Στο Gråbo, λίγο έξω από το Lerum της Σουηδίας, ζουν δύο γυναίκες που αυτοαποκαλούνται «σύγχρονες μάγισσες»: η Johanna Kruusval και η Cim Ek. Για εκείνες, η λέξη «μάγισσα» δεν είναι κάτι σκοτεινό ή γελοίο. Είναι ταυτόσημο με το να είσαι γυναίκα.
«Είσαι μάγισσα μόνο και μόνο επειδή είσαι γυναίκα», λένε.
Η θέση τους είναι ξεκάθαρη: η γυναικεία ύπαρξη από μόνη της είναι δύναμη, δημιουργία, διαίσθηση, θεραπεία. Αυτό που κάποτε κατηγοριοποιήθηκε ως “μαγεία”, σήμερα το περιγράφουν ως καθαρή γυναικεία ενέργεια.
«Ναι, είμαι φεμινίστρια. Είμαι μια γυναίκα που είναι δυνατή»
Η Johanna Kruusval μιλά ανοιχτά για το πώς βλέπει τον εαυτό της:
«Ναι, είμαι φεμινίστρια. Είμαι μια γυναίκα που είναι δυνατή.»
Για τη Johanna, το να λες «είμαι μάγισσα» είναι ένας τρόπος να δηλώσεις ότι δεν ντρέπεσαι για τη δύναμη που έχεις και δεν ζητάς άδεια για να την έχεις. Δεν είναι θέατρο, είναι ταυτότητα.
Όπως το περιγράφει η ίδια η οπτική τους, το να είσαι γυναίκα είναι από μόνο του πράξη δημιουργίας:
«Το να είσαι γυναίκα είναι να είσαι μια δημιουργική δύναμη. Πρόκειται για το να στραφείς μέσα σου και να το θυμηθείς αυτό.»
«Οι μάγισσες που κάηκαν ήταν γυναίκες με γνώση και σοφία»
Η Cim Ek συνδέει το σήμερα με το παρελθόν. Θυμίζει ότι η λέξη «μάγισσα» ιστορικά χρησιμοποιήθηκε για να τιμωρήσει γυναίκες που δεν χωρούσαν στα όρια που τους έβαζε η κοινωνία.
«Οι μάγισσες που κάηκαν στην πυρά ήταν γυναίκες που είχαν γνώση και σοφία», λέει.
Με άλλα λόγια: η καταστολή των “μαγισσών” ήταν καταστολή της γυναικείας αυθεντίας. Γυναίκες με φωνή, γυναίκες με δική τους σκέψη, γυναίκες που θεράπευαν, γυναίκες που ήξεραν.
«Να ξανασυνδεθούμε με σώμα και φύση»
Για την Cim, η σύγχρονη μαγεία δεν είναι κάτι υπερφυσικό. Είναι επιστροφή σε κάτι πολύ ανθρώπινο:
«Έχουμε χάσει την επαφή με το σώμα και τη φύση. Το να την ξαναβρούμε, αυτό είναι το να είσαι μάγισσα για μένα.»
Οι τελετουργίες τους, οι στιγμές σιωπής, η παρουσία στη φύση, είναι για εκείνες τρόπος να γειωθούν. Όχι για να ξεφύγουν από την πραγματικότητα, αλλά για να μπουν πιο βαθιά μέσα της.
«Η μαγεία είναι να είσαι σε επαφή με το σώμα σου, τη φύση και με ό,τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος», λένε.
Δύο διαφορετικές ζωές — μία κοινή δήλωση
Παρότι μοιράζονται την ίδια φιλοσοφία, οι ζωές τους είναι διαφορετικές.
– Η Johanna έχει μια δουλειά γραφείου και παιδιά στο σχολείο. Ζει “μέσα” στην κοινωνία.
– Η Cim ζει σε ένα πιο συλλογικό περιβάλλον, σχεδόν κοινοβιακό, πιο κοντά στο δάσος και στους κύκλους τελετουργίας.
Η Johanna παραδέχεται ότι δέχεται σχόλια. Πολλοί θεωρούν ότι το να λες «είμαι μάγισσα» ακούγεται δήθεν ή φευγάτο. Εκείνη όμως δεν ταράζεται. Ξέρει τι πιστεύει και δεν χρειάζεται να το αποδείξει.
Η φωνή τους ακούγεται πλέον δημόσια
Οι δύο γυναίκες έχουν ξεκινήσει να ηχογραφούν μαζί ένα podcast. Εκεί μιλούν για τη μαγεία, την επανεύρεση της γυναικείας φωνής και αυτό που αποκαλούν «έξοδο από την ντουλάπα της μάγισσας» – δηλαδή το να πεις δημόσια ότι ζεις με αυτόν τον τρόπο.
Ο στόχος τους είναι να κάνουν τη λέξη «μάγισσα» ξανά καθαρή, περήφανη και γυναικεία. Όχι σαν κατηγορία, αλλά σαν διεκδίκηση.
Γιατί, όπως το βάζουν οι ίδιες:
«Είσαι μάγισσα μόνο και μόνο επειδή είσαι γυναίκα.»
Συντακτική ομάδα
