα με την οργάνωση ADF International, η οποία εκπροσωπεί τους προσφεύγοντες στις 17 από τις 20 υποθέσεις, οι περισσότεροι ζούσαν στην Τουρκία επί πολλά χρόνια και υπηρετούσαν σε τοπικές χριστιανικές κοινότητες.

Οι εκκλησίες της χώρας διοικούνται κυρίως από ντόπιους χριστιανούς ηγέτες. Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει ανάγκη για ξένους πάστορες και θεολόγους, καθώς, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, δεν είναι δυνατή η θεολογική εκπαίδευση στην Τουρκία.

Η ΕΕ καταδικάζει τη στάση της Τουρκίας

Πέρα από τη διαδικασία στο ΕΔΑΔ, το θέμα τέθηκε και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο πρόσφατα ενέκρινε ψήφισμα που καταδικάζει τις πρακτικές της Τουρκίας.

Το ψήφισμα καλεί την τουρκική κυβέρνηση να σταματήσει άμεσα να χαρακτηρίζει τους χριστιανούς ως απειλή για την εθνική ασφάλεια μέσω διοικητικών «κωδικών ασφαλείας», μιας διαδικασίας αξιολόγησης αλλοδαπών που πραγματοποιείται από το τουρκικό Υπουργείο Εσωτερικών.

Η τουρκική κυβέρνηση απορρίπτει την κριτική, υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα αφορά την εθνική της κυριαρχία.

Οι πάστορες αντιμετωπίζονται ως απειλή για την ασφάλεια

Ο υπεύθυνος πολιτικής της οργάνωσης Open Doors για την Ευρωπαϊκή Ένωση δήλωσε ότι η πίεση προς τους χριστιανούς στην Τουρκία έχει αυξηθεί σημαντικά μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016.

«Περίπου δώδεκα προτεστάντες πάστορες και οι οικογένειές τους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Τουρκία, εξαιτίας απαγορεύσεων εισόδου και εκθέσεων των υπηρεσιών πληροφοριών που τους χαρακτηρίζουν ως απειλή για την εθνική ασφάλεια», ανέφερε.

Και πρόσθεσε:

«Αυτά τα αυθαίρετα μέτρα έχουν αυξήσει την πίεση προς την Εκκλησία και έχουν δημιουργήσει ανησυχία μεταξύ των χριστιανών για το κατά πόσο είναι ασφαλές να συγκεντρώνονται για λατρεία. Πρόκειται για παραβίαση του δικαιώματός τους να ασκούν ελεύθερα την πίστη τους.»

Η Τουρκία καταλαμβάνει την 41η θέση στην World Watch List 2026, τη λίστα με τις χώρες όπου οι χριστιανοί υφίστανται τις σοβαρότερες διώξεις.

Συντακτική ομάδα 

Ο πόλεμος εναντίον των Νορβηγικών προτεσταντικών εκκλησιών συνεχίζεται στην Τουρκία

Στην Τουρκία δεν υπάρχουν πολλοί Χριστιανοί. Αποτελούν λιγότερο από 0,2 τοις εκατό του πληθυσμού σε μια χώρα με πάνω από 83 εκατομμύρια μουσουλμάνους.

Μια μικρή μειοψηφία, με άλλα λόγια. Ωστόσο, οι τουρκικές αρχές ξοδεύουν μια εκπληκτική ποσότητα ενέργειας τοποθετώντας ραβδιά στους τροχούς για αυτές τις μειονότητες. 

Τώρα υπάρχουν φόβοι ότι το καθεστώς θα υιοθετήσει μια άλλη κλασική κίνηση που είναι κοινή στα αυταρχικά κράτη, δηλαδή τη στρατολόγηση κατασκόπων στις εκκλησίες.

Η Συμμαχία του Στεφάνου (Stefanusalliansen) μπόρεσε να αναφέρει αυτήν την εβδομάδα ότι άτομα που αυτοπροσδιορίστηκαν ως εκπρόσωποι των Τούρκων πληροφοριών πέρυσι προσπάθησαν να στρατολογήσουν Χριστιανούς Τούρκους και πρόσφυγες ως πληροφοριοδότες σε προτεσταντικές εκκλησίες στα ανατολικά και νοτιοανατολικά της χώρας.

Οι Χριστιανοί λέγεται ότι προσλήφθηκαν με απειλές από το καθεστώς για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις προτεσταντικές εκκλησίες.

Είτε στην πραγματικότητα ήταν σαν πράκτορες πληροφοριών που βρίσκονταν πίσω από την προσπάθεια απειλής, ή υπήρχαν άλλοι που ήθελαν να παρακολουθούν και να εκφοβίζουν, αυτό είναι σε κάθε περίπτωση σοβαρό.

Αυτό διαδίδει φόβο στην προτεσταντική κοινότητα, όπου οι περισσότεροι είναι προσηλυτισμένοι από το Ισλάμ. Όπου και αυτό δημιουργεί άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί στη σημερινή Τουρκία.

Αυτό που προκάλεσε σοκ και δυσπιστία στους χριστιανούς σε όλο τον κόσμο ήταν όταν ο αρχαίος βυζαντινός καθεδρικός ναός Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη μετατράπηκε από μουσείο σε τζαμί πέρυσι.

Θεωρήθηκε ως εσκεμμένη πρόκληση εκ μέρους του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ως ένδειξη του πόσο λίγα αξίζουν οι Χριστιανοί της χώρας στα μάτια των αρχών.

Σε πολλά μέρη, οι άδειες για ανακαίνιση και πρόσβαση σε κτίρια εκκλησιών αποτελούν πρόκληση. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, έχουν δει μια νέα παραλλαγή αυτού.

Όταν η κοινότητα έκλεισε για περιόδους τα Σάββατα και τις Κυριακές, οι προσευχές των Μουσουλμάνων την Παρασκευή μπορούσαν να γίνουν, ενώ οι Χριστιανοί δεν μπορούσαν να πάνε στην εκκλησία τις Κυριακές.

Σύμφωνα με την τελευταία ετήσια έκθεση της προτεσταντικής συμμαχίας, τρεις εκκλησίες στην Κωνσταντινούπολη έκλεισαν λόγω του ελέγχου των λοιμώξεων και του νομικού καθεστώτος των κτιρίων "που ανήκουν σε αλλοδαπούς".

Ειδικότερα, η κατάσταση των χριστιανών αλλοδαπών στην Τουρκία προκαλεί αυξανόμενη ανησυχία. Όπως έγραψε η εφημερίδα Ντάγκεν στο παρελθόν, ένας αριθμός χριστιανών αλλοδαπών έχει αποκλειστεί και απαγορεύεται η είσοδος τους. 

Πολλοί από αυτούς ζούσαν στη χώρα εδώ και πολύ καιρό. Επειδή οι τουρκικές εκκλησίες δεν επιτρέπεται να εκπαιδεύουν τους δικούς τους ιερείς και ποιμένες, εξαρτώνται από τη βοήθεια του εξωτερικού.

Εκτός από τα προσωπικά έξοδα, η σύσφιξη των ξένων χριστιανών έχει συνεπώς σημαντικές συνέπειες για τις τουρκικές εκκλησίες.

Οι Χριστιανοί δεν ήταν πάντα λίγοι στην Τουρκία. Πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι μη μουσουλμανικές μειονότητες αποτελούσαν περίπου το 25% του πληθυσμού. Στη συνέχεια ήρθε η γενοκτονία, και αργότερα η ανταλλαγή πλυθησμού με την Ελλάδα το 1923.

Τις τελευταίες δεκαετίες, ο αριθμός των χριστιανών αυξήθηκε ξανά. Μέσω μουσουλμάνων που πιστεύουν στον Ιησού και λόγω της εισροής προσφύγων από τη Συρία και το Ιράκ.

Τον τελευταίο χρόνο, η Τουρκία σημείωσε αύξηση 9 θέσεων στον κατάλογο των διώξεων των Open Doors. Αυτό λέει κάτι για τη σοβαρή εξέλιξη στη χώρα. Ο αυξανόμενος θρησκευτικός εθνικισμός και η δικτατορική παράνοια επισημαίνονται ως σημαντικές κινητήριες δυνάμεις.

Τώρα εκδίδονται προειδοποιήσεις από διάφορα μέρη σχετικά με την κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Τουρκίας, η οποία επηρεάζει όχι μόνο τις θρησκευτικές μειονότητες και τους δημοσιογράφους, τους ακαδημαϊκούς, την πολιτική αντιπολίτευση και άλλους.

Είναι η ειλικρινή μας έκκληση ότι οι νορβηγικές και οι ευρωπαϊκές αρχές έχουν αυτήν την κρίση ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην επαφή τους με την Τουρκία.

Συντακτική ομάδα